بحران امنيت رو به تزايد، ملت را با دلهره وهراس وكشور را درپرتگاه آشوب نزديك ساخته است. اين نابساماني درشرايطي افزايش مي يابد، كه نيروهاي امنيتي، از عدم استراتيژي كارا، تعهد وايثار درراستاي سعادت ملت وانجام وظيفه، رنج مي‌برند.
گسترش ناامني‌ها از مردم وحتي پوليس و اردوي ملي ما، هر روز قرباني بيشتر مي‌گيرد، بي‌آنكه در اين مورد انديشه مي‌شود.
دولت و به ويژه نيروي اجرائيه، درحالي كه ازضعف‌هاي اساسي، رنج مي‌برد هنوز برقوت هاي خارجي و عمال ايشان كه هر دو از پايگاه وزمينه مردمي وملي بي بهره اند وناآشنا به محيط، تكيه دارد.
زدايش قوت ها ونيروهاي ملي كه بيرون ازماهيت دولت، در مبارزه عليه طالب بادولت اشتراك منافع دارند، درحالت خنثي قرار گرفته اند. تأكيد بر اين اصل وتداوم برنامه تفرقه اشخاص ونيروها، مبين دو امر مي‌تواند باشد:
- اين كه دولت ونيروهاي بين المللي، شناخت و درك درستي از موازنه قوا در جامعه ندارند وناآگاهانه… ادامه