وزير خارجه‌ي افغانستان طي محفلي در آن وزارت خطوط اساسي سياست خارجي افغانستان را اعلان نمود. اين اقدام در نفس خود يك ابتكار شمرده مي شود، دست كم از اين رهگذر كه كسي است كه «با مغز خويش» در مورد «كهن باره‌ي زخمي» مي‌انديشد.
در حالي كه با جديت در پي آن بوديم، تا از وزير خارجه‌ي كشور –هرچند رد صلاحيت شده- كه ادعاي استادي در رشته‌ي علوم سياسي را دارد، چيزي بشنويم، متأسفانه فرمايشات ايشان به جز از حرف هاي تكراري، مضمون تازه‌ي در خود نداشت. از تاريخ ظهور كشور- ملت و تعدد آراي فلاسفه درياب «منفعت» و «منافع ملي» -كه درسهاي دانشگاهي است- و تنها موضوع سخنراني را «رنگين» نموده، با اغماض بگذريم. وقتي اين دكتر از كتاب هاي دانشگاهي خود به جغرافياي افغانستان مي رسد، گام به گام مشكلاتي بر سر راه آن سبز مي شود و مارا به درست و تحصيل ايشان مشكوك مي سازد كه در اينجا فهرست وار به برخي از مسايل آن بطور فشرده به آن اشاره مي رود:
 وزير خارجه‌ي… ادامه