سلام به خوانندگان و گردانندگان سایت خوب پیام مجاهد!

تلفیق و اراستن دو اندیشه متزاد"وهابیت و جنبش روشنفکرانه سید جمال” و یا بشکل خاص ان خطاب به اندیشه وهابیت بحیث اصلاح گر دینی موثر برای نجات جامعه تسلیم نظر به روایات زیر اشتباه محض و از محالات است:

علامه محمد بن عبد الوهاب به مدّعيان دروغين نبوت
او در آغاز كار به مطالعه زندگى نامه مدّعيان دروغين نبوّت مانند «مُسَيْلمه كذّاب»، «سَجاج» «أسود عَنْبسى» و «طليحه أسدى» علاقه خاصّى داشت

(( كشف الارتياب: 12، به نقل از خلاصة الكلام. )).

احمد زينى دحلان مفتى بزرگ مكه مكرمه متوفاى 1304، مى گويد:

(( الدرر السنية في الردّ على الوهابية ص 42. )).

محمد بن عبد الوهاب در آغاز از محضر بسيارى از علماى مدينه استفاده علمى كرد، مانند: شيخ محمد سليمان كردى شافعى و شيخ محمد حياة سندى حنفى و اين دو استاد، در آغاز، آثار بى دينى و گمراهى را در وى احساس مى كردند و مى گفتند كه وى گمراه خواهد شد و به دست او، افراد دور از رحمت خدا و شقاوت پيشه به گمراهى كشيده خواهند شد و پيش بينى آنان درست از آب درآمد.

پدر محمد بن عبد الوهاب گمراهى او را حدث مى زد
احمد زينى دحلان مى نويسد:
(( الدرر السنية في الردّ لى الوهابية ص 42. )).
و همچنين پدر وى عبد الوهاب كه از علماى صالح به شمار مى رفت همانند ديگر علما در فرزندش، الحاد و بى دينى را احساس مى كرد و او را سرزنش نموده و مردم را از ارتباط باوى برحذر مى داشت.
اطلاق شيخ الإسلام به ابن تيميّه كفر است
«شَوكانى» از علماء بزرگ اهل سنّت مى گويد:

«صرّح محمّد بن محمّد البخاري الحنفيّ المتوفّى سنة 841 بتبديعه ثمّ تكفيره، ثمّ صار يصرّح في مجلسه: إنّ من أطلق القول على ابن تيميّة أنّه شيخ الإسلام فهو بهذا الإطلاق كافر»

(( البدر الطالع: 2/260. )).

محمّد بخارى حنفى متوفّاى سال 841 در بدعت گذارى و تكفير «ابن تيميّه» بى پرده سخن گفته است، تا آنجا كه در مجلس خود تصريح نموده است، كه اگر كسى «ابن تيميّه» را «شيخ الاسلام» بداند، كافر است.

و در مورد سید جمال در کتاب بیداد گر عصر نویسنده اقای حمزه واعظی در فصل دوم و مقاله دوم چنین امده است:
“ با استناد به آنچه اسناد و شواهد کلامی خوانده شده، این پژوهشگر سعی دارد “معمای مذهب “ سید جمال الدین را بشکافد و در این جستجو، پس از تقسیم عقاید مذهبی وی به مذهب فقهی و مذهب عقیدتی، به این نتیجه می رسد که مذهب فقهی سید جمال، حنفی و مذهب عقیدتی او، اشعری بوده است. این درحالی است که آقای خسروشاهی، در اثر خود، سید جمال الدین را، پیرو مذهب تشیع معرفی می کند. “

و موقف مذهب تسنن و در مجموع تشیع بارتباط جنبش وهابیت روشن است و سید جمال حتما موضوع را کاملا درک میکرده که حاضر نشده در جامعه الازهر مصر به روشنگرایی بپردازد زیرا زمینه بروفق مراد وی وبا توجه باینکه علمای جامعه الازهر اندیشه نزدیک به وهابیت داشته- نبوده است...اگرچه که در مورد سید جمال باید اقرار نمود که موقف و قدرت درک وی انقدر بزرگ و وسیع است که وی را بسان نهنگی بایست تشبیح نمود که همچو اختلافات فرقه ای هرگز برای وی سدی ایجاد نمیکرد!!!

بنا برای نجات یک جامعه باید تاریخ را درست و صحیح به افراد ان بازگو کرد در غیر ان با برداشت غلط و روایت اشتباه امیز نه تنها جامعه به رفاه نخواهد رسید بلکه “استعمار” از ان اثار و نشانی نیز باقی نخواهد گذاشت و مسولت عاملین ان نیز هرگز بخشودنی نیست و نخواهد بود..

ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی.............

یح