|
|
رمضان در شعر شاعران
شاه نعمت الله ولي:
رمضان آمد و روان بگذشت
بود ماهي به يک زمان بگذشت
شب قدري به عارفان بنمود
اين معاني از آن بيان بگذشت ...
حکيم خاقاني شرواني:
جاهش ز دهر چون مه عيد از صف نجوم
ذاتش ز خلق چون شب قدر از مه صيام
سوزني سمرقندي:
گر در مه صيام شود خوانده اين مديح
بر تو بخير باد مديح و مه صيام
نزاري قهستاني:
خجسته باد و مبارک قدوم ماه صيام
بر اوليا و احباي شهريار انام
عباس خوش عمل:
آمد از راه، با سرافرازي
ماه تزکيه، ماه خودسازي
رمضانا تو بهترين ماهي
چون که ماه ضيافت اللهي
خوش عمل هرکه بود در رمضان
ترک منکر نمود در رمضان
شيخ اجل سعدي شيرازي:
کسان که در رمضان چنگ مي شکستندي
نسيم گل بشنيدند و توبه بشکستند
شاطر عباس صبوحي:
روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است
آري افطار رطب در رمضان مستحب است
صفحه بدون عكس براي چاپ
ارسال اين صفحه براي دوستان
|
|
|