سرمقاله

سرمقاله سرمقاله:سرمقاله های نشر شده 2010-07-17T22:26:11Z Copyright (c) 2010, هیات تحریر ExpressionEngine tag:payamemojahed.com,2010:07:17 افغانستان نيازمند و نشست دشوار كابل tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2959 2010-07-17T22:15:01Z 2010-07-17T22:26:11Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com افغانستان بيش از هر كشوري به مساعدت جامعه‌ي جهاني نيازمند است و بايد اين مساعدت‌ها ادامه يابد. وجود گروه‌هاي افراطي در افغانستان تنها عاملي است، كه جامعه‌ي جهاني را واداشته است تا در افغانستان حضور داشته باشند و اما اگر كمترين تغييري در اين مورد به وجود آيد، بهانه‌اي براي دوام كمك‌هاي جهاني در افغانستان باقي نمي‌ماند.
رشد زرع كوكنار در افغانستان اين كشور را سخت بدنام ساخته است، وجود يك اداره‌ي فاسد در افغانستان جهانيان را چنان به ستوه آورده، كه در آخرين اقدام كنگره‌ي امريكا كمك 4 مليارد دالري آن كشور را به افغانستان مسدود نمود، و اتحاديه اروپا مساعدت‌هاي خويش را تا ماه سپتامبر به تعويق انداخت.
از ديگر مواردي كه مي‌تواند توجه جهانيان را به افغانستان معطوف نمايد، دموكراسي و حقوق بشر است. تقلب‌هاي پياپي در انتخابات آبرويي براي دموكراسي و انتخابات در اين كشور باقي نگذاشته است، اين سخن بدان معني است، كه پروژه‌هايي مانند دموكراسي و انتخابات نمي‌تواند، بسيار جذاب باشد، و حمايت مالي جهان را بدست آورد.
استعفاي دو مقام ارشد حكومت آقاي حامدكرزي، و كناره‌گيري آقايان حاجي محمد محقق و جنرال دوستم از دولت، ائتلاف كرزي را دچار آسيب شديدي نموده است. وقتي فرمانده‌ي عمومي امريكا در افغانستان جاي خود را به خلف خويش –پترئوس- مي‌دهد سخن از عمق درماندگي ناتو در افغانستان مي‌دهد. كه اين همه دست به دست هم داده اسباب ناكامي كنفرانس كابل را فراهم آورده است.
وجود اين همه عوامل يأس آور، خبر خوشي براي مردم افغانستان نيست و هيچ كس از اين وضعيت نفع نمي‌برد. حق اين است كه تمام تقصير تيرگي اوضاع را نبايد به گردن دولت افغانستان انداخت؛ زيرا جامعه‌ي جهاني نيز سهم كلاني در اين مورد بعهده دارد، و تا زماني كه جامعه‌ي جهاني به تصحيح ديدگاه خويش نپردازد، نشست‌ها و مساعدت‌ها كاري را از پيش برده نمي‌تواند.
اشتباه عمده‌ي جامعه‌ي جهاني از ابتدا اين بود كه ميان پيروزي در جنگ عليه طالبان و القاعده و تاسيس يك دولت خوب در افغانستان فاصله انداختند از اين رو، توجه لازم را براي ايجاد دولت مناسب و با كفايت چاره‌اي نمودند و با روي صحنه آوردن اشخاص مورد نظر خويش بسنده كردند؛ از همين جا بود كه طالبان شكست خورده، دوباره جان گرفتند و جامعه‌ي جهاني از پشت سر ضربه خورد.
فقدان يك نظام مطلوب و رهبر مردمي اساسي ترين مسأ‌له‌اي است كه تلاش‌هاي جامعه‌ي جهاني را در افغانستان بي‌اثر ساخته است. بي‌اعتنايي به فرهنگ و معتقدات مردم افغانستان از يكسو و بي‌توجهي به حاكميت ملي در اين كشور از چند طرف باعث فشار شديد شد كه در نتيجه وضعيت را چنين به وخامت كشاند. ]]> بايسته هاي مذاكره با طالبان tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2939 2010-07-10T11:13:01Z 2010-07-10T11:32:58Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com جناب كرزي در يكي ازآخرين اقدامات خود با برگزاري جرگه مشورتي صلح، ضمن آنكه با ارتكاب يك عمل غير اصولي، بازهم شوراي ملي افغانستان را تحقير كرد؛ يكبار ديگر ناتواني دولت در مبارزه با طالبان را پررنگ تر فرياد كرد. اين اقدام نمادين آقاي كرزي، آنچنانكه بعد از اجلاس جرگه از جانب طالبان به مشاهده رسيد، نه طالبان را مجاب به مذاكره كرد و نه به دستور العمل مشخصي منتج شد.
بايد يكبار ديگر بر اين نكته تأكيد ورزيد كه مذاكره با مخالفان، يك ضرورت و نياز است اما اين مذاكره بايد در چارچوب نهادهاي تعريف شده و قوانين كشور باشد؛ بايد دولت افغانستان در موضعي قرار بگيرد كه ناتواني از چهره اش زدوده شود. آجندا و برنامه ها يا طرزلعمل مذاكره با مخالفان بايد مشخص باشد. اگر مشاوره اي انجام مي گيرد بايد با نهادهاي معتبر همچو شوراي ملي باشد و نه با جرگه‌اي فرمايشي و غير اصولي! و اگر مذاكره اي انجام مي شود بايد در بستري قانوني و با در نظرداشت مطالبات مردمي و منافع ملي صورت پذيرد.
طالبان اكنون يك گروهك كوچك كه در جغرافيايي كوچك سنگر گرفته باشند نيستند. اين گروه جنگجو حاميان قدرتمند خارجي دارند. جواب رجز خواني هاي آنان، عذر و التماس از جانب رئيس دولت نمي تواند باشد. بديهي است بسترهاي مناسبي براي مذاكره بايد فراهم آيد. گزارش هاي موجود بيانگر آن است كه كرزي با سراج الدين حقاني و فرزند مولوي يونس خالص با ميانجيگري پاكستان مذاكراتي داشته است.
اين گفتگوها تا حدي مؤثرند اما يقيناً نمي توانند تضمين كننده امنيت و صلح شوند. اگر دولت كرزي نمي تواند خود را در موضعي قدرتمند ببيند، بايد توفيق داشته باشد كه با ايجاد شكاف بين مخالفان، فرصت هاي تازه اي براي مذاكره و صلح ايجاد نمايد مذاكره يقيناً كاري بس نيكوست اما دولت نبايد از حاميان خارجي گروههاي جنگ طلب غافل بماند. تا زمانيكه جامعه جهاني در افغانستان حضور دارد و وانمود به دوستي با مردم افغانستان مي نمايد بايد ازاين حضور بهره گيري كرد.
نكته ي ديگر كه بايد بدان اشاره داشت، سياست برخي از منتقدان حاكميت است. پاره اي از منتقدين تا ديروز دولت را يكسره تشويق به مذاكره با طالبان مي داشتند اما اكنون كه حكومت تصميم جدي بر مذاكره گرفته، اين منتقدين، تغيير جهت داده اند و چيزي ديگر مي گويند.
حتي برخي از عناصر نزديك حكومتي نيز چنين ديدگاهي يافته اند. به باور ما بايد از روند كلي مذاكره با مخالفان حمايت كرد اما آنچنانكه گفته شد مي بايستي اين مذاكره با ملاحظه قانون اساسي و در چارچوب نهادهاي قانوني با در نظرداشت خواست مردم و منافع ملي انجام پذيرد. ]]> امريكا گيرمانده است tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2919 2010-07-03T08:51:00Z 2010-07-03T09:03:41Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com آن هايي كه حافظه ي بهتري دارند، حتماً به خاطر خواهند داشت كه در ماه هاي نخست ورود نيروهاي امريكايي به افغانستان چنان به وجد آمده بودند و سر از پا نمي شناختند كه روي توانايي مردم افغانستان دچار شك و ترديد شدند؛ به گونه اي كه يكي از افسران بلند پايه ي امريكا با تبخر مصاحبه ي داشت كه در آن گفته بود، از شكار كساني كه حقوق زنان را برسميت نمي شناسند، لذت مي برد. به هر پيمانه يي كه زمان بيشتر مي گذرد، پهنا و ژرفهاي معضله ي افغانستان رونما مي گردد و غربي ها دچار وحشت بيشتر مي شوند.
امريكا با كمبود نيروي جنگي، مواد لوژستيكي و حمايت بين المللي مواجه نيست؛ زيرا آن كشور در افغانستان كه ده هزار سرباز در آن كافي است، حدود 150 هزار نيروي مجهز در دسترس دارد هنوز جهانيان از تروريسم وحشت دارند و طالبان را ناقض حقوق بشر مي دانند، و اراده هايي هم در درون و هم در بيرون از افغانستان در امر مقابله با آن گروه وجود دارد.
ليكن به تغيير استراتيژي مناسب نيازمند است؛ چيزي كه تا اكنون امريكا قادر به آن نشده است.
عمده ترين كمبود امريكا در فغانستان، تسلط يك گروه منفعت جو و قوم پرست برفكر آن كشور است و امريكا را نمي گذارد تا آزادانه بيانديشد و برحسب واقعيت ها تصميم بگيرد.
در همان روز هاي نخست امريكا هشدار داد، تا نيروهاي جبهه ي متحد ملي وارد شهر كابل نشوند، برعكس در صدد آن بود تا كابل از سمت جنوب و شرق به تصرف درآيد. آن كشور به هواپيماهاي پاكستاني اجازه داد تا طالبان پاكستاني را از كندز مصئون منتقل نمايد. طالبان عقب نشسته بودند و در مخفيگاه هاي شان خزيده بودند؛ فرصت آن بود تا تصفيه مي شدند، به هر دليلي امريكا از اين امر سرپيچي نمود و امروز همان طالبان زخم خورده، نيروهاي خارجي را به كاسه سر شان آب مي دهند.
روشن نيست، چه كسي با مهارت جنگ با تروريسم را به جنگ با «جنگسالاران» تغيير دادند و در واقع امريكا و دولت كابل را در عين زمان در دو جبهه مصروف ساختند.
اعلان جنگ با سران مجاهدين معضله ي افغانستان را چندين مرتبه پيچيده تر نمود. لويه جرگه ي تصويب قانون اساسي، فرصت خوبي بود تا امريكا از دموكراسي و خواست مردم افغانستان پشتيباني مي كرد؛ ولي بر خلاف خليلزاد بعنوان سفير آن كشور قانوني مطابق ميل و نظر خويش تراشيد و بالاي مردم افغانستان تحميل نمود، كه خود ضربه ي سختي در مناسبات ميان مردم افغانستان و ايالات متحده ي امريكا وارد آورد، به سخن ديگر همگان ديدند كه امريكا نه به قصد همكاري بل بمنظور تحميل اراده ي خويش به افغانستان وارد شده است.
بربنياد رأي و نظر زلمي خليلزاد اعلاميه ي زير عنوان همكاري استراتيژيك ميان افغانستان و امريكا به امضا رسيد و از آن زمان به بعد جبهه ي مبارزه با تروريسم چند پارچه شد و طالبان فرصت مناسبي براي جلب همكاري هاي نظامي و سياسي برخي از كشورها بدست آوردند و در يك كلام جنگ بر عليه امريكا در افغانستان شدت يافت.
بي اعتنايي امريكا به اصول دموكراسي و جانبداري از يك حلقه ي مافيايي در طول نه سال پسين، به گوشه، گوشه ي افغانستان اين پيام را داد كه آنچه از سوي غرب هم عنوان مي شود، با شعارهاي اتحاد شوروي چندان متفاوت نيست.
اگر اين بحث را فشرده نماييم، در ميدان افغانستان كمترين تقصير را افراد دارند اين استراتيژي ناقص امريكاست كه به اشخاص فاسد مجال حكمراني بخشيده و روزگار ما را بدين جا كشانيده است؛ بنابر اين توظيف پترئوس، هشدار آي كنبيري، ورود لوي سارنوال امريكا به افغانستان هيچ كدام به تنهايي حل كننده، مشكلات افغانستان نخواهد بود، بايد طور ديگر نگريست و استراتيژي را عوض نمود ]]> قانون شكني دامن مي‌گسترد tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2900 2010-06-26T13:12:00Z 2010-06-26T13:29:12Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com وقتي انتخابات رياست جمهوري در سال گذشته با تقلب‌هاي بي‌نظير و رسوا رو برو شد، بازهم آقاي حامدكرزي با آراي زير پنجاه درصد كرسي رياست جمهوري را محكم گرفت و حاضر نشد به رأي و نظر مردم تن در دهد. نكته‌ اين جاست كه انتخابات شكست خورده‌ي رياست جمهوري حامدكرزي را بدين باور ساخته است، تا ساير نهادهاي قانوني و معتبر را مانند خويش بگرداند تا از ميزان اعتراضات آنها بكاهد.
لويه جرگه‌ي مشورتي صلح كه در هفته‌هاي پسين برگزار گرديد، از همين دست مسايل بود؛ ورنه مي‌توانست با شوراي ملي به مشورت پرداخته و يا جرگه هاي قومي و محلي به راه اندازد. در حالي كه يكي از اهداف آقاي كرزي مشروعيت زدايي از نهادهاي مشروع و قانوني افغانستان است، و جرگه‌ي مشورتي صلح به قصد تضعيف شوراي ملي افغانستان به راه انداخته شد.
در تازه ترين مورد دوره‌ي كاري مجلس نمايندگان براي سه ماه ديگر تمديد گرديد و رئيس ولسي جرگه درست از استدلال حامدكرزي بهره گرفت زيرا او نيز در سال گذشته به چنين موردي تمسك جسته بود.
همه شاهد اند كه شمار كثيري از اعضاي مجلس نمايندگان از دوام كار حامدكرزي انتقاد به عمل آوردند، امروز رئيس مجلس راهي را مي‌رود كه ديروز ديگران را از آن منع داشته بود.
صاحب نظران به خوبي مي‌دانند، چنين كاري پيش از همه وجاهت و اعتبار اعضاي مجلس را لطمه مي‌زند و آنها را افرادي گوش به فرمان رئيس دولت وانمود مي‌سازد، چه بسا كه رئيس دولت افغانستان با رفتاري كه دارد بدين شيوه از منتقدين خويش انتقام بكشد. زيرا حضور اعضاي مجلس نمايندگان به دوام فعاليت رأي آن ها در ميان مردم پايين مي‌آورد و زمينه‌ي ناكامي ايشان را فراهم مي‌آورد.
از همه اگر بگذريم از اين نكته نمي‌توان گذشت كه قانون شكني، قوه مقننه كاري است كه جبران آن بسيار دشوار است و در شرايطي كه قانون جديدي را به تصويب رسانيده نمي‌توانند، حضور اعضاي مجلس نمايندگان توجهي غير از دلبستگي به معاش ماهوار حساب شده نمي‌تواند.
]]> گزارش وزارت داخله جعلي است tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2879 2010-06-19T10:40:00Z 2010-06-19T10:44:09Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com اين مسأله پس از آن اعلام گرديد كه مجلس نمايندگان به منظور تصميم گيري در مورد برگزاري انتخابات مشورت هايي را آغاز نمود. بدون كمترين ترديدي مي توان گفت كه گزارش سرپرست وزارت داخله جعلي و عاري از حقيقت مي باشد؛ زيرا همه مي دانند كه در بسياري از حصص كشور فعاليت هاي لازم به روال عادي خويش جريان دارد و ساحات وسيعي هم در جنوب و جنوب غرب افغانستان هراز گاهي بوسيله ي حملات انتحاري فضاي امن خويش را از دست مي دهند كه براي برگزاري انتخابات خطر جديي شمرده نمي شود.
هنوز روشن نيست كه در پس اين گزارش بشدت حيرت آور چه طرحي نهفته است؟، اما اين قدر مي توان گفت، اگر اين گونه گزارشات براي لغو برگزاري انتخابات تهيه شده باشد؟ تدوين كنندگان آن متوجه نيستند كه با اين اقدام از يكسو دولت كنوني افغانستان را فوق العاده ناتوان و ضعيف ثابت مي سازند، از سوي ديگر حضور نيروهاي بين المللي را در افغانستان ناكام و بي اثر اعلام مي دارند كه بدين ترتيب آينده براي جامعه جهاني تاريك و خوفناك ترسيم مي شود.
وقتي يكي از بلند پايه ترين مقامات امنيتي، اوضاع كشور را بدين تفصيل نا امن جلوه مي دهد، افراد عادي اعتماد خويش را نسبت به ارگان هاي امنيتي از دست مي دهند، مامورين دولتي شكار يأس و سرخوردگي شده و كساني كه دست شان به جايي مي رسد، در پي خروج از كشور مي شوند و برعكس اين گزارش بي هيچ شك و شبه اي اعلان موفقيت طالبان و در مجموع مخالفين مسلح دولت مي باشد.
هنوز بيش از چند روزي از جرگه ي مشورتي صلح سپري نشده و دولت جرگه مشورتي صلح به اين اميد برپا داشت؛ كه شماري از سران مخالفان به دولت مي پيوندند و اقتدار حكومت گسترده تر مي شود. در حالي كه گزارش امنيتي طالبان و القاعده را از نظر رواني تقويت مي دارد تا به مبارزه شان ادامه دهند. همچنان اين گزارش، پيام پيروزي براي كشورهاي حامي طالبان را در خود دارد كه در آينده بايد در حمايت شان از طالبان تشويق شوند.
پيام مجاهد پس از دور دوم انتخابات رياست جمهوري نشانه هاي بارزي را مي بيند، كه بر اساس آن دموكراسي و قانونمداري بصورت جدي ضربت مي بيند و ريشه هاي آن يكي پي ديگري قطع مي گردد.
به تعويق افتادن زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري نخستين نشانه ي آن بود و سپس ابقاي حامدكرزي با آراي زير پنجا درصد ثابت گردانيد كه ديگر دموكراسي واقعيت خارجي در افغانستان ندارد، بل تنها لفظ آن را مي توان به كار بست.
در ادامه ي آن برگزاري جرگه ي مشورتي صلح را داريم كه بيرون از دايره قانون اساسي صورت پذيرفت، اكنون شاهد آن هستيم كه براي سه ماه ديگر دوره ي كاري مجلس اضافه شد و بيم آن مي رود كه زورمندان قانون نشناس انتخابات پارلماني را امري غير ضروري وانمود سازند و در فرجام فضا را بيشتر از گذشته به خود سري و خودرايي مهيا گردانند. ]]> جرگه ي مشورتي صلح؛ تقويت يا تضعيف دولت tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2858 2010-06-12T01:00:00Z 2010-06-12T01:05:55Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com علي الظاهر دو مقام بلند پايه ي در واكنش به حمله راكتي طالبان از مقام شان استعفا دادند، با توجه به وجهه و اعتبار اين دو مقام آقاي حامدكرزي دو همكار نزديك خويش را از دست داد و به انزواي بيشتر او انجاميد.
آقاي اتمر در گفتگو با رسانه ها استعفاي خويش را زاده ي عدم قناعت حامدكرزي وانمود ساخت و امرالله صالح به وجود اختلاف ميان او و رئيس دولت بر سر تعريف از دولت و دشمن قلمداد نمود. آقاي صالح در واكنش به قطعنامه ي پاياني جرگه ي مشورتي صلح كه به رئيس دولت اجازه مي دهد تا «آن عده از طالباني كه بر اساس راپورهاي نادرست زنداني شده اند» را رها سازند، اين پيامد را يك اقدام ذليلانه توصيف نمود، و از دلايل استعفاي خويش يكي هم اين مسأله را نام گرفت.
با وجود آن كه صالح خود به فشارهاي خارجي در مورد بركناري خويش چيزي نگفت، اما اكثريت تحليل گران كناره گيري امرالله را نه استعفا؛ زمينه سازي براي كنار زدن او وانمود كردند كه به پيشنهاد دولت پاكستان صورت پذيرفته است؛‌چه مسأله بر كناري او از زمان جنرال پرويز مشرف حاكم نظامي پاكستان مطرح بوده است.
به هر صورت عامل كناره گيري امرالله صالح و حنيف اتمر هر چه بوده باشد: طالبان و پاكستان از اين پيامد خوشحال خواهند بود و در مبارزه عليه دولت و نيروهاي خارجي مصمم تر از پيش خواهند شد. اعضاي حكومت بيشتر از قبل بي روحيه خواهند گرديد.
اگر ثابت گردد كه آقاي كرزي چنين امري را بنابر درخواست پاكستان انجام داده، كشورهايي هستند كه با اين گونه سياست ها مخالفت ورزند و از ميزان حمايت شان از كرزي كاسته خواهد شد. قبل از همه هند از اين رويداد مشوش مي گردد، و كشورهاي آسياي ميانه به بررسي مجدد اوضاع خواهند پرداخت.
از سوي ديگر بعيد است كه حامدكرزي شخصاً در چنين مورد حساس تصميم گرفته باشد، چه پيوندهايي كه ميان ادارات امنيتي و انتظامي افغانستان با امريكا و انگليس وجود دارد، مي رساند كه به گونه يي بايد غربي ها نيز در اين مسأله دست داشته باشند، و براي ترميم خطوط تازه اي در استراتيژي شان آماده باشند.
حدس ما زماني قوت مي گيرد، كه كشورهاي مختلف غربي از قطعنامه ي جرگه ي مشورتي صلح اعلان پشتيباني مي كنند، قطعنامه يي كه در آن از حذف نام سران طالبان از فهرست سياه سخن رفته است و هم چنان رهايي سران طالبان از زندان هاي دولتي در آن مطالبه شده است. بنابر اين غرب يكجا با حامدكرزي به استراتيژي جديدي دست يافته اند، كه مسؤولين امنيتي كشور تا هنوز از آن آگاهي ندارند و يا به آن موافق نيستند.
در گام نخست، نتايج جرگه ي مشورتي صلح
با باج دهي آغاز يافته، در حالي كه هر
جناح، آينده آن را به گونه يي متفاوت تفسير
مي دارند؛ رضايت و عدم رضايت شان را ابراز
مي كنند. ]]> جرگه‌يي كه مُرده به دنيا آمد tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2838 2010-06-06T11:30:00Z 2010-06-06T11:34:12Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com در پهلوي اين كه جرگه‌ي مشورتي صلح به سرنوشت مراسم رسم و گذشت نظامي دو سال قبل رو برو گرديد، جبهه‌ي سياسي حامدكرزي كه در انتخابات رياست جمهوري سازمان داده بود، فروپاشيد و دو تن از چهره‌هاي سرشناس –محقق و دوستم- به عنوان اعتراض در اين جرگه شركت نجستند.
دولت و نيروهاي آيساف حدود پانزده هزار سرباز به منظور تامين امنيت جرگه مشورتي توظيف نموده بودند، با آغاز حمله‌ي راكتي، آقاي كرزي ديپلومات‌هاي خارجي و شمار كثيري از شخصيت هاي سرشناس دولت افغانستان خيمه ي لويه جرگه را ترك نمودند و در ميدان استاد رباني و اعضاي جرگه باقي ماندند و بس.
نهادهاي مختلف سياسي اين جرگه را گردهمايي هواداران دولت قلمداد كردند كه در انتخابات رياست جمهوري به جانبداري كرزي فعاليت ورزيده بودند، سخنگويان آقاي محقق و دوستم تندتر از سايرين به اين نكته انگشت مي‌نهادند و از طريق رسانه‌هاي همگاني كرزي را شخص غير قابل اعتماد وانمود مي‌داشتند.
آقاي كرزي بدين باور بود، كه با دست چين كردن عده‌اي از چهره‌ها از ولايات مختلف توانايي خويش را بر رخ جهانيان بكشد و نواقص انتخابات رياست جمهوري را با اين ترفند جبران نمايد، ولي برهم خوردن جرگه‌ي مشورتي اعتبار او را بيشتر از قبل كاهش بخشيد.
شايد حضور استاد رباني به عنوان رئيس جبهه‌ي ملي مي‌توانست، يك دستاورد بزرگ به آقاي كرزي شمرده شود و به جهانيان چنان وانمود سازد كه يكي از مهره‌هاي درشت را از صف مخالف به جانب خويش كشانيده است، ليكن حمله‌ي مسلحانه از يكسو و اعتراضات مدني مخالفان سياسي دولت هم كرزي را دست خالي نمود و هم از وجاهت استاد برهان الدين رباني كاست.
جالب اين جاست، كه همه گردانندگان به شمول رئيس، جرگه‌ي مشورتي را اقدام فاقد پشتوانه‌ي قانوني خواندند و نظريات جرگه را غير الزامي برشمردند كه در واقع جرگه پيش از تولد خويش مرده بدنيا آمد.
حمله‌ي مسلحانه از سوي دو انتحاري بر محل جرگه رسوايي بزرگي است، كه دولت افغانستان و قوت‌هاي بين‌المللي نمي‌توانند پاسخي در مورد آن داشته باشند.
واقعيت اين است كه تا زماني كه مردم از دولت حمايت ننمايند، هيچ نيرويي قادر به حفظ امنيت در كشور نمي‌باشد و اين امري است كه دولت افغانستان از آن محروم مي‌باشد.
نا ديده گرفتن نظريات اصلاحي از سوي صاحب نظران و پشت پا زدن به قانون از سوي دولت، وضعيت را چنان آراسته است، تا مردم تنها به ضعف و ناتواني دولت بخندد و بس. به هيچ گرفتن قانون اساسي، توهين به اعضاي شوراي ملي، و حتي پشت پا زدن به رسوم و عنعنات قبيلوي زيان هايي است كه بر مردم افغانستان از سوي گردانندگان جرگه مشورتي صلح وارد آمده است. و شكستن صف بندي‌هاي سياسي قبلي از نتايج ديگر جرگه است، آسيب آن بر دوش آقاي كرزي سنگيني مي‌نمايد. ]]> حادثه جويي دولت؛ پرده پوشي روي كاستي ها tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2817 2010-05-29T09:35:01Z 2010-05-29T09:42:28Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com تمام اقوام و نژادها در برهه اي از تاريخ زندگي عشايري داشته و خود را با گرم و سرد طبيعت عيار نموده است؛ اما با گذشت ايام شهرنشيني بر كوچي گري غلبه حاصل نمود. و در حال حاضر شمار محدودي از ابناي بشر همچنان با اين شيوه زيست مي نمايند.
كوچي گري بدون در نظرداشت، خون و زبان از دشواري خاصي برخوردار است و آن هايي كه بدين نمط زندگي مي نمايند، از تعليم و تحصيل بي بهره مانده، از خدمات بهداشت محروم گرديده بويژه زنان اين طائفه رنج و مصيبت فراواني را متحمل مي شوند. زندگي در حال سفر با نهاد و موسسات شهري آشتي نمي پذيرد و در نتيجه قادر به تمدن آفريني نيست، در عوض كوچي ها با رمه داري زندگي خويش را تأمين مي نمايند، لذا مناسب ترين جا براي عشاير جايي است، كه علفچرهاي خوب داشته باشد. رفت و آمد كوچي ها با دام هاي شان ده نشين ها را متضرر مي گرداند و دشمني ها و خصومت هاي ميان آن ها توليد مي نمايد.
در افغانستان از طوائف گوناگون كوچي وجود دارد، از ميان ازبيك ها، پشتون ها، هزاره ها، تركمن ها، جت ها، جوگي ها، شيخ محمدي ها، ... و همه ي آن ها محروم ترين بخش باشندگان اين سرزمين را تشكيل مي دهند و مستحق كمك و همدردي مي باشند.
قانون اساسي افغانستان در ماده ي چاردهم خويش دولت را مكلف نموده است، تا در مورد اسكان كوچي ها توجه ويژه اي مبذول دارد؛ ليكن دولت با ديد سياسي با اين مسأله عمده ي ملي بازي مي كند و به تفرق و اختلاف افگني بيشتر ميان مردم افغانستان سعي مي دارد. پيام مجاهد بدين باور است، آن چه كه هم اكنون در مربوطات ولايت ميدان وردك جريان دارد، ناشي از سياست هاي غير ملي دولت افغانستان مي باشد.
واقعيت اين است، كه كوچي گري، پيش از همه كوچي ها را زيانمند مي سازد ازتعليم و تحصيل دور شان نگهميدارد، كوچي ها را از زندگي آرام و مرفه محروم مي گرداند، در حالي كه دولت با نگاه ابزاري با اين پديده تلاش مي دارد؛ تا زندگي عشايري را حفظ كند و از بي باكي، جسارت كوچي ها و در يك كلام از مغز و استخوان با استعداد كوچي ها استفاده نمايد و بعنوان يك تازيانه از آن ها كار بگيرد.
آشكارا، آن هايي كه كوچي گري را تشويق مي دارند، خانواده هاي خود شان بيرون از كشور زندگي مي دارند، و هيچ گونه رحم و دلسوزي براي بهبود وضعيت هزاران خانواده اي كوچي ندارند.
طوري كه گفته آمد، زندگي سيار را هر قومي تجربه كرده است؛ ولي بايد روزي به آن پايان داده شود، چپيدن روي گذشته و تأييد روي فرامين و قوانيني كه هيچ كسي را تقويت نمي كند، بايد جايش را به يك ديد تازه در زندگي عوض كند.
كساني مي خواهند، مسأله را قومي وانمود سازند، كه با واقعيت دمساز نيست؛ كوچي فلان و بهمان قوم نيست، شيوه ي زندگي است و بايد شيوه ي زندگي تغيير نمايد، بدون اينكه كسي متضرر شود و يا به حيثيت و شأن او لطمه ي وارد گردد.
در كشوري مانند افغانستان مليون ها هكتار زمين قابل زرع وجود دارد، بحث و جدال روي چراگاه ها جز غفلت و ناتواني دولت نمي تواند معني ديگري را ارائه بدهد. بنابر اين پيام مجاهد فكر مي كند، بدون اين كه جناحي را در كشمكش هاي بهسود ملامت نمايد، دولت افغانستان را مقصر مي شمارد، كه با حادثه جويي، ضعف و كمبودهاي خويش را پرده پوشي مي نمايد. ]]> اهانت هاي رسانه اي كه بايد پيگيري شوند tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2796 2010-05-22T09:25:01Z 2010-05-22T09:37:48Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com به نظر مي رسد كه بي بي سي عمداً چنين توهيني را مرتكب شده باشد. سران و گردانندگان اين شبكه انگليسي با توجه به شناخت و تجاربي كه دارند و با توجه به برنامه هايي كه دارند نمي توانند كه سهواً مرتكب چنين خطايي شده باشند، خصوصاً آنكه تصاوير اهانت آميز به رسول الله(ص) را از صفحه تلويزيون خود براي دهها هزار بيننده خود به نمايش كشيده اند.
ساليان بي شماري است كه رسانه هاي غربي با قدرت و امكاناتي كه دارند و با حمايتي كه از جانب دولتمردان خود مي شوند، فضاي سياسي، اطلاعات و خبررساني و حتي فرهنگ سازي را در اختيار خود گرفته اند. اين رسانه ها كه غالباً همسو و هماهنگ بايكديگر عمل مي‌كنند، بر اساس تئوري نظريه پردازان غربي و امريكايي، كمرنگ ساختن اعتقادات و باورهاي ديني را سرلوحه كار خود قرار داده اند. آنان كوشش هماهنگ دارند تا ارزش ها و هنجارهاي اخلاقي و فرهنگي جوامع مسلمان را از طرق مختلف تغيير دهند و افكار عمومي و نگرش هاي ديني را در كنترل خود آورند.
عده اي از اين رسانه ها كه به شكل شبكه‌اي و با عناوين و نامهاي مختلف به هم متصل هستند در كشورهاي مختلف فعاليت هاي هماهنگي را آغاز كرده اند.
در رأس عده اي از اين شبكه ها، صهيونيست هاي معروفي هستند كه با امكانات فراوان و باشناسايي جذابيت ها؛ افكار و انديشه هاي سنتي، ديني و اعتقادي را نشانه گرفته اند. اسلام ستيزي در بين كشورها و دولتهاي غربي مسأله اي انكار ناپذير است. رسانه هاي غربي نيز، اين مسأله را سرلوحه كار خود قرار داده اند.
عمل بي بي سي در نشر يك توهين و نيز توهين صريح بي بي سي به پيامبر اسلام، يقيناً خلاف موازين حقوقي و برخلاف اصول كار رسانه‌اي بوده و توهين به مردم است. انتشار توهين، تشريح و تفسير و اشاعه اهانت به مقدسات ديني كه از جانب اين شبكه انگليسي انجام شده است، مسأله اي نيست كه بتوان بي تفاوت از كنار آن، گذشت.
در اين راستا بعد از اهانت بي بي سي، متأسفانه بسياري از مراجع و نهادهاي ديني و عده زيادي از رسانه ها، سكوت اختيار كردند و عده اي هم متأسفانه به توجيه اين خطاي بي بي سي پرداختند.
حمايت هاي پردامنه رسانه ها و دولتهاي غرب از امثال سلمان رشدي و كارتونيست هاي دانماركي و سوئدني، باعث جسورتر شدن هتاكان به دين و مقدسات مي شود.
اهانت به دين و شعاير ديني، مسأله اي نيست كه باگذشت زمان فراموش شود و مسلمين، بي تفاوت شوند. اگر امروز در مقابل چنين توهيني سكوت اختيار شود فردا يقيناً رسانه ها و عوامل غربي بي پرواتر و جسورتر به دين و اعتقادات اسلامي، توهين روا خواهند داشت. تا به حال، تفرقه افكني بين مسلمانان از سياستهاي عمده غرب بوده و حال توهين مستقيم به دين. وظيفه ما اطلاع رساني است و به عنوان عضوي از جامعه اسلامي دفاع از ارزش هاي ديني. مردم و علماي ديني، خود بهتر مي‌دانند. ]]> جبه‌ي مبارزه با تروريسم را تضعيف نكنيد! tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2774 2010-05-15T04:27:00Z 2010-05-15T04:37:36Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com جامعه جهاني زير عنوان مبارزه با تروريسم از نه سال بدينسو در افغانستان حضور نظامي پيداكرده است. در اين راستا تقريباً همه ي كشورها دست بدست هم داده و يك صف طويلي را در مقابله با تروريسم تشكيل دادند، ليكن با گذشت زمان اين جبهه درز برداشت و روز تا روز شگاف ميان اعضاي آن بيشتر شده مي رود. جالب اين جاست كه زمامداران افغانستان و شماري از سياستمداران كشور تلاش مي ورزند تا بجاي استحكام اين جبهه، به تفرق آن بكوشند و عملاً افغانستان را به ميدان رقابت قدرت هاي جهاني مبدل مي سازند.
در اين ميان اختلاف ميان امريكا و ايران بركسي پوشيده نيست، ولي اين دو كشور درامر سركوب طالبان و سپس تاسيس اداره ي موقت در افغانستان همكاري خوبي نشان دادند تا حدي كه تعجب شمار زيادي از ناظرين سياسي منطقه را برانگيخت.
نخستين اشتباه دولت افغانستان زماني سربر آورد، كه در دوستي با امريكا راه افراط پيمود و اعلاميه ي مشاركت استراتيژيك را با امريكا صادر نمود، اين اقدام به شدت كشورهاي مختلف از جمله همسايه هاي افغانستان را تكان داد؛ زيرا تا آن زمان سخن از مبارزه با تروريسم بود، و نه همكاري استراتيژيك ميان افغانستان و امريكا.
ايران ميزباني بيش از دو مليون آواره‌ي افغانستاني را به دوش دارد، افغانستان در بخشي از نيازمندي‌هاي خويش به آن كشور متكي مي‌باشد، وايران در موقعيتي قرار دارد كه در هر زماني كه خواسته باشد، دولت افغانستان وامريكا را متوجه رفتار شان نمايد، به گونه‌ي مثال درهرباري كه آنكشور تصميم به اخراج مهاجران افغانستان گرفت، دولت افغانستان را به عذر و زاري وادار نمود و زمامداران را به موضعگيري هاي واقعبينانه تري وا داشت.
مبارزه با تروريسم، وضعيت افغانستان را در وضعيت حساس و دشواري قرار داده است و اين كشور نياز به آن دارد تا جبهه ي مبارزه با تروريسم را استوار نگهدارد، يكي از راه هاي نيل بدين مقصد آن است، كه دولتمردان افغانستان سعي ندارند، تا به حساسيت هاي كشورهاي مختلف دامن بزنند و جبهه هاي تازه يي از رويارويي در درون افغانستان ايجاد نمايند.
امريكا و ايران - و هر كشور ديگري- مي توانند، اهداف خويش را داشته باشند و در پهنه ي گيتي به رقابت بپردازند. شرط دوستي صادقانه از نظر مردم افغانستان آن است، كه كشمكش هاي خود را دور از جغرافياي اين كشور انجام دهند؛ زيرا به حدي اين سرزمين ويران شده و به پيمانه اي رنج و عذاب كشيده كه ديگر جاي بيشتر از آن را ندارد.
آواره ها بدور از تعلقات ملي و نژادي شان در هيچ جاي دنيا، آرامش ندارند و اين لازمه ي آوارگي و غربت است، اگر اين نبود، مفهوم و معني غربت و آوار گي شكل نمي گرفت. افغانستاني ها بيشترين آواره ي جهان اند، هيچ جا نيست، كه در آن مرغ پرشكسته اي از افغانستان نبوده باشد، در كشورهاي همسايه بيشتر، در كشورهاي دوركمتر.
نه دولت و نه مردم افغانستان هيچ كدام نمي توانند ديگران را ملزم بر اين مسأله سازند، كه مقدم آواره ها را گرامي دارند و به تقصيرات ايشان قلم عفو كشند، و اين خواست نه اسلامي مي تواند باشد و نه انساني؛ اما وقتي مهاجرين افغانستان از كشورهاي غربي و عربي اخراج مي گردند، اين مسأله برخورد قانوني تلقي مي شود، ولي زماني از ايران اخراج مي گردند، انتقادات لحن، تندتري به خود پيدا مي كند و تفاوت رفتار به مشاهده مي رسد.
در حالي كه ايران مانند هر كشور ديگري بايد در چارچوب قوانين شناخته شده مي بايد، رفتار خويش را تنظيم نمايد و دولت افغانستان مسؤوليت دارد تا از حقوق قانوني اتباع خويش حراست بدارد، عمده مسؤوليت آن زمينه سازي براي عودت آبرومندانه ي آواره هاي افغانستان است. سرانجام بايد شهروندان افغانستان به كشور برگردند، به جاي انتظارات بيهوده از همسايه ها، خود دست به كار شوند و زمينه ي كار و زندگي سالم را فراهم آورند.
ايران به خود حق مي دهد تا از امنيت خويش دفاع نمايد، با توجه به فعاليت گروه جندالله در افغانستان، آن كشور هراس از آن دارد كه از مهاجرين افغانستاني در برهم زدن آن كشور استفاده نشود؛ لذا با هر حركتي با جديت مقابله مي نمايد. قدرت هاي رقيب ايران با راه اندازي تظاهرات در برابر سفارت ايران در كابل خشم خود را به نمايش مي گذارند، در اين ميان ماييم و مردم ما اند كه مي سوزيم و مصائب بيشتري را به استقبال مي نشنيم.
تظاهركننده ها آيا درك كرده اند، كه چه كاري را انجام داده اند؟ و چه گره اي را گشوده اند؟ با اين گونه تظاهرات وضعيت دو مليون آواره در ايران بهتر مي شود يا بدتر؟ برهم زدن مناسبات افغانستان و ايران به صلاح كيست و چه كسي از آن سود مي برد؟ رفتارهاي خشن و توهين آميز چه كمكي به بازگشت آبرومندانه ي هزاران كودك آواره مي نمايد؟
بياييد، پيش از همه دولت افغانستان را متوجه مسؤوليت آن نماييم، جامعه ي جهاني را به تعهداتش در قبال مردم افغانستان ملتفت گردانيم و بالآخره به آن عده هموطنان مان كه در زندان هاي كشورهاي مختلف بسر مي برند خدمات حقوقي فراهم بداريم، تا حقوق شان پامال نگردد. ]]> سفر به امريكا نقطه‌ عطف در روابط امريكا با كرزي خواهد بود tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2752 2010-05-08T09:46:00Z 2010-05-08T09:54:25Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com يكي از مواردي كه بنا به گزارش مطبوعات در اين مذاكره روي آن بحث صورت خواهد گرفت موضوع، امضاي اعلاميه استراتيژيك مي‌باشد. اعلاميه استراتيژيكي كه قبلاً توسط حامدكرزي و بوش به امضا رسيد، بعداً با امضاي وزراي خارجه دو كشور تداوم يافت.
اعلاميه‌اي كه در واقعيت امر موافقتنامه استراتيژيك بين امريكا و افغانستان مي‌باشد، كه تداوم حضور درازمدت نيروهاي امريكا در افغانستان را تسجيل و سند رسميت مي‌بخشد. كه امضاي اين اعلاميه‌ي استراتيژيك، حسياست‌هايي را در منطقه برانگيخت و سبب آن گرديد، تا همسايه‌هاي افغانستان در مورد حضور نيروهاي خارجي به ويژه ايالات متحده امريكا در افغانستان در سياست‌هاي شان تجديد نظر نموده و از اين منظر حضور نيروهاي خارجي را از بعد ديگري غير از مبارزه با تروريزم نگاه كنند. در همان زمان امضاي اين اعلاميه ناظرين سياسي كشور، آن را به نفع افغانستان ندانسته و نقطه چالش زا عنوان نمودند، كه سبب تشنج بين افغانستان و همسايگان آن به ويژه پاكستان و ايران خواهد گرديد.
تجربه نشان داد، كه بعد از امضاي اين اعلاميه، مداخلات پاكستان در امور افغانستان بيشتر از پيش گرديد و عمل دوبعدي را در افغانستان به پيش گرفت بطوري كه هم با امريكا در امر مبارزه با تروريزم سرجنباند و هم طالبان را تقويه و حمايت كرد.
ما شاهد آن هستيم، كه بعد از امضاي اعلاميه استراتيژيك، نه تنها در كشور ما امنيت و ثبات نيامد، بل گراف ناامني، جنگ و عمليات تروريستي بالا رفت، و موجوديت طالبان، كه به هيچ شمرده مي‌شد، به صورت چشمگيري گسترش يافت تا جايي كه همين اكنون موجوديت قواي بين‌المللي را به چالش كشانيده است، كه بار بار عنوان مي‌شود، كه پيروزي بر طالبان از طريق نظامي امكان پذير نيست.
گرچه امريكا حرف‌هاي اخير حامدكرزي مبني بر مداخلات خارجي در افغانستان را چندان جدي نگرفت، اما با آنهم در اين مورد در واشنگتن ميان جانبين اين موضوع مطرح خواهد شد، كه به عقيده كارشناسان اين سفر نقطه عطفي خواهد بود در روابط امريكا با حامدكرزي، كه مي‌تواند، تداوم اين چنيني داشته و يا به سر درگمي و بي‌باوري گرايد، كه در اين صورت به بحران اوضاع افغانستان افزوده خواهد شد. باتجاربي كه از هشت سال بدينسو از حامدكرزي در دست است، بعيد به نظر مي‌رسد كه ايشان، در يك موضوع پافشاري نموده و ثبات داشته باشد، بل با انعطاف‌هاي گونه گون، مسيرهاي مختلفي را در پيش مي‌گيرد، از همين رو مبرهن است كه آقاي كرزي مي‌تواند امريكاييان را بدين باور برساند، كه متحد نزديك و قابل اعتماد شان در افغانستان است.
آمادگي‌هايي هم در اين راستا دارد، به اساس گفته هاي منابع آگاه، تأخير در تدوير جرگه مشورتي صلح، بنابر درخواست امريكا صورت گرفته است.
قرار بود، اين جرگه قبل از سفر كرزي به امريكا صورت گيرد، گرچه كارشناسان و آگاهان امور، اين طور جرگه‌ها را نمايشي بيش نمي‌دانند، تا ره ياب به سوي بهبودي اوضاع، با آنهم پذيرش تاخير اين جرگه كه به گفته مسؤولين اين جرگه كار برگزاري آن به اتمام رسيده بود؛ مي‌رساند كه امريكاييان آن را جدي گرفته اند، كه در تعويق آن تا ختم سفر كرزي مصر بوده اند. آنچه كه مي‌تواند، اين سفر كرزي را پرمايه سازد، همانا درك شرايط واقعي جامعه دور از پاليسي‌هاي مغرضان سياسي داخلي و منطقوي به آن پرداخته شود،‌ در اعلاميه استراتيژيك با ديد ديگري نگريسته شده و سازش با طالبان كنار گذاشته شود؛ زيرا اگر بدين پرداخته شود، كه طالبان قانون اساسي را پذيرفته و در روند سياسي جامعه ما خود شان را پيوند مي‌زنند، اين خود فريبي است، كه در واقعيت قصداً خود را اغفال نمودن است.
حامدكرزي با دست خالي به امريكا مي‌رود -در امر مبارزه با فساد، كه وعده مهار نمودن آن را نموده بود- كوتاه آمده است، از سوي پارلمان در دو دوره وزراي پيشنهاد اش رد صلاحيت شدند، همين اكنون يازده وزارت بدون وزير است و در معرفي وزراي جديد به پارلمان تاكنون كوتاهي كرده است. در امر فرمان تقنيني مبني بر قانون انتخابات با چالش جدي با پارلمان مواجه است. اينها نكات بارزي است كه عدم كارآيي دور جديد رياست حامدكرزي را نشان مي‌دهد و اين در حالي است كه حامدكرزي نه فساد را در دستگاه حكومتش مي‌پذيرد، و نه جعل در انتخابات را، بل جامعه جهاني در رأس امريكا را مقصر در اين امور مي‌داند، بناءً چيزي براي ارايه به امريكا كه نظاميانش در اينجا تلف مي‌شوند و هزينه هنگفتي را متقبل مي‌گردد ندارد.
كارآگاهان اذعان مي‌دارند، كه بابرخورد بافراصت و با پذيرش اشتباهات در امور مي‌تواند، از آنطرف دست پر برگردد، درغير نتيجه معكوس خواهد بود. ]]> جهاد، فرهنگ است tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2733 2010-05-01T12:27:00Z 2010-05-01T12:28:41Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com غيابت شخصيت‌هاي يادشده در مراسم هشتم ثور با هيچ بهانه‌يي قابل توجيه نيست چه؛ اين روز بزرگ، روز پيروزي و روز عزت و افتخار مردم افغانستان و هيچ مسأله‌ي ديگري نمي‌تواند،‌ عمده تر و با ارزش تر از تمجيد وتقدير از زحمات و فداكاري‌هاي مردم قهرمان افغانستان بوده باشد.
دشمنان جهاد اسلامي افغانستان سعي مي‌ورزند، تا مجاهدت‌هاي مردم مان را به كاركردهاي سران احزاب جهادي پس از پيروزي نسبت دهند و آن پيروزي درخشان را كمرنگ سازند، واقعيت اين است، كه هشتم ثور پايان يك حماسه‌ي تاريخي و فراموش ناشدني است كه در اين روز مردم غيور اين مرز و بوم به اهداف خويش دست يافتند.
آن چه پس از آن در افغانستان گذشت به هيچ صورت نمي‌تواند از دستاوردهاي درخشان جهاد مردم افغانستان بكاهد.
مردم مسلمان كشور مان در برابر رژيم كمونيستي و سپس تجاوز ارتش سرخ دست به قيامي زدند كه در آن سه هدف اساسي نمايان بود:
1- اسقاط رژيم كمونيستي
2- شكست ارتش سرخ
3- دفاع از اسلام
در طول چهارده سال جهاد و مقاومت بي‌نظير، مردم افغانستان به هر سه هدف شان نايل آمدند و هشتم ثور، روزي بود كه رژيم دكتر نجيب‌الله به وسيله‌ي جهادگران سرنگون گرديد. علاوه برآن در اثر اين جهاد مقدس بود كه امپراطوري شرير اتحاد شوروي متلاشي گرديد، چندين كشور دربند، به آزادي و استقلال نايل آمدند، جهانيان از بيم وحشت كمونيزم رهايي يافتند و به جنگ سرد نقطه‌ي پايان گذاشته شد. در يك نبرد آزادي بخش، آنچه برشمرده شد، دستاورد كلاني است كه نظير ندارد.
وقتي از پهلوي ديگر به قضيه نگاه مي‌داريم، در دوران جهاد، آن چه كه به مردم سلحشور افغانستان تعلق مي‌پذيرد، در حد فوق‌العاده رسالت خويش را انجام دادند و جهانيان را به حيرت وا داشتند، ليكن مسايلي كه مربوط به سران احزاب جهادي ارتباط داشت كه همانا آمادگي براي دوران پس از براندازي بود، در آن اهمال جدي صورت پذيرفت و در فرجام مردم مان از يك دولت اسلامي و مطلوب محروم ماندند.
هستند كساني كه جهاد را يك فرد و يا چند شخص تلقي مي‌نمايند، در حالي كه جهاد يك فرهنگ و يك مكتب است، فداكاري، ايثار، خداجويي، خدمت گزاري، استقلال، آزادي و كوشش به منظور سعادت خلق‌الله از مولفه‌هاي جهاد مي‌باشد. با تأسف وقتي شماري بر اريكه‌ي قدرت تكيه مي‌زنند، چنان وانمود مي سازند كه مجاهدين به اهداف خويش رسيده اند و هرگاهي كه از قدرت كنار زده مي‌شوند، واويلا سر مي‌دهند و حقوق مجاهدين را تلف شده وانمود مي‌گردانند. از همين برداشت‌ نادرست است كه با وجود حضور شماري از چهره‌هاي جهادي در دولت، روزگارمان ابتر است و هر كسي از وضعيت ابراز نارضايتي مي‌دارد.
بنابراين هشتم ثور، از ما مي‌طلبد كه به ماهيت جهاد و چنين روزي بنگريم، اهداف و آرمان‌هاي مقدس مان را در نظر بگيريم، چه؛ تنها در آن صورت است كه راه از چاه جدا خواهد شد. ]]> براي برگزاري انتخابات شفاف راهكارها را بيابيد tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2712 2010-04-24T12:31:00Z 2010-04-24T12:39:14Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com نماينده‌ي جديد سازمان ملل متحد در كابل آقاي استيفن دی میستورا نيز پس از آغاز به كارش در كابل بر اين نكته اشاره كرد كه هرچند انتخابات آينده پارلماني در افغانستان بي‌عيب نخواهد بود، اما براي تغييرات اساسي در كميسيون مستقل انتخابات نيز تاكيد ورزيده و به نمايندگي از سازمان ملل متحد براي برگزاري يك انتخابات شفاف وعده داد.
هرچند، بركناري آقايان لودين و نجفي از كميسيون مستقل انتخابات نيز از اثر فشارهاي جامعه‌ي جهاني مي‌باشد كه اينك با جا عوض كردن مسؤولان بالايي اين كميسيون اميدواري‌ها نيز جوانه زده اند و مردم اميدوار اند كه در انتخابات پيشرو ب‌توانند به افراد دلخواه خويش رأي بدهند و اين بار مانند گذشته با رأي و سرنوشت شان بازي نخواهند شد. ولي از ديد ما بركناري تقلب كاران مي‌تواند اميدوار كننده باشد، اما كافي نيست، براي نهادينه سازي قانون و ايجاد سيستم نظام مند انتخاباتي بايد علاوه بر شفافيت روند پروسه مورد نظر، عملكرد كميسيون مستقل انتخابات بايد كاملاً مسلكي و غير سياسي باشد و در ضمن چهره‌هايي كه براي اعضاي ارشد كميسيون مخصوصاً در ولايات در نظر گرفته مي‌شود بايد بي‌طرف باشند تا در نتيجه كميسيون عملكرد ملي داشته باشد و بتواند جلو مداخلات استفاده جويان را بگيرد، در غير آن با رفتن يكي و آمدن ديگري و آنهم در صورتي كه سيستم فاقد كارآيي لازم باشد نمي‌تواند شفافيت و موثريت نظارت برعملكرد كميسيون را اجرا نمايد و اين امر هيچ دردي را دوا نخواهد كرد.
بنابر اين مردم از جامعه‌ي جهاني، سازمان ملل متحد و به خصوص كميسيون مستقل انتخابات مي‌خواهند كه در انتخابات آينده تلاش بيشتر به خرج دهند و نگذارند تقلب كاران سرنوشت مردم را رقم بزنند.
ناامني در برخي مناطق كشور موضوع ديگري است كه مردم سخت از آن دلهره دارند، چون طوري كه در انتخابات گذشته ديده شد، بيشتر تقلب در ساحات نا امن صورت گرفت، زيرا در جاهاي نا امن ناظرين بين‌المللي نتوانستند و يا نخواستند حضور يابند از همين رو استفاده جويان توانستند با دست‌باز با آراي مردم بازي كنند.
حال بايد منتظر ماند و ديد كه مسؤولان جديد كميسيون مستقل انتخابات چگونه عمل مي‌دارند و زمينه‌هاي انتخابات شفاف را براي مردم مي‌توانند مهيا سازند يا خير؟ و مهمتر اينكه مي‌توانند استقلاليت خويش را به نزد افكار عامه و جامعه‌ي جهاني به اثبات برسانند؟ و يا چون اسلاف خويش در مسيري از قبل طراحي شده روان خواهند گشت كه در آن صورت قضاوت تاريخ و مردم آويزه‌ي گردن آنان نيز خواهند شد. ]]> تكليف مردم را روشن كنيد! tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2690 2010-04-17T11:22:00Z 2010-04-17T11:37:11Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com آقاي حامدكرزي به بهانه‌ي سال اخير كاري پارلمان و با استناد بر ماده‌ي 109 قانون اساسي كشور كه مي‌گويد «پيشنهاد تعديل قانون انتخابات، در يك سال اخير دوره‌ي تقنينيه در فهرست كار شوراي ملي نمي‌تواند داخل شود». بر فرمان تقنيني خويش پا مي‌فشارد و تعديلات وارده در قانون انتخابات را مرعي‌الاجرا مي‌داند، از سوي ديگر مجلس نمايندگان بر اساس ماده‌ي 79 قانون اساسي، حق خود مي‌داند كه فرامين تقنيني را بررسي و به آن رأي موافق يا مخالف بدهد.
هرچند تقابل و رويارويي ميان پارلمان و رئيس دولت بي‌سابقه نيست، اما اين رويارويي‌ها در حال حاضر با سخنان تند رئيس دولت مبني بر اتهام دست داشتن خارجي‌ها در رد فرمان تقنيني از سوي مجلس نمايندگان كشور به اوج خود رسيد.
به باور آگاهان امور آنچه كه در اين ميان قابل توجه جدي است اينكه، حكومت طي هشت سال گذشته در راستاي اعتماد سازي نتوانسته است كاري را از پيش ببرد، چون در انتخابات‌ دور اول و دوم رياست جمهوري و شوراهاي ولايتي تقلب‌هاي گسترده و سامان‌مند انجام شد كه نه تنها باعث بدنامي افغانستان در سطح داخلي گرديد، بلكه در سطح جهاني نيز حيثيت و اعتبار گردانندگان امور را به چالش كشيد و جامعه‌ي جهاني را مجبور ساخت تا با وارد آوردن فشارهاي پيهم از آقاي كرزي بخواهند كه در كميسيون مستقل انتخابات تغييرات گسترده و اساسي را وارد سازد هرچند در اوايل به اين خواست‌هاي جامعه‌ي جهاني ايستادگي كرد ولي سرانجام به استعفاي دو مسؤل بلند پايه‌ي اين كميسيون تن داد.
به باور ما استعفاي مقام‌هاي ياد شده هرچند مي‌تواند راه را در برگزاري انتخابات شفاف و عادلانه هموار سازد، اما اين به تنهايي كافي نيست، براي جلب اعتماد شهروندان و كشانيدن آنان به پاي صندوق هاي رأي، بايد راهكارها و برنامه‌هاي ديگري نيز رويدست گرفته شود.
اكنون كه ثبت نام‌ نامزدان انتخابات پارلماني آغاز گرديده است، هرچه زودتر بايد سرنوشت قانون انتخابات معلوم گردد، تا مردم از سردرگمي رهايي يابند.
تقابل دولت و مجلس نمايندگان كه اكنون به يك نوع درگيري لفظي تبديل شده است، نمي‌تواند راه به جايي ببرد، طوري كه از اوضاع بر مي‌آيد، نمايندگان مردم از يك طرف در آخرين مراحل كاري خويش قرار دارند و از جانبي هم انتخابات پارلماني پيشرو است، مي‌خواهند كم‌كاري هاي پنج ساله‌ي خويش را در اين مدت باقي‌مانده جبران كنند، تا شايد بتوانند در انتخابات آينده اعتماد و حيثيت از دست رفته را بدست آورند، چيزي كه تحقق آن اندكي محال به نظر مي‌رسد. ]]> گامي به پيش؛ اما ناكافي tag:payamemojahed.com,2010:index.php/site/index/1.2673 2010-04-09T22:12:00Z 2010-04-09T22:25:40Z هیات تحریر lutfira@payamemojahed.com روز چهارشنبه برابر به 18 حمل، آقايان عزيزالله لودين و داوود نجفي از پست‌هاي شان استعفا دادند كه بلافاصله از سوي رئيس دولت پذيرفته شد.
شايان ذكر است، پس از آن كه گروه‌هاي مخالف سياسي دولت و جامعه‌ي جهاني بر اصلاح كميسيون انتخابات اصرار ورزيدند و حتي برخي از كشورهاي قدرتمند حمايت از انتخابات آينده را به بركناري مقامات مهم مشروط نمودند، اين اقدام به وقوع پيوست.
آقاي حامدكرزي علي‌الظاهر در حمايت و دلجويي اين دو تن كه تقلب را در انتخابات رياست جمهوري به نفع او رهبري كردند، بهاي گزافي پرداخت، او در اوايل هفته در حضور آن‌ها، از ايشان سپاس گزاري نمود و از آن دو تن به حيث كاركنان وطندوست و صادق يادآوري نمود و برخلاف كليه بار ملامتي را به دوش سفارت امريكا، هيأت اتحاديه اروپا و معاون سياسي نمايندگي يوناما انداخت.
اگر اين دو تن پس از دور اول انتخابات رياست جمهوري سبكدوش مي‌شدند، قضيه بدين جا نمي‌رسيد، زيرا دكتر عبدالله آماده بود تا با بركناري تنها رئيس كميسيون انتخابات (آقاي لودين) وارد دور دوم انتخابات شود؛ ليكن آقاي حامدكرزي تن نداد و گذاشت تا بحران عميق‌تر و گسترده‌تر شود.
بدون ترديد در رأس برنامه‌ي تقلب دو آقاي يادشده قرار داشتند؛ ولي كل معضله آن‌ها نبودند، در طول سال‌هاي زعامت خويش آقاي كرزي است كه بحران ايجاد نموده، كه به وسيله‌آن اراده‌ي خويش را بر مردم تحميل مي‌نمايد؛ از اين رو براي جلب اعتماد صدمه ديده مردم و جامعه‌ي جهاني و راه اندازي يك انتخابات شفاف پارلماني در ميانه‌ي سالجاري ضرورت به اصلاحات بيشتري در كميسيون انتخابات وجود دارد. شخصيت‌هاي پر مسؤوليت ديگري كه در رأس كميسيون قرار دارند، بايد جاي خود را تخليه نمايند و شماري از مسؤولين ولايتي آن كميسيون كه اسناد موثقي از تقلب ايشان در دسترس است، بايد از وظيفه سبكدوش گردند.
گفتني است كه هستند كساني كه تنها تصفيه كميسيون انتخابات را از وجود آن‌ها بسنده نمي‌شمارند؛ بل خواستار محاكمه‌ي عادلانه‌ي ايشان نيز مي‌باشند.
در پيوند تنگاتنگ اين مسأله، معضله‌ي ديگر، قانون انتخابات است، كه همزمان اين موضوع دامنگير جامعه‌ي مان شده است. آقاي حامدكرزي با يك فرمان تقنيني مي‌كوشد، عرصه را براي قبضه كردن شوراي ملي افغانستان براي خود مساعد گرداند. برعكس مجلس نمايندگان در مقابل اين رأي قرار گرفته و با بكارگيري صلاحيت قانوني خويش، فرمان تقنيني رئيس دولت را رد كرده است، حالا ديده شود، كه مجلس سنا در اين باب چه موضعي اتخاذ مي‌دارد؟
جان سخن اين كه كرزي با بركنار ساختن مسؤولين كميسيون انتخابات گامي به پيش نهاده است، ولي بايد ادامه يابد و تا زمان اصلاحات لازم در كميسيون اقدامات بيشتري نياز است، هرچند فرصت زيادي در اختيار نيست. ]]>