ازنشانه هاي بارز شكست يكي اين است كه طرف دوزبانه وچند زبانه مي شود، حرف هاي بي ربط وگاه ضد ونقيص مي گويد؛ وضع دولت افغانستان دراين روزها به همين منوال است، كه از آن به گپ گم كردن تعبير مي كنيم.
درشش سال پسين مهمترين مشكل دولت روياروئي با طالبان والقاعده بوده است ودراين رابطه فراوان سخن رفته است. مقامات بلندپايه دولتي گاهي از سران آن گروه به عنوان شخصيت هاي خوب ودلسوز به افغانستان ياد كرده اند، زماني آن‌ها را نوكران بيگانه خوانده اند، كه به منظور تخريب وويراني افغانستان عمل مي دارند.
دولت از يكسو براي جلب وجذب طالبان، كميسيون تحكيم صلح را باامكانات فراوان فعال نگهداشت، از سوي ديگر بمباردمان مناطق جنوب وجنوب غرب كشور كه گفته مي شود، صحنه كار زار طالبان است، جاري بوده است. مردم افغانستان بويژه باشندگان جنوب وغرب افغانستان بارها از اين سياست دوگانه دولت شاكي بوده اند، اما حرف شان گوش شنوائي پيدا نكرد.
باگذشت زمان… ادامه