سرمقاله:سرمقاله های نشر شده 2008-05-10T10:13:21Z Copyright (c) 2008, هیات تحریر ExpressionEngine tag:payamemojahed.com,2008:05:10 tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.670 2008-05-10T10:12:00Z 2008-05-10T10:13:21Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com در حالي كه با جديت در پي آن بوديم، تا از وزير خارجه‌ي كشور –هرچند رد صلاحيت شده- كه ادعاي استادي در رشته‌ي علوم سياسي را دارد، چيزي بشنويم، متأسفانه فرمايشات ايشان به جز از حرف هاي تكراري، مضمون تازه‌ي در خود نداشت. از تاريخ ظهور كشور- ملت و تعدد آراي فلاسفه درياب «منفعت» و «منافع ملي» -كه درسهاي دانشگاهي است- و تنها موضوع سخنراني را «رنگين» نموده، با اغماض بگذريم. وقتي اين دكتر از كتاب هاي دانشگاهي خود به جغرافياي افغانستان مي رسد، گام به گام مشكلاتي بر سر راه آن سبز مي شود و مارا به درست و تحصيل ايشان مشكوك مي سازد كه در اينجا فهرست وار به برخي از مسايل آن بطور فشرده به آن اشاره مي رود:
 وزير خارجه‌ي افغانستان مي گويد، كودتاي 7 ثور افغانستان را بسوي وابستگي كامل به اتحاد شوروي سوق داد. بدون ترديد اعضاي حزب دموكراتيك خلق افغانستان از «انترناسيوناليسم پرولتري» حرف مي زدند، ولي جا داشت كه دكتر سپنتا تفاوت آن را با «همكاري استراتيژيك باامريكا» كه ايشان از آن حرف مي زنند، مقايسه مي نمود، تا خلق خدا مي دانستند كه حال امروز ما غير از ديروز ماست. مگر مردم حق ندارند كه ميان گذشته و امروز مشابهت هايي را ببينند و از شعار هاي غرب پسند امروز، هورا كشيدن هاي ديروز را به ياد بياورند.
 دكتر سپتنا مي گويد، كه با روي كار آمدن دولت مجاهدين، آقاي حكمتيار بعنوان نخست وزير «كنفدراسيون اسلامي» ميان افغانستان و پاكستان را مطرح كرد. راستش آقاي دكتور اين اظهارات انجنير حكمتيار سال ها قبل از سقوط رژيم دكتر نجيب الله بود نه همزمان با صدارت ايشان در دولت مجاهدين.
 پس از پيروزي مجاهدين درگيري هاي دولت با مخالفان آن را «جنگ هاي حزبي و تنظيمي» خوانده است، و بلا فاصله مي گويد، بخشي از سرزمين افغانستان به اشغال پاكستان، در آمد. اگر آن جنگ حزبي و تنظيمي بود و از درون مايه مي گرفت، اشغال پاكستان چگونه شكل گرفت؟
 سياست خارجي افغانستان را در موردي بر اصل «جدا ناپذيري با تمدن اسلامي» توصيف گرديده است، آيا اسلام تنها تاريخ و تمدن اين كشور را مي سازد و يا دين مردم اين سرزمين هم است، و طبق مفاد قانون اساسي هيچ قانوني در مغايرت با آن نمي تواند اعتباري داشته باشد؟
 در مورد روابط با امريكا گفته شده است:
«همكاري استراتيژيك با امريكا بربنياد ارزش هاي مشترك سياسي، امنيتي و منافع درازمدت ما استوار است و اين همكاري از اصول نهادين سياست خارجي ماست».
شكل گيري مناسبات استراتيژيك يك عمليه‌ي دوجانبه است، آيا امريكا هم براي همكاري استراتيژيك با افغانستان آماده است؟ و يا اين كه ماييم يكجانبه دهل مي نوازيم، و جهان برما مي خندد؟ اگر هست نشانه هاي آن چيست؟
مگر پس از امضاي اعلاميه‌ي مشاركت استراتيژيك با امريكا اجماع جهاني در مورد مبارزه با تروريسم در افغانستان برهم نخورد و افغانستان در منطقه منزوي نگرديد؟ مگر پس از آن نبود كه حملات تروريستي در افغانستان رو به افزايش نهاد؟ مگر دم زدن از چنين همكاري هايي با جغرافياي سياسي افغانستان در تضاد نيست و معني آن را نمي دهد، كه از گذشته چيزي نياموخته ايم؟
كدام عقل سليمي باور مي كند، كه با سرمايه گذاري يك شركت چيني در «پروژه مس عينك» ديدگاه چين نسبت به افغانستان تغيير مثبت يافته است؟ آيا بجاست براي آن كه نشان داده شود كه «تيول» پاكستان نيستيم به كونسلگري هاي هند در ولايات هم مرز با پاكستان اجازه‌ي فعاليت داده شود، مگر اين اقدام ناسنجيده به آتش جنگ در افغانستان نفت نريخته است و پاكستاني ها را در دشمني با دولت افغانستان متحد نساخته است؟
 در خطوط اساسي سياست خارجي افغانستان از يكسو به چند قدرتي بودن جهان تاكيد صورت گرفته، از سوي ديگر از كنفرانس شانگهاي كه خود يك قدرت نيرومند جهاني در حال رشد و توسعه است، يادي نشده علاوه برآن گفته شده است: «سياست خارجي ما دوستي همراه با همكاري با قدرت هاي بزرگ منطقوي استوار است».
دلچسپ اين بود، كه گفته مي شد «همكاري استراتيژيك با امريكا» را با «دوستي و همكاري با قدرت هاي بزرگ منطقوي» چگونه سامان مي بخشند و چطور ميان اين قدرت ها آشتي مي دهند و ميان آنها جمع مي نمايد، خدا نكند، كه اين مسأله‌ي هم از جنس ميانجيگري ميان امريكا و ايران برسر موضوع هستوي ايران بوده باشد؟!
 دكتر سپنتا در سخنراني خويش با افتخار از اين مسأله يادآوري نموده كه كارمندان مجرب وزارت خارجه در عرصه‌ي روابط خارجي بدون مشاور خارجي، مسؤوليت هاي خويش را پيش مي برند. در حالي كه همه مي دانند، كه گرفتاري ما در اين عرصه بيشتر از ساير عرصه هاست و استقلاليت روابط خارجي «كهن باره‌ي زخمي» درآخرين مرحله ميسر خواهد افتاد. از جانب ديگر خود اعترافي است، كه در ساير موارد اداره هاي دولت افغانستان از سوي مشاوران خارجي تنظيم و رهبري مي شوند. در چنين حالتي آيا حق داريم، سخن از استقلال ملي بزنيم و وضع كنوني را بهتر از دور هاي پيش ارزيابي مي نماييم؟
دشواري وضعيت افغانستان به همگان روشن است، بنابر اين چه بهتر بود، كه خطوط اساسي سياست خارجي افغانستان در مشورت با شوراي ملي، نهادهاي مدني، سران احزاب سياسي و دانشمندان اين عرصه تدوين مي گرديد، و آن گاه جاي داشت، كه روي آن حساب برده مي شد، حالا آنچه از كف بيرون آمده، روي ديگر همان سكه است. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.650 2008-05-03T12:02:00Z 2008-05-03T12:03:38Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com قانون اساسي، عاليترين وثيقه ي ملي دريك كشور است، وقتي به اين وثيقه ي ملي دستبرد زده مي شود و 52 مورد تحريف مي گردد، شماري در دادگاه عالي به دادخواهي مي روند، خمي به آبرو نمي آورد و با سكوت معنا داري آن را دنبال مي كند.
وقتي باشندگان افغانستان مكرراً مورد حملات هوائي و زميني نيروهاي خارجي مستقر درافغانستان قرار مي گيرند، زنان وكودكان جان خود را از دست مي دهند، گوئي بادي نه وزيده وشاخي تكان نخورده است وتنها با همين مساله كه در راس مردم قرار گرفته وحكمروائي مي دارد، سرمست ودلخوش روز مي گذراند. مخالفان سياسي دولت در اين رابطه طرح قانونمند شدن قواي خارجي را پيشكش مي دارند؛ از سنگ صدا مي آيد از رئيس دولت نه.
مقامات دولت، پياپي از مداخله ي پاكستان با عبارات گوناگون سخن رانده اند، و دست آن كشور را در تداوم جنگ در افغانستان دخيل مي شمارند؛ اما زماني كه پاكستان برنامه ي كشيدن ديوار يا سيم خاردار را در مرز ميان دو كشور مطرح مي كند، دولتمردان مان به مخالفت بر مي خيزند و از آن به حيث جداسازي خانواده ها تعبير مي دارند.
به گفته ي شاعر:
درميان قعر دريا تخته بندم كرده ي
باز مي گوئي دامن تر مكن هوشيار باش
مگر كار شكني در باب ديورند، خود سياست جنگ طلبانه وتوسعه جويانه نيست و آيا اين مساله بهانه ي براي دوام مداخله در امور افغانستان بوده نمي تواند؟
در همه جا از برگزاري انتخابات پياپي بعنوان دستاورد مهم يادآوري يم شود وتشكيل شوراي ملي را گام عمده ي در راستاي تطبيق دموكراسي وانمود مي گردد؛ اما زماني كه نمايندگان مردم وزارت شهرسازي را از تشكيلات حكومت حذف مي دارد، اين فيصله به پشيزي گرفته نمي شود. از آن بدتر يكي از اعضاي كابينه -كه بيشتر از سايرين خود را معتقد به ارزش هاي دموكراسي وانمود مي سازد- رد صلاحيت مي شود، اين فيصله از سوي رئيس دولت افغانستان به هيچ گرفته مي شود.
از پهلوي ديگر، به بركت نظام اقتصادي بازار آزاد مردم مان چنان در فقر وفاقه فرو رفته اند، كه شماري وادار به فروش كودكان شان براي زنده ماندن شده اند، درمقابل تنها وعده هاي دروغين است، كه به مردم مظلوم وبي بضاعت داده مي شود.
در پنجاه قدمي ارگ رياست جمهوري -چندي پيش- هتل سرينا براي ساعاتي از سوي تروريستان اشغال گرديد، با درد ودريغ كه كسي را اين عمل هوشيار نساخت وتغييري در كادرها و برنامه هاي امنيتي بوجود نيامد؛ گويي مردم برده ي زرخريد رئيس دولت است، كه بايد لب تر نكنند و چون وچرا بر زبان نيارند.
برهم خوردن مراسم جشن هشتم ثور، شاهكار بي كفايتي وناتواني دولت را به همگان نشان داد. رئيس دولت بحيث سرقوماندان اعلي قواي مسلح افغانستان پيشاپيش همه از صحنه گريخت واوضاع را مختل ساخت و پس از ساعاتي از اين آبرو ريزي كلان باجمله‌ي «خير، خيريت است» توصيف بعمل آورد.
رويداد هشتم ثور، چند مساله را برجسته نمود:
 انحصار طلبي، ثمره ي غير از اين ندارد. وزير دفاع در اظهارات خويش گارد رياست جمهوري را مقصر شمرد، كه زير فرمان مستقيم رئيس دولت فعاليت مي ورزند. و از ساحه ي زير مسووليت آن ها اين عمل صورت گرفته است.
 با تغيير يك فرد نمي توان اوضاع را بهبود بخشيد، زيرا خانه از پاي بست ويران است. رئيس عمومي امنيت ملي در سخنان خود خطاب به مجلس نمايندگان هشدار داد، كه اگر نظام تغيير نيابد در آينده نيز احتمال تكرار همچو حوادث مي رود.
 اركان دولت چنان عمل كرد، كه گوئي دو نماينده مردم، يك رئيس قومي و يك كودك مقصر بودند، كه به ضرب گلوله از پا در آمدند؛ رئيس همان رئيس است، ووزير همان وزير. باز خانه پدر رئيس امنيت آباد، كه بعنوان عذر تقصير در پيشگاه نمايندگان سرخم كرد و از آن ها پوزش خواست.
 مخالفان سياسي دولت از چند سال بدينسو از ضرورت تغيير نظام سياسي حرف مي زنند، اظهارات اعضاي كابينه بايد به اين داستان نقطه پايان گذاشته باشد و براي كار عملي در اين راستا برنامه ريزي صورت گيرد. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.633 2008-04-26T22:20:00Z 2008-04-26T22:21:37Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com فروپاشي و اضمحلال رژيم دكتر نجيب الله، ثمره‌ي جهاد و فداكاري بي نظير مردم مسلمان اين سرزمين بود كه امر ناممكني را ممكن گردانيد، و نه تنها افغانستان، بل جهان را وارد مرحله‌ي تازه‌اي نمود. به همان پيمانه كه كارنامه هاي جهادگران مايه حيرت و تعجب جهانيان بوده است، كشمكش هايي كه پس از زوال رژيم كمونيستي ميان گروه هاي جهادي صورت گرفت، كام همگان را تلخ نمود.
بدون ترديد دست درازي و توطئه چيني كشورهاي دور و نزديك در برهم زدن اوضاع افغانستان نقش به سزائي ايفا نمود و جلو تشكيل دولت اسلامي را گرفت. اما عمده تر از آن، عدم آمادگي احزاب جهادي در امر رهبري و اداره‌ي كشور بود. احزاب جهادي افغانستان همه‌ي فرصت ها و امكانات خويش را در حوزه‌ي نظامي به مصرف رسانيدند و هيچ گونه آمادگي براي دوران پس از پيروزي نداشتند، در نتيجه وضعيتي در كشور به ميان آمد، كه شماري را نسبت به حقانيت جهاد مقدس افغانستان مشكوك ساخت و كساني هم به سرنگوني حاكميت دكتر نجيب الله اظهار تأسف نمودند.
گذشته ها، گذشت و تنها چيزي كه از آن ايام باقي مانده است، درس ها و عبرت هايي است، كه نبايد بي اعتنا از كنار آن ها رد شد. نخستين مسأله آن است كه اعتقادات و باورهاي ديني مردم را نبايد دست كم گرفت، هر كسي به اين خطا افتاده، به زودي پشيمان شده؛ هم روزگار خود و روزگار كشور را سياه كرده است. مسأله‌ي دوم از رابطه‌ي سرنوشت ساز مردم و دولت سخن مي گويد؛ به گونه‌يي كه دولتداري هر كمبودي را مي پذيرد، جز كمبود حمايت مردم را. رژيم دكتر نجيب الله از هيچ پهلوي ديگر در مضيقه نبود تنها معضله اش رويارويي با مردم بود، كه در فرجام به فروپاشي رژيم انجاميد.
سومين مسأله‌ي مهم، آزادي و استقلال يك كشور است. در نهاد هر انساني آزاديخواهي و استقلال طلبي موج مي زند و مردم افغانستان بنابر تاريخ، فرهنگ و وضعيت اجتماعي شان از اين لحاظ در اوج قرار دارند. در درازناي تاريخ بشري برده ساختن و به دام انداختن جوامع بشري كار سهل و ساده‌ي نبوده، در حالي كه با گذشت زمان ملت‌ها بيشتر به حقوق شان ملتفت گرديدند؛ زمينه ها و امكانات زيادي براي حراست از اين دو متاع خدادادي در دسترس آن ها قرار گرفت؛ بنابر اين در عصر حاضر اين مسأله از اهميت و پيچيدگي فراواني برخوردار گرديده است. مرور به تاريخ، دست كم اين مزيت را دارد، كه افراد و كشورهاي مغرور و فرو رفته در نشئه‌ي قدرت را تنبيه مي‌دارد و پرده خودسري آنها را پاره مي نمايد.
از اين رو، هشتم ثور، براي هر كسي حرفي دارد و درسي؛ اگر مجاهدان و خانواده‌ي شهدا فرصت مرور به كارنامه هاي خود را دارند و سياستمداران در چنين ايامي به تحريك احساسات مردم مبادرت مي ورزند، دولتمردان ما نيز جا دارد، تا از كاركردهاي زشت و زيباي پيشينيان بياموزند و خود را به آن آراسته سازند.
اوضاع كنوني با ماه هاي پاياني رژيم دكتر نجيب الله بي‌شباهت نيست، و چه بسا كه در رفتار اين دو رژيم همنوايي ها و همساني هايي ديده مي شود؛ آيا تقدير براين رفته كه كشتي ما لنگر نداشته باشد و دستخوش طوفان هاي سهمگين گردد؟ و آيا راستي ما كشوري هستيم كه از گذشته هيچ نمي آموزيم و حيات اين كشور براي ما ارزش ندارد؟
هر مغرور ومتكبري محكوم به شكست است و اين سنت زندگي است. پرسش اين جاست كه چگونه مي شود، زيان هاي شكست را محدود كرد و كاروان پيشرفت و توسعه‌ي كشور را از همين جا به پيش راند. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.613 2008-04-18T13:22:00Z 2008-04-18T13:23:47Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com بدون ترديد بربنياد قانون اساسي افغانستان هركسي حق نامزد شدن ونامزد كردن را داراست وآقاي حامد كرزي نيز از اين امتياز بهره مند مي باشد؛ اما جاي نگراني اين است كه با توجه به پيشينة ايشان دراين مدت، از مقام خويش استفاده ي ناجائز و غير قانوني نمايد. موصوف درچار سال اخير هرچه دلش خواسته انجام داده؛ ازعزل ونصب ها گرفته تاتسويد وتصويب قانون واز آن فراتر شكستن قوانين. اين همه درحالي صورت مي پذيرد، كه نهادي مستقل براي نظارت وحساب گيري از رئيس دولت وجود ندارد.
به مصوبات شوراي ملي وقعي نمي گذارد، دادگاه عالي به دساتير ايشان گوش نهاده است. اعضاي كابينه ووالي ها از همكاران وهمنظران ايشان مي باشند و در يك كلام، خطر وجود دارد كه دستگاه حكومت در بست به گروه كاري آقاي كرزي مبدل شود.
مساله ي دوم دراين راستا شيوه هاي كاري در كارزار انتخابات از سوي حامد كرزي است؛ بسياري از كارشناسان وشماري از اعضاي مجلس نمايندگان وقوع تنش ميان اقوام مختلف كشور را زادة سياست هاي رئيس دولت وانمود مي سازند وحتي سرچشمه ي اقدامات پسين وزارت اطلاعات وفرهنگ را برنامة رئيس دولت افغانستان مي پندارند، ومي سزد كه از اين بابت بايد سخت نگران بود.
آقاي حامد كرزي كه به زور جامعه ي جهاني، وهلهله ي تائيدي سران مجاهدين بر اريكه قدرت تكيه زد، از همان ابتدا برطالبان تاخت و طي شش سال ونيم گذشته، ولايات عمدتاً جنوب وجنوب غرب كشور مورد حمله پياپي نيروهاي نظامي قرار گرفت، اين يورش ها، كشتار وويراني ها را بار آورده است كه موجب گسترده تر شدن خشم ونارضايتي باشندگان آن ولايات گرديد؛ بنابراين جناب حامد كرزي كه قرار است، رسماً به مبارزه ي انتخاباتي وارد ميدان شود، سعي دارد تا اين بار با كارت قومي به بازي بپردازد.
ايشان در دور نخست، امنيت، دموكراسي، بازسازي وايجاد دولت ملي را مطرح نمود؛ اما اكنون همان گونه كه در موارد گوناگون به شكست روبرو گرديده از رهگذر شعارهاي انتخاباتي نيز به شيوه هاي كهنه، ناكار آمد وزيانبار متوسل شده است.
لبّ سخن اين كه هركس حق دارد نامزد رياست جمهوري شود؛ ولي هيچ كس حق ندارد از امكانات مردم وملت به نفع خويش استفاده نمايد و اكنون اين انديشه در مورد رئيس دولت افغانستان مطرح است. نگراني زماني افزايش مي يابد كه جناب حامد كرزي داراي سوابق تشويش برانگيزي است. و از سويي هم مراجع مقتدر، بي طرف وغير جانبدار به منظور نظارت از قانون وجود ندارد.
انتخابات به تنهايي خود مطلوب نيست، هم اكنون در بيشتر كشورهاي جهان انتخابات صورت مي پذيرد و چه بسا كه ديكتاتوران از اين طريق به عمر زمامداري شان تداوم مي بخشند. انتخابات زماني ثمره‌ي درست وانساني اش را به جامعه تقديم مي دارد كه در چارچوب قانون رقباي سياسي به مبارزه بپردازند و بدين منوال، مردم نتيجه‌ي رأي شان را بدست آورند. قانون شكني و انحصار طلبي نه تنها چهره‌ي دموكراسي را مخدوش مي سازد و انتخابات را به حربه‌ي ناكارآمدي مبدل مي سازد، بلكه مردم را از توسل به راه هاي مسالمت آميز دلسرد مي نمايد و در فرجام مردم را ناگزير مي سازد تا به شيوه هاي قهرآميز متوسل گردند. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.595 2008-04-11T22:54:01Z 2008-04-11T23:00:19Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com آقاي حامد كرزي درگفتگو با رسانه ها گفت، برنامه هايش نيمه تمام مانده و اگر مردم افغانستان به وي رأي دهند، برنامه‏اش را تكميل خواهد كرد. شگفت اين كه رئيس كميسيون انتخابات چند روز پس تر، از برگزاري همزمان انتخابات رياست جمهوري وپارلماني سخن راند؛ بگونه‏اي كه در دوره‏ي كار رئيس دولت شش ماه افزوده شده، و از دوره‏اي كار پارلمان به همان ميزان كاسته مي‏گردد.
شكست وناكامي دولت افغانستان به زعامت آقاي كرزي ديگر يك مساله‏ي آفتابي و اتفاقي شده است، درهمه جا سخن از ناتواني وبي كفايتي دولت در ميان است؛ در درون و در بيرون، درمحفل مخالفان سياسي و در ادارات دولتي.
سوال اينجاست، كه با چه اميدوارئي ايشان به بحر انتخابات غوطه مي زنند؟ ايشان از همين حالا فعاليت هاي انتخاباتي خويش را آغاز كرده اند؛ اداره ارگان هاي محلي را از وزارت داخله بريد و در بخش اداره‏ي امور رياست دولت جاسازي نمود. مقرري‏ها در ولايات وولسوالي‏ها با شرط همكاري درانتخابات آينده صورت مي‏گيرد. تلاش‏هائي براي تنظيم شماري از جوانان در سراسر كشور راه اندازي شده و براي تضعيف رهبران سنتي اقوام مختلف، احزاب سياسي جديد تاسيس گرديده است. در شش سال پسين پول وامكانات فراوان بدين منظور تدارك ديده شده است. تبليغات واقدام هاي قوم گرايانه طراحي گرديده، تا باشندگان جنوب وجنوب غرب افغانستان خسارات و تلفات ناشي از درگيري هاي اخير را فراموش نموده و به جانبداري از آقاي كرزي درصف قومي اخذ موقع نمايند.
شش سال ونيم بيش دو عنصر اساسي مايه‏ي اميدواري مردم افغانستان وجامعه‏ي جهاني گرديد؛ يكي خستگي مردم از جنگ وعلاقمندي آن ها به امنيت وثبات دركشور. دوم، اجماع جامعه‏ي جهاني در امر مبارزه با تروريسم وحمايت از افغانستان، ديده مي‌شود، كه دولت افغانستان بدون اين كه چيزي به اميدواري مردم بيفزايد، از انبار آن دو سرمايه به سود خود استفاده برده است، و حالا به نفع يأس وبي باوري مردم، به حيات خويش ادامه مي‌دهد.
از نظر امنيتي، بخشي از افغانستان در امنيت نسبي بسر مي‌برد، در بيشتر بخش ها به اين دليل آرامش خود را نگهداشته اند، كه درانتخابات آينده ورق عوض خواهد شد؛ بنابراين اصرار آقاي كرزي پيش از همه امنيت سراسر كشور را تهديد مي‌نمايد. اداره‌هاي بين‏المللي، افغانستان را از نظر فساد اداري در زمره‌ي بدترين كشورها قرار داده اند و دراين باب برگشت 40 در صد ازمساعدت هاي بين‌‌المللي به كشورهاي مربوط از همين مساله حكايت مي‌نمايد.
افغانستان در چند سال پسين در توليد مواد مخدر مقام نخست را در جهان دارد و 98 درصد ترياك دنيا را توليد مي‌كند، آقاي كرزي واضح نساخت كه اين امر هم در برنامه‌ي كاري ايشان جا داشت ياخير؟ وآيا ايشان در دور بعدي مي‏خواهند، توليد ترياك را چند برابر نمايد؟
درسطح خارجي، نه تنها توافق جهاني در حمايت از افغانستان برهم خورده و كشورهاي همسايه به درجات متفاوت به مخالفان دولت مبدل شده اند، از آن فراتر ميان دو متحد نيرومند در ناتو (امريكا و انگليس) شگاف ايجاد شده است. اين ها اندكي از دستاوردهاي شش ساله‏ي آقاي حامد كرزي اند؟ و از اين بيشتر چه گلي را مي‏خواهند به آب دهند؟
از همين حالا، تحليلگران سياسي هشدار مي‏دهند كه با توجه به پيشينه‏ي كاري آقاي كرزي ادارات دولت به مسأله‏ي انتخابات آينده مشغول خواهند شد، كه هم موجب به تعويق افتادن كارهاي مردم خواهد گرديد، از جانبي هم انتخابات به طور يكجانبه و بدور از سقف قانوني انجام خواهد شد.
نشانه‏ي كه بزودي به مشاهده رسيد، اظهارات آقاي عزيز الله لودين است. ايشان از كجا صلاحيت برگزاري همزمان انتخابات را حاصل كرده اند؟ و با چه صلاحيتي به دوره ي كار رياست دولت مي افزايند واز شوراي ملي مي كاهند؟
آيا گوش شنوائي است، تا به اين اعتراضات توجه نمايد. مردم به دولت و به نمايندگان شان چشم اميد بسته بودند، در حالي كه دولت به خارجي گوش فرا داده است. با اين وضعيت كسي برنده نخواهد بود؛ زيرا با بدتر شدن اوضاع همه درمانده تر از پيش خواهند گرديد. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.574 2008-04-05T00:09:00Z 2008-04-05T00:11:40Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com اين تصميم از آن كه دموكراسي را متضرر سازد و احزاب سياسي را ضعيف تر گرداند، دولت را ضربه مي زند و نهاد قانون گزاري را به سود قوه‌ي اجرائيه ناتوان نموده، و به آله‌ي دست حكومت مبدل مي سازد. همين حالا شمار كثيري از اعضاي مجلس نمايندگان از اين كه مصوبات مجلس از سوي حكومت جدي گرفته نمي شود، معترض اند،‌ ولي چرا در عمل به سيستم انتخاباتي رأي دادند، كه مجلس آينده را ضعيف تر مي سازد و پنجه هاي حكومت را نيرومندتر.
اگر همه‌ي اعضاي مجلس نمايندگان به عمق مسأله آگاهي ندارند، بالآخره شماري از سران احزاب سياسي در مجلس حضور دارند، اين ها چرا به روشنگري نپرداختند و زيان هاي نظام انتخابات اكثريتي را برجسته نساختند؟ وقتي يك حزب سياسي در انتخابات سهمي نداشته باشد، حضور احزاب سياسي در كشور چه معني دارد؟ وقتي با شعار هاي خود يك گروه سياسي در اجتماع راه نيابد و خود را مطرح ننمايد و با ديدگاه هاي خويش در شوراي ملي حضور پيدا نكند، ادعاي وجود احزاب سياسي به چه دردي مي خورد، آيا بهتر نبود كه همزمان انحلال احزاب سياسي نيز از جانب مجلس نمايندگان اعلان مي گرديد.
حضور احزاب سياسي نه تنها مشكلي را متوجه نامزدهاي مستقل در انتخابات نمي گرداند، بلكه سهولت هايي را هم براي آنان فراهم مي دارد. تقويت احزاب سياسي در يك كشور؛
 رقابت سياسي و مثبت ميان گروه ها بوجود مي آورد.
 قانون گذاري را بهتر و تسريع مي كند.
 اعتبار مجلس را افزايش داده و از انحصار طلبي وخودكامگي تاحدي جلوگيري مي كند.
 دسته بندي هاي قومي وزباني –را كه مصيبت دردناكي در افغانستان است- تضعيف مي نمايد.
 در اثر رقابت احزاب سياسي، پايه هاي دموكراسي تحكيم مي يابد و راه براي نظام سازي هموارتر مي گردد.
 زمينه براي شركت فرماندهان جهاد و چهره هاي متنفذ ملي در تشكلات سياسي مساعد مي گردد.
به زودي اعضاي مجلس از اين كرده‌ي خويش پشيمان خواهند شد، و آنگاه بقول معروف «خودكرده را نه درد است، نه درمان». اگر در موارد بسياري حكومت فراراه مجلس سد ايجاد مي كرد و مشكل مي آفريد، در اين باب چه سحري در كار رفت، كه خود دست خويش را بستند و به سود استبداد و يكه تازي رأي دادند.
با توجه به آنچه كه برسر مردم اين كشور رفته است، گمان نمي رفت، كه به چنين سادگي، آن گذشته ها فراموش شود، و مسأله‌ي به اين اهميت به آساني به زيان مردم افغانستان تصويب گردد.
راه برگشت براي مجلس نمايندگان، دشوار است؛ اما اميد باقي مانده در جان سنا و شخص رئيس دولت است، كه بسيار قوت و دلسوزي مي طلبد. آينده‌ي نزديك روشن خواهد نمود، كه چنين عناصر مفيده‌ي وجود دارد يا خير؟
احزاب و شخصيت هاي سياسي تا دير نشده، پيشنهادات و اعتراضات قانوني خويش را بايد تبارز دهند و جلو توشيح اين مصوبه را بگيرند. طرفه اينكه سازمان هاي مدافع حقوق بشر و نهادهاي طرفدار دموكراسي و جامعه مدني كه در موارد كوچكي، اعلاميه صادر مي كنند و اعلان موقف مي دارند، چه مشتي بر بناگوش شان آمده كه از هوش رفته اند و در اين باب حرفي به زبان نمي آورند؟ ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.554 2008-03-29T01:34:01Z 2008-03-29T01:35:35Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com وقتي سه سال پيش گفته مي شد، كه دولت به بيراهه مي رود و راه نادرست مي پيمايد، دولت تير آماده‌ي اتهامات در كف داشت و هر سختي را زاده‌ي بدبيني و تبليغات ميان تهي وانمود مي ساخت، تا اينكه مجامع اروپايي افغانستان را از رهگذر فساد اداري در قطار دو سه كشور افريقايي قرار داد، كه از نظر فساد اداري اول و دوم اند. در واكنش به اين گزارشات دولت افغانستان مانند موارد ديگر سكوت اختيار كرد و از آن پا فراتر نهاد و در آخرين واكنش، سخن از مبارزه با فساد اداري به ميان آورد.
گشايش جبهه‌ي تازه در برابر فساد اداري به ميزان گرفتاري و مشكلات دولت افغانستان افزود، و اگر در ابتدا با اين پديده برخورد مناسب صورت مي پذيرفت، بدون ترديد مشكلات تا اين پيمانه پهنا و ژرفا نمي يافت و دولت را زمنيگير نمي كرد.
وقتي گزارشاتي به نشر مي رسد، كه شماري از افراد پوليس به جاي تأمين امنيت به اختطاف و سرقت مسلحانه مي پردازند،‌ زماني گزارش مي رسد كه از وزارت زراعت مبلغ هنگفتي دزديده مي شود، باري هم رئيس دفتر رياست دولت به جاسوسي متهم مي شود، از سوي ديگر شماري از وزيران سخن از عدم مصرف بودجه‌ي انكشافي مي رانند، و عده‌ي كثيري از نمايندگان مردم، در شوراي ملي حاضر نمي شوند تنوع و گستردگي فساد اداري را بيان مي دارد. از پهلوي ديگر وقتي در ساحات زير حاكميت دولت مردم به بيمارستان ها ومكاتب خصوصي رغبت نشان نداده و در مناطق نا آرام، مردم به محاكم طالبان رجوع ميكنند، بي اعتمادي، ياس و دلسردي مردم را نسبت به ادارات دولتي تمثيل مي نمايد.
فكر نمي كنم، كه در حال حاضر وقتي از فساد اداري حرفي به ميان مي آيد، مراد رشوت ستاني در اداره هاي كوچك بوده باشد، بلكه همه اذهان در مقياس كلان آن را مي بينند و عوامل مهمي را در اين راستا زير نظر دارند كه اساسي ترين عوامل اين پديده عبارتند از:
 جنگ: در همه جاي دنيا جنگ منجر به فساد اداري مي شود، چون بحران و بي ثباتي وضعيت اداري را به سوي عدم نظارت از قانون سوق مي دهد. ناراضي هاي روحي و رواني ببار مي آورد و قانون گريزي را تشويق مي كند.
 دين زدائي: پابندي به ارزش ها و تعاليم ديني مطمئن ترين راه براي مبارزه با فساد است، به ويژه دولت هايي كه از ادارات كارآ و استوار بهره مند نيستند، ليكن دولت افغانستان با دست كم گرفتن ارزش هاي ديني به پيش‏ميرود، كه خود موجب فساد درعرصه‌هاي گوناگون مي شود.
 جهاد ستيزي: گاهي افتخارات ملي و گروهي موجب آن مي شود، كه انسان خود را نگهدارد و درحفظ افتخارات خويش احتياط به خرج دهد. اعلان جنگ و ستيز با مجاهدين زير عنوان «جنگ سالاران» از يكسو دولت را از حمايت مجاهدين محروم گردانيد، از سوي ديگر آنهايي كه در دولت بودند، نسبت به دولت احساس بيگانگي كردند و نيازي به حراست از قوانين آن را در خود نديدند.
 نبود الگو: وجود مدل و الگو در همه جوامع بشري اثر گذار بوده است، بخصوص در افغانستان به لحاظ ويژگي هاي رواني و اجتماعي، مردم افغانستان وجود الگوي مناسب بسيار مفيد بوده مي تواند. الگوهاي خوب بايد در رأس باشند، تا براي همگان قابل ديد و مشاهده باشد. وقتي شنيده مي شود، كه برادران رئيس دولت فلان، فلان شركت را خريداري كرده اند بدون آنكه از مدرك عايداتي آن ها چيزي بدانند، انگيزه هاي كار صادقانه براي كدام مامور و افسر باقي مي ماند؟ وقتي رئيس دولت از فيصله هاي شوراي ملي سرباز مي زند چه كسي بايد تابع قانون بوده باشد؟
 عدم نظارت از صورت مصرف مساعدت هاي خارجي: رسانه ها بار بار از برگشت درصدي بلندي از مساعدت هاي خارجي به كشور هاي مربوط گزارش داده اند، در دورن افغانستان نيز مردم و كارمندان دولت افغانستان اطلاعات ناراحت كننده‌اي مي شنوند و از زدوبندهاي پنهاني چيزهايي پخش مي شود. اين اقدامات در يك فضاي خالي صورت نمي گيرد، بلكه در جايي صورت مي گيرد، كه ديگران را نيز متأثر مي سازد.
 نابرابري: از گذشته هاي دور تاريخي بدينسو نابرابري عامل موثر بحران و فساد در جوامع بشري شناخته شده است و انسان در برابر معيارهاي دوگانه و چندگانه از خود واكنش نشان مي دهد، معاش ها و امتيازهاي متفاوت در افغانستان همه را معترض ساخته است و هر يكي در پي آن است، تا معاش بيشتري بدست آورد و اگر از راه قانوني ميسر نبود، در بدل شكستاندن قانون بسوي هدف خويش مي شتابد ودر فرجام نظم و قانون پامال مي گردد. اين قانون شكني ها، در موارد فراواني از جانب كساني كه خود را متخصص و تحصيل يافته هم مي دانند، انجام مي‌شود و اين خود مبارزه با فساد اداري را چند برابر دشوار مي سازد.
 عدم اطمينان: سياست كاري دولت، متكي به سليقه ها و ذوق قدرتمندان است، هر يكي از مقامات بدون مراعات قوانين اداري دست به عزل و نصب كادرها مي زنند و هيچ مانعي هم در برابر خود نمي دانند. اين گونه رفتار موجب بحران اداري شده، آرامش و اطمينان كارمندان را از ميان برده است، بنابر اين بسياري از مامورين مي كوشند، تا از اندك ترين زمان، استفاده لازم را ببرند تا براي سالهاي آينده خويش چيزكي در دست داشته باشند.
از جمعبندي عوامل يادشده، چنين برمي آيد كه بيش از همه دولت خود زمينه ساز وتحريك كننده‌ي فساد اداري در كشور بوده است، از اين رو بعيد است كه دولت افغانستان از زير اين بار برآمده بتواند؛ چون دولت خود جز فساد اداري شده است، لذا و زماني مي توان در اين مبارزه فايق آمد، كه دولت كنوني براي گروهي ديگر كه خود آلوده نباشد،‌ جا باز كند. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.532 2008-03-22T20:03:01Z 2008-03-22T20:12:31Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com ما بدين باوريم كه بلي! سِر خاتميت حضرت محمد«ص» در آن است، كه پيامي جاويدان (قرآن) باخود آورد وهمه عصر ها ونسل هاي پس از خود رامخاطب ساخت.
چرا قرآن ؟
• از امتيازات قرآن بعنوان بزرگترين معجزة حضرت پيامبر آن است، كه اين معجزه از اين رهگذر كه «متن» است، براي هرزمانه‌اي تازگي دارد.
• معجزات پيامبران پيشين مخالفان را به حيرت وامي داشت و در ميدان مبارزه مغلوب مي گردانيد، معجزة قرآن، عقل وخرد انسان را نهيب مي زند و به تكاپو وامي داردو بدين شيوه چرخ زندگي را به پيش مي راند.
• معجزه هاي قبلي مخاطبان حاضر را قانع مي ساخت، درحاليكه قرآن به پرسش هاي هرعصري پاسخ مي دهد، و راهي بهتر از اين كه اين معجزه بصورت متن بوده باشد، سراغ نمي شود. بگونه‌اي كه با مراجعه به قرآن مي توان، گره هاي زمانه را باز نمود ودشواري هاي فراراه را هموار كرد.
• معجزه قرآن بگونه اي است، كه انتقال آن آسان است، حفاظ با حافظه خويش وكاتبان با قلم خويش آن را به گوشه وكنار جهان پخش نمودند، كه سندي محكم برجاودانگي اين پيام مي باشد.
• تلفيق روح اين پيام با فرهنگ هاي گوناگون بشري عاري از زحمت است. راز گسترش اسلام درهمين امر نهفته است، كه ملت ها وجوامع گوناگون به آساني توانستند باحفظ فرهنگ وعنعنات پسنديدة شان به اسلام بگرايند؛ بدون اين كه درحرجي واقع شوند. اختلافاتي كه درتفسير وتاويل قرآن ميان مسلمان ها وجود دارد، از سوي برخي مخالفان رسالت اين گونه مطرح مي شود كه مگر نمي شد اين معجزه به گونه اي مي بودكه مجال اختلاف وچند دستگي در آن وجود نمي داشت وهمگان يك مفهوم را از آن فهم مي كردند؟ درحاليكه به باورما چنين ويژه گي، خود رحمتي از سوي پروردگار است كه به مسلمان ها رخصت داده شده است تا مطابق فهم وبرداشت خود از قرآن عمل نمايند. بدون اين كه يكديگر خود را بباد ملامت وسرزنش گيرند. از سوي ديگر جاودانگي پيام قرآن از همين جا فهم مي شود، كه متن قرآن استعدادو ظرفيت تفسير ها و تاويل هاي مختلف را دارا مي باشد.
آن هايي كه بدين انديشه اند، كه هيچ متني نمي تواند مراد گوينده را كماحقه منتقل سازد، و اين مخاطبان اند كه برداشت هاي مختلف از آن مي كنند، سوفسطائي هايي اند كه خيالات شان با عالم واقع در تضاداست و براي رد اين باور همين بس كه به صداي ما پاسخ مي دهند واز گفتة ما رنجديده وملول مي شوند.
زمانة ما بيش از هر عصر ديگر به فهم پيام الهي نيازمند است، چرا كه اتكاي يكجانبه به عقل وخرد، انسان قرن ما را به مصائبي دچار گردانيد، كه انسان در هيچ وقتي به اين پيمانه مصيبت زده و درمانده نشده است. جنگ هاي خانمانسوز، لشكر كشي قدرت هاي بزرگ، استعمال سلاح هاي شيميائي وهستوي، تخريب محيط زيست وشيوع امراض مهلك جديد بيماري هاي رواني محصول عقل گرائي محض وبي اعتنائي نسبت به وحي است. بايد تجارب سدة بيست براي بشر امروز آموزنده باشد وخودسري ها را از سر او بيرون نمايد و انسان تشنه لب امروز را به چشمة گواراي وحي رهنمون سازد.
بنابراين تجليل از ميلاد آن حضرت، براي ما يك حادثة تاريخي نيست، بلكه تجليل از پيامي جاويد است، كه بشر هميشه به آن نيازمند مي باشد. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.509 2008-03-14T21:15:00Z 2008-03-14T21:22:03Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com بدنبال نشر گزارش ديدبان حقوق بشر در اعتراض به آن گردهمائي گسترده‏اي در بهار 1386 در استديوم ورزشي كابل از سوي رهبران جهادي برگزار شد و به تعقيب آن «جبهه ملي افغانستان» متشكل از شخصيت هاي عمده وسرشناس اين كشور در برابر دولت اعلان موجوديت كرد. در اين جبهه سياسي علاوه برشخصيت هائي كه در گذشته از آقاي كرزي حمايت مي كردند، معاون اول رئيس جمهور، رئيس شوراي ملي وشماري از اعضاي كابينه نيز عضويت دارند، اين امر مبين آن است كه آقاي حامد كرزي نزديكترين دوستان وهمكاران خويش را از دست داده است.
از نظر سياسي تصويب «طرح مصالحه ملي» از سوي مجلس نمائندگان وتصويب رئيس جمهور يك اقدام مهم ديگر بود، كه گزارش سازمان هاي مدافع حقوق بشر بين‏المللي را تاحدي خنثي نمود.
بهار سال 1386 همزمان بود، با اخراج عده‏اي از آوارگان افغانستان از سوي جمهوري اسلامي ايران كه براي دولت افغانستان مايه دردسرهاي فراواني گرديد. ايران كه دلايل امنيتي را در اين زمينه پيشكش مي‏دارد جانب افغانستان اقدام آن كشور را خلاف توافقات دو كشور در زمينه‌ي پناهندگان عنوان داشت. در واكنش به اين مسأله وزير امور خارجه و وزير امور مهاجرين بدليل غفلت وسهل انگاري درمورد از سوي مجلس نمائندگان سلب اعتماد شدند.
وزير امور مهاجرين -كه برخي بدين انديشه بودند- كه به فيصله مجلس تن نخواهد داد محترمانه كرسي وزارت را تخليه نمود. ولي وزير امور خارجه خلاف انتظار اين فيصله را ناديده گرفت و به شكل بي سابقه‏ي تاهنوز در پست وزارت خارجه ايفاي وظيفه مي نمايد. خيره سري وزير خارجه از يكسو جامعه روشنفكري افغانستان را سرافگنده نمود، از سوي ديگر ميان حكومت وشوراي ملي شگاف عميقي بوجود آورد. آقاي انوري كه از دوسال بدينسو بعنوان والي هرات ايفاي وظيفه مي نمايد اما به نظر مي رسد كه رفته رفته با قهر مردم هرات روبرو شود. از جانب ديگر در گذشت محمدظاهر شاه كه پشتوانه خوبي براي كرزي بود باعث آن شد تا بين او و خانواده سلطنتي فاصله افتد.
مخالفان مسلح دولت در طول اين سال عمليات خود را تشديد بخشيده و توانستند كه در ولسوالي موسي قلعه با نيروهاي انگليسي پيمان آتش بس را عقد نمايند. عقد اين پيمان از نظر سياسي طالبان را از حد يك گروه تروريست كه قابليت مذاكره وگفتگو را نداشتند، به سرحد يك جانب قابل اعتنا بالا برد واعتبار آن ها را در درون وبيرون كشور افزايش بخشيد.
راه اندازي چند حمله انتحاري انتخابي بالاي كاروان هاي آرتش، پوليس ونيروهاي ايساف درشهركابل از تقويت بي چون وچرا اين گروه خبر مي دهد. همچنان حمله انتحاري طالبان در بغلان كه منجر به كشته شدن 6 تن از نمائندگان مردم و بيش از صد تن از شاگردان مكتب گرديد دستاورد ديگر طالبان دراين سال بود. علاوه بر آن تسخير امن ترين هتل شهركابل (سرينا) براي ساعاتي توسط چند فدائي طالبان ضربت محكمي بر اعتبار دولت افغانستان وارد آورد ولاف هاي كشورهاي همكار دولت افغانستان را در سطح جهاني ميان تهي ثابت ساخت. در مقابل، دراين مدت نيروهاي خارجي مستقر درافغانستان از كشته شدن چند فرمانده طالبان از جمله ملادادالله اطلاع دادند، ولي درعمل اين گزارشها نتوانست سطح عمليات طالبان را تنزيل بخشد.
بابرگزاري جرگه امن منطقوي دولت افغانستان توانست نشان دهد كه كابل ظرفيت ميزباني چنين جرگه‌ي را دارد، ليكن اين جرگه براي بهبود روابط دو كشور افغانستان وپاكستان اثري نبخشيد، درحاليكه برگزاري اين جرگه سندي براي تبرئه دولت مركزي پاكستان ازجمله آي اس آي داد، تا درمجامع دپلماتيك بگويد، كه قبايل دوسوي ديورند عامل نا آرامي وبي ثباتي درافغانستان وپاكستان اند، نه دولت پاكستان.
تيراندازي محافظان والي جوزجان (جمعه خان همدرد) بسوي تظاهر كنندگان شبرغاني كه موجب كشته شدن چندين تن از باشندگان آن شهر گرديد، موجب تنش ميان جنبش ملي ودولت مركزي گرديد، ولي قضيه بابركناري والي جوزجان فروكش نمود.
ناكامي ها پياپي دولت هم درعرصه سياسي وهم در زمينه امنيتي دوپيامد عمده را بهمراه آورد: يكي بي باوري جامعه جهاني نسبت به دولت آقاي كرزي را كه درفرجام جامعه جهاني دست به تعيين نمائنده‏ي باصلاحيت هاي بيشتر شد. دوم اين كه اعضاي ناتو بويژه امريكا وانگليس دچار اختلاف گرديدند واقداماتي در برابر يكديگر انجام دادند. دولت افغانستان آشكارا جانب امريكا را گرفت، درگام نخست آقاي كرزي جاويد لودين را زير عنوان همكاري با انگليس از وظيفه سبكدوش نمود. سپس دوديپلمات انگليسي را كه يكي معاونيت نمائندگي اتحاديه‌اروپا را بعهده داشت وديگر از اعضاي بلند پايه يوناما بود بدليل همكاري با طالبان از كشور اخراج نمود. علاوه برآن آقاي كرزي پدي اشداون يك دپلمات معروف وباتجربه انگليسي را بعنوان نماينده‌سازمان ملل متحد درامور افغانستان نپذيرفت.
براي دولتي كه از يكسو با طالبان والقاعده در نبرد است وبخش ديگر كشور از آن پشتيباني نمي كند، بروز دو دستگي در صف متحدان خارجي آن خبر تكان دهنده‌ي است وحتي آن را مي شود به امضاي سند مرگ دولت تعبير نمود. دراين سال افغانستان بار ديگر از نظر توليد مواد مخدر درمقام اول قرارگرفت، كه خود مي تواند ناكامي دولت ومتحدان خارجي آن را درامر اجراي وظايف شان آشكارتر نمايد.
سرماي شديد زمستان پسين در افغانستان واخراج شماري از آواره گان دراين موسم از سوي ايران مشكل ديگري را متوجه مردم ودولت افغانستان نمود، تاحدي كه منابع دولتي رقم كشته شدگان به اثر برودت هوا را بيشتر از 1700 تن وانمود مي سازند. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.490 2008-03-07T23:52:01Z 2008-03-07T23:53:37Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com در جهان امروز كمتر دولتي از انتخابات سرباز مي زند؛ اما يكي از شرط هاي اساسي انتخابات سالم وجود احزاب سياسي رقيب است. به سخن ديگر نفس برگزاري انتخابات كسي را قانع نمي سازد و مي بايد زمينه را براي احزاب سياسي رقيب فراهم ساخت تا در چارچوب قانون به مبارزه بپردازند.
افغانستان يك انتخابات را پشت سرگذاشت، ولي اين انتخابات بجاي آن كه مشاركت سياسي را ببار آورد، خودمحوري، انحصار طلبي وتماميت خواهي را تحويل مردم افغانستان داد و درنتيجه نه تنها ميان مردم ودولت فاصله ايجاد نمود بلكه نظر مثبت مردم را نسبت به مفاهيمي همچون دموكراسي، انتخابات دگرگون نمود.
در اين روز ها كه قرار است قانون انتخابات از سوي شوراي ملي به بحث گرفته شود وگفته مي شود حكومت نسخه اي را در اين باب به مجلس نمائندگان پيشكش نموده، كه در آن مانند گذشته به احزاب سياسي سهمي در نظر گرفته نشده است. به پنداشت ما اگر اين مسوده بهمين شكل تائيد گردد، مشكل ما مشكلتر مي شود ونطقه دموكراسي خنثي مي گردد.
آگاهان امور بدين باور اند كه تعويض نظام انتخاباتي اكثريتي (رأي واحد غير قابل انتقال) به نظام انتخابي مختلط (اكثريتي+ تناسبي) از مزاياي زير برخوردار مي‌باشد:
• از ضايع شدن در صد قابل ملاحظه ي آراي مردم پيشگيري مي كند.
• موجب بوجود آمدن اكثريت پارلماني مي شود.
• سبب رشد وتقويت احزاب سياسي مي گردد.
• با تقويت احزاب سياسي دركشور گرايش هاي قومي وزباني، سمتي ومذهبي كاهش مي يابد و در فرجام درتحكيم وحدت ملي موثر مي افتد.
• سبب تقابل افكار وبرنامه ها مي شود و به توسعه سياسي منجر مي گردد.
• با شكل گيري جناح هاي پارلماني بر بنياد احزاب سياسي، تصميم گيري ها در شوراي ملي تسريع مي شود.
• با نيرومند شدن احزاب سياسي، شوراي ملي از قدرت واعتبار بيشتري در برابر قوه اجرائيه برخوردار مي گردد.
حكومت افغانستان درحالي كه مي خواهد، تا شوراي ملي را ضعيف نگهدارد وهر زماني كه خواسته باشد، تصميم گيري هاي آن را به سود خويش تغيير دهد، تازه كار بودن احزاب سياسي را بهانه ي براي حرف خويش مي آورد. درحاليكه اين گفته از چند رهگذر نمي تواند موجه باشد؛ ازيكسو احزاب سياسي به مجرد اخذ شورا مي بايد از مزاياي يك حزب سياسي بهره مند گردد و از جانبي هم دولت هاي مردمي مسووليت دارند تا در تقويت گروه هاي سياسي با فراهم سازي زمينه هاي رشد، آن ها را مساعد گردانند، بويژه در افغانستان طوري كه گفته آمد تقويت و رشد احزاب سياسي از پهلوهاي گوناگون مفيد و موثر مي باشد. با وجود آن براي آن كه يك اقدام متوازن ومعقول صورت گيرد، شائسته آنست تا نظام انتخاباتي مختلط به منصه اجرا قرار داده شود تا هم شخصيت هاي مستقل علمي وملي كشور وهم احزاب سياسي درشوراي ملي راه پيدا نمايند.
فشرده‌ي پيشنهاد ما در باب قانون انتخابات بدين شرح است:
• تصويب نظام انتخاباتي مختلط بجاي نظام انتخاباتي اكثريتي.
• درمورد سهم احزاب تصويب نظام تناسبي بافهرست باز.
• دادن بيشتر 60 در صد سهم در شوراي ملي به احزاب سياسي.
• تعيين سقف براي ورود احزاب سياسي به شوراي ملي.
• تعيين هزينه احزاب سياسي از سرجمع بودجه‌سالانه كشور.
• تعيين حوزه هاي انتخاباتي وبرسميت شناختن آن ها. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.471 2008-03-01T03:59:00Z 2008-03-02T13:18:51Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com معضلة زبان در افغانستان مسأله ديرينه‌ي است و افغانستان بسان ساير كشور ها بايد اين مسأله را حل نمايد. اختلاف برسر اين مسأله بخشي از مشكل اين سرزمين را تشكيل مي دهد. هميشه از اين مسأله در راستاي اهداف سياسي استفاده شده است بگونه يي كه شماري با ايجاد اختلاف و تفرقه كوشيده اند، تا بهره بگيرند و به عمر سياسي شان بيفزايند؛ اين بار نيز مسأله همان گونه است و روي اهداف و مقاصد سياسي مسأله مذكور دامن زده شده است.
پيام مجاهد در ارتباط به حل مسأله زبان در افغانستان چنين مي انديشد:
1- دولت بايد زمينه‌ي تدريس و آموزش زبان مادري را –در سطوح دروس ابتدايي- براي همه‌ي شهروندان (در محيط و محلي كه اكثر به زباني غير از زبان هاي فارسي دري و پشتو تكلم مي كنند) فراهم كند.
2- پس از دوره‌ي ابتدايي، آموزش زبان هاي فارسي دري و پشتو در تمام نقاط افغانستان الزامي باشد.
3- در تمام افغانستان آموزش دوره‌ي ليسه و دانشگاه به يكي از دو زبان (فارسي يا پشتو) امر اختياري و به خواست شاگرد قرار گيرد.
4- زبان مراسلات و مكاتبات رسمي به هر دو زبان بوده و با قيد آزاد بودن مامور در گزينش زبان مراسله و مكاتبه.
5- پلاكارت ها، لوحه ها و اعلانات دولتي بايد به دو زبان (دري و پشتو) باشد.
6- ارزش برابري پول ملي بايد با زبان هاي يادشده در قانون اساسي كه نمودار هويت اقوام اند، درج گردد. خط پول ملي مي بايد همين خط مرسوم و متداول كتابت زبان هاي رسمي باشد.
7- سرود ملي كشور افغانستان يا بايد چند زبانه باشد، به اين شرح كه يك مضمون به زبان هاي مختلف سروده شود. و يا كاملاً موزيكال و بدون اداي هيچ واژه اي هيچ زباني.
8- دولت با تأسيس «فرهنگستان زبان هاي افغانستان» زمينه‌ي رشد و حمايه از زبان هاي رسمي را فراهم نمايد.
9- دولت مي بايد از تحريف و تغيير در نام هاي خاص جلوگيري نموده، در مكاتب، مراسلات اسناد رسمي، و آگاهي ها و پخش اخبار رسانه هاي دولتي به اعاده‌ي نام هاي تغيير يافته در ساليان قبل، اقدام نمايد.
گفتني است كه فقرة اخير مادة شانزدهم در مورد «مصطلحات علمي و اداري كشور» جعلي است و در متن اولي قانون اساسي وجود ندارد.
جالب اينجاست كه مقامات عدلي و قضايي كشور در موارد كوچكي دست درازي و دوسيه سازي مي كنند، روشن نيست كه چرا در اين مورد از جا نمي جنبند و نمي پرسند كه واقعيت امر چيست؟ معني و مفهوم سكوت مرگبار در اين باب از كجا آب مي خورد؟ غير از اين كه زير كاسه نيم كاسه‌ يي بوده باشد. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.443 2008-02-22T00:41:01Z 2008-02-22T00:41:42Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com انتخابات پاكستان سرانجام برگزار شد وحلقه‌هاي نظامي آن كشور به شكست سختي مواجه گرديدند.
آن گونه كه فكر مي‌شد، فضاي سياسي پس از ترور بانو بوتو در پاكستان چنان بود كه مردم دولت را در اين راستا مقصر مي‌شمردند وسياست‌هاي دولت كنوني را عامل بي‌ثباتي و هرج و مرج مي‌ دانستند در نتيجه حزب مردم پاكستان آراي بيشتري را بدست آورد.
جنرال پرويز مشرف كه آقاي نواز شريف را براي مشروعیت بخشیدن انتخابات تحمل كرده بود، وهرگز آماده نبود تا او را بعنوان يك سياستمدار مطرح بپذيرد، نتيجه انتخابات ايشان را در مقام دوم قرار داد.
انتخابات در هركشوري يك امر مهم پنداشته مي‌شود، ولي انتخابات كنوني پاکستان از اهميت گسترده‌تري برخوردار است، مبارزه با تروريسم وافراطي‌گري، سرنوشت نيروهاي ناتو مستقر در افغانستان، مسأله انرژی هستوي پاکستان و قضيه ديورند به اين انتخابات رابطه تنگاتنگي دارد، بگونه‌اي كه ناظران غربي سخت به آن دل بسته‌اند و به اين باور اند كه حکومت انتخابي باخواست هاي جامعه جهاني همنوا خواهد بود، چه؛ نظامي هاي پاکستان درشش سال پسین به لطايف‌الحيل جامعه جهاني را فريب دادند ومشكلات فراواني بر سر راه آن‌ها ايجاد كردند.
حمایت پاکستان از طالبان والقاعده آن کشور را به مرکز تروریسم تبدیل نموده است. هرچند به عمق اين مسأله جامعه جهاني بسيار دير پي بُرد، اما سرانجام درك كرد كه مصيبت هاي افغانستان ريشه در پاكستان دارد، و نمي‌شود افغانستان را بدون دگرگوني در پاكستان به صلح و امنيت رهنمون داشت.
از اين رهگذر اميدهاي زيادي به انتخابات پاكستان بسته شده است، با اين تذكر كه در زمان ریاست حزب مردم پاکستان گروه طالبان ايجاد گرديد و در سال‌هاي نخست وزیری نواز شریف نیز پاکستان مرکز توطئه و مداخله گري در امور کشورهای منطقه بود. اكنون بار ديگر ديده شود كه سياستمداران پاكستان از گذشته چيزي آموخته اند و يا اين كه پاكستاني، پاكستاني است؛ نظامي وغير نظامي آن فرقي ندارد.
دولتمردان پاكستان با سياست هاي غلط شان به ويرانه هاي افغانستان افزودند و جلو صلح وامنيت را درمنطقه گرفتند. پاكستان را به مركز تروريسم مبدل كردند و از اسلام چهره خشن وتنش آفرين در سطح جهاني ارائه نمودند از اين مركز جنگ وخونريزي را به گوشه وگوشه دنيا بردند و در فرجام پاكستان خود درگير مار هائي شد، كه خود پرورده بود. بنابراين شمار زيادي از تحليلگران بدين باور اند كه فضاي دروني پاكستان وسياست هاي جهاني بگونه‌اي است كه پاكستان بايد با تروريست پروري وداع بگويد، البته اجراي آن، براي كشوري كه تار و پودش با اين روحيه ساخته شده وبدان انس گرفته، كار آساني نيست. ديري نخواهد كشيد، كه روشن شود، كه پاكستان راه تازه‌اي درپيش مي‌گيرد ويا به همان راه پيشين خود ادامه مي‌دهد. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.425 2008-02-16T11:01:00Z 2008-02-16T11:07:11Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com عقب نشيني قشون شوروي در اثر جان فشاني و مبارزه‌ي بي بديل مردم افغانستان ميسر افتاد بنابر اين تجليل از 26 دلو از دو جهت براي ما لازم و ضروري است، از يكسو بسياري از آناني كه در ميدان هاي جهاد رزميده اند، حيات دارند و آن خاطره ها هنوز تازگي دارند، ايشان بر ما حق دارند تا از آنان اظهار تقدير و سپاس نمائيم. از سوي ديگر تجليل از چنين روزهائي، تقدير از آزادي و آزادي خواهي است و آزادي ارزش ايست كه بدون آن، انسانيت به قوام نمي رسد و فضيلت هاي بشري ره به كمال نمي برد.
خروج عساكر شوروي در چنين روزي، به زودي فروپاشي امپراطوري شوروي را بدنبال آورد و سرآغاز تحولات گسترده و عميقي در جهان گرديد، اما آرمان هاي ملت مسلمان و آزادي خواه افغانستان برآورده نشد و آتش جنگ در سرزمين ما همچنان مشتعل باقي ماند. پس از شكست شوروي، دوستان جهاد دشنه دشمني از نيام كشيدند و بر تن خسته و زخمي كشور مان از عقب ضربت زدند. مردمي كه سخت انتظار صلح و امنيت را مي كشيدند، آرزوهاي شان بر باد رفت و سرزمين شان به لانه تروريستان مبدل گرديد.
تهاجم تروريستان به گوشه و كنار جهان مانند دوران اشغال افغانستان به وسيله قواي شوروي بارديگر، كشور ما را در محراق توجه جهانيان قرار داد و در نتيجه جامعه جهاني مجبور گرديد، تا براي سركوب تروريستان، به افغانستان نيروي نظامي بفرستد. همزمان با آن شش سال پيش از امروز جامعه جهاني در بن تصاميمي در باره افغانستان اتخاذ نمود، كه شامل برنامه هاي دولت سازي، بازسازي، ايجاد ارتش و پوليس ملي، مبارزه با موادمخدر، احيا و ايجاد اداره هاي دولتي... مي گردد.
به هر اندازه‌ي كه از توافقات بن دور مي شويم، اين مسأله روشن مي گردد كه دولت افغانستان و جامعه جهاني از دسترسي به اهداف شان دورتر مي گردند و اوضاع افغانستان آشفته تر از قبل مي گردد. اين حقيقت ايست كه اكنون همگان برآن اعتراف دارند. پس چه بايد كرد؟
به پنداشت ما هنوز فرصت و امكانات لازم در امر مبارزه با تروريسم و تأسيس دولت با ثبات و پاسخگو موجود است. و دسترسي به اين هدف والا بدون همكاري و مساعدت جامعه جهاني ميسر نمي نخواهد بود، از اين رو حضور فعال افغانستان را در خانواده بين المللي از شرط هاي اساسي در اين ارتباط مي شمارد. درسي كه دراين عرصه 26 دلو براي ما و براي دوستان بين المللي ما مي دهد، سخت مفيد و آموزنده است و آن اين كه افغانستان هيچ گاه مستعمره كشوري نبوده و مردم افغانستان تحمل بردگي را ندارند.
با استفاده از فرصت روز 26 دلو را براي همه مردم سلحشور و آزادي دوست افغانستان تبريك گفته، نكات آتي را پيشنهاد مي‌دارد:
1- افغانستان، سرزمين شهدا است. آزادي و بقاي اين مرز و بوم نتيجه خون هاي پاكي است، كه در راه دفاع از آن ريخته شده است، شمار اين شهدا به مليون ها تن مي رسد؛ تاسيس اداره مستقلي را خواستار است، تا اين اداره بتواند به خانواده هاي عزيز شهدا و معلولين رسيدگي نمايد. دولت مي بايد درصد معيني از عوايد گمركي را به اين اداره تخصيص دهد.
2- براي موثريت كمك هاي نظامي و غير نظامي جامعه جهاني، قانونمند شدن حضور نيروهاي خارجي در افغانستان را از مجاري اصولي، ضروري مي باشد.
3- موقعيت افغانستان حكم مي كند، كه وجود هرگونه روابط استراتيژيك ميان افغانستان و قدرت هاي خارجي به نفع صلح و ثبات نمي انجامد، بجاي آن تامين روابط دوستانه متوازن را در عرصه مناسبات خارجي به نفع افغانستان مي شمارد.
4- همان گونه كه با تجاوز خارجي مخالف هستيم و كشور هاي دور و نزديك را به دوستي و حسن روابط دعوت مي داريم، با هر اقدام نظامي از خاك افغانستان عليه كشور هاي منطقه موافق نمي باشد وآنرا درتقابل با منافع امروز و فرداي افغانستان مي دانيم.
5- مردم افغانستان از مليشه سازي تجربه تلخي دارند، از اين رو با طرح مسلح سازي قبايل دوسوي خط ديورند مخالف مي باشد. در عوض تقويت ارتش و پوليس ملي را اقدامي ضروري و مفيد مي شماريم. ]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.406 2008-02-09T02:16:00Z 2008-02-09T02:18:07Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com يادداشت اداره:
تنش ميان دولت افغانستان وانگليس در اين اواخر روند رو به افزايش يافته است، مقامات انگليس برناتواني رئيس دولت افغانستان انگشت انتقاد مي گذارند و در افغانستان برخي وابسته هاي دولت مي كوشند، اين مساله را به مستقل انديشي آقاي كرزي تفسير نمايند.
انگلستان يكي از كشورهاي پرقدرت دنياست ودست كم در افغانستان بيش از هفت هزار تن نيرو دارد، اين نيروها در ولايت هلمند متمركز اند و در آخرين اقدام فرماندهي نيروهاي خارجي مستقر در قندهار نيز بعهدة آن ها سپرده شد. اين كشور پس از ايالات متحدة‌ امريكا دومين كشوريست كه درافغانستان نيرو دارد. انگلستان به اعتبار قدرت تاريخي وامتيازات ديگرش نقش فعالي در تحولات بين المللي ايفا مي نمايد، همين اكنون پس از نارضايتي انگليس سروصداهايي از سوي كانادا و استراليا بلند شد و آلمان درخواست امريكا را مبني بر افزايش نيروهاي نظامي شان در افغانستان را رد نمود.
همزمان با آن برخي از موسسات تحقيقاتي در امريكا اظهار نگراني كردند و از احتمال فراموشي افغانستان خبر دادند. اين مسايل در پهلوي تمايزهاي شان، پيوندهايي با هم دارند. كه براي دولت وفعالان سياسي افغانستان در خور تأمل جدي است.
وضعيت افغانستان در حال حاضر به گونه ايست كه روابط دوستان ميان افغانستان وجامعة جهاني در صدر اولويت ها قرار دارد، چه بدون آن افغانستان به طعمة در چنگال كشورهاي آزمند منطقه بدل خواهد شد و اين بار شديدتر از پيش تن و اندام اين سرزمين را پاره پاره خواهند كرد.
بدون ترديد شماري به ژرفاي اين مساله پي مي برند وشماري هم تا هنوز طوري كه لازم است، اين مساله را بخوبي درك نمي دارند؛ لذا براي اين دوستان بايد گفت، كه روح توافقات را جز نيازمندي به جلب حمايت جهاني چيز ديگري تشكيل نمي دهد. دولت مجاهدين با دولت كنوني منهاي پشتيباني جامعة جهاني قابل مقايسه نيست وميان استاد رباني وآقاي كرزي تفاوت از زمين تا آسمان است.
جدي ترين كمبود استاد رباني آن بود، كه جامعة جهاني نسبت به ايشان نظر مساعد نداشت ودولت افغانستان از هيچ طرف حمايت نمي شد. از اين بابت بود كه نزديكترين همكاران استاد رباني به ايشان فشار آوردند، تا به مفاد نشست بن تن در دهند. دروغ در هر نوع آن درست نيست، ولي بدترين نوع دروغ آن است، كه براي فريب خود گفته شود.
به راستي وقتي گفته مي شود، آقاي كرزي از روي استقلاليت رأي وانديشه دپلمات هاي انگليسي را از كشور اخراج نمود و در چند نوبت انگليس ها را در افزايش كشت خشخاش متهم نمود. در آخرين مورد با آقاي پدي اشداون به مخالفت برخاست، درست است؟ و آيا به آنچه در اين مورد مي گوئيم باور داريم؟ ويا اين كه مردم را نادان مي انگاريم؟
واقعيت اين است كه رابطه ميان رئيس دولت افغانستان وانگليس تيره شده است وانگليس آماده نيست به پشتيباني از دولت كنوني بپردازد، بنابراين جاي آن نيست كه خود را فريب دهيم. به گزارش رسانه هاي انگليس واكنش آن كشور دست كم با ايجاد كمپ هاي آموزشي براي طالبان روشن گرديده است.
درچنين وضعيتي شايسته آن است، كه منافع افغانستان ومردم اين سرزمين درنظر گرفته شود. هرگونه كله شقي در اين راستا نفعي را به كسي تحويل نمي دهد. جنگ درجنوب، نارضايتي درشمال وغرب، انزواي افغانستان درمنطقه واكنون محروميت از پشتيباني انگليس به زبان حال، خواستار يك دگرگوني بنيادي در افغانستان مي باشد، تا بتواند طرف هاي قابل رعايت را در افغانستان دوباره همدست سازد.
]]> tag:payamemojahed.com,2008:index.php/site/index/1.385 2008-02-02T02:23:01Z 2008-02-02T02:25:21Z هیات تحریر editor@payamemojahed.com شماري از جامعه شناسان براي عروج ونزول هر قوم، ملت وگروهي بسان انسان دوران كودكي، جواني وكهولت مي شناسند، اگر اين ديدگاه را اساس قرار دهيم، دولت كنوني افغانستان دوران غرور وجواني خود را سپري داشته است وديگر كاري از دستش بر نمي آيد.
همگان بياد دارند، كه درسالهاي نخست دپلوم هاي افتخاري رنگارنگ تحويل رئيس دولت افغانستان داده مي شد، بدليل لباس محلي‌اش، آقاي كرزي لقب شيك پوش ترين مرد را بخود اختصاص داد. درهمان زمان گفته مي شد، كه نبايد برخود غره شد واين پيشامدها را عميق وريشه اي پنداشت، بلكه اين مسايل زاده خوشبين وعلاقمندي هاي غرب نسبت به افغانستان است، كه بايد از آن به سود كشور بهره گرفت.
با يك محاسبه كلي هركسي مي تواند، وضعيت دولت افغانستان را بشناسد. جنگ با طالبان كه بخشي از افغانستان را به ناامني وجنگ كشانده اند. مخالفت و دشمني با مجاهدين بعنوان "جنگ سالار" وناقضان حقوق بشر جبهه ديگري است که دولت خود گشوده است. شكست فاحش در امر مبارزه با مواد مخدر وفساد اداري که از ديد منابع جهاني افغانستان را به فاسدترين كشور درسطح جهان تبديل كرده است.
عدم روابط صميمانه با كشورهاي همسايه وكشورهاي اسلامي، كشور ما را درسطح منطقه منزوي ساخته است. نبود پروژه هاي عام المنفعه كه موجب بهبود وضعيت زندگي درافغانستان گردد، برمشكلات افزوده است.
وجود شگاف ميان مجلس نمايندگان وبخش اجرائي بدون ترديد در بي اعتمادي مردم نسبت به دولت نقش بارزي ايفا نموده واز آن گذشته به سخن يكي از صاحبنظران حدود نيمي از اعضاي كابينه ديگر آماده نيستند مسووليت را بگردن گيرند، بلكه بار همه ملامتي ها را بگردن رئيس دولت مي اندازند.
تا اين جا هم بخاطر حضور قواي خارجي در افغانستان، تصور عده اي بر اين بود كه جامعه جهاني مي تواند اين همه نواقص وكاستي ها برطرف نمايد، ليكن اكنون كه آقاي كرزي در برابر انگليس با چوب وچماق ايستاده است، ورسانه هاي معتبر بين المللي نيز خبر از كانديدا شدن زلمي خليلزاد در انتخابات آينده رياست جمهوري مي دهند. پيامي كه از اين موارد مي توان دريافت اين است، كه عقب رئيس دولت خالي است و ديگر در آنسوي اوقيانوس ها هم دلي به جانبداري از ايشان نمي تپد.
درچنين حالتي نبايد ملت را گروگان گرفت؛ بايد شريفانه كنار رفت وزمينه را براي آمدن ديگري كه بتواند به بخشي از اين مشكلات جواب داده بتواند، فراهم کرد. ]]>