بسیار بخث دقیق و شامل بود. امیدوارم که در آینده به مثل همین بحث و پژوهش بپردازی… دستان درد نکند. به امید موفقیت بیشترتان..

سلام و احترامات برای همه:
جناب محترم: ازاینکه بار اول است همچو مطالب رامطالعه نمودم خیلی قلبم خرسند شد ولی گلگی بنده از محترمین اهل قلم است.اگر مسئولین مصروف معالمه اهلیت خود هستند پس چرا فرهنگی ها در خواب غفلت فرورفته اند.در اول باید که آنها را محاکمه کرد.و بعدا"معامله گران درحالت فلاکت باراز کرده های شان پیشیمان شده در جستوجوی اصلیت خویش خواهند شد.من شخصا” از اقوام دیگرکشورعزیزسپاس گذارم چراکه آنهابرای خود و بعدا” برای کشور کارمیکنند مگر باید که به تاسف گفت که بزرگان فعلی تاجکهامصروف از بین بردن دست آوردهای تاجکها برای اخذپول و چوکی میباشند. فعلا” برای آنهااصلیت اهلیت مطرح نیست.آنها در این فکر هستند که زن,بچه و دخترشان در دبی,پاریس,امریکاو لندن چی خریداری دارند. از اینرو از این معالمه گران کدام گله نیست و از جناب محترم خواهش مندیم که در همچو موارد کوشش به خرچ دهند تاکه غشانازک که چشمان همگی مارا گرفته دور گردیده و راه راست و روشن نصیب همگی شود. بازهم از مضمون تان خیلی سپاس واز خداوند اجرعظیم برایتان تمنادارم.

با سلام من از ایران با شما تماس مس گسرم . درخواستی داشتم و آن این است که اگر می شود منابع و سرچشمه های این مقاله را برایم بفرستید .

زیرا موضوع رساله دکترای من “ هویت تاجیکان در آسیا “ است . در حال حاضر بواسطه علاقه به این مردم نجیب و فرزانه در تاجیکستان ادامه تحصیل می دهم و اگر در رابطه با این موضوع می توانید مرا یاری رسانید . با سپاس . مهین بانو -ایران -تهران

سلام!
مقاله ای تان را خواندم و در اينجا نظرم را مي نويسم. اول اينکه در قدامت سکونت تاجيکان نسبت به ديگران پافشاری کرده ايد، آيا شما مي دانيد که ساکنان قبل از آرايای اين سرزمين کي ها بودند؟ لابد بدون تحقيق مي فرماييد که تاجيکان. مورخ شهير کشور جناب غبار مي نويسد که آثار کشف شده نشان مي دهند که در اين سرزمين 20 هزار سال انسان مي زيسته است. تاريخ آريا بسيار کوتاه است. ضمنا از شعرای ترک تبار را که فارسي شعر گفته اند تاجيک مي شماريد، مثلا مولانا.

رهبران تاجيک مانند احمد شاه مسعود و برهاندين رباني، متاسفانه اعتماد ساير اقوام همدرد و همزبان تاجيک را بکلي از بين بردند. هزاره ها و ازبکها بنا بر تئوريهای ملت سازی و سرگذشت مشترک تاريخي خود را به برادران تاجيک خود نزديکتر از پشتون مي شماردند و به همان اصل معاهده ای تاريخي جبل السراج امضا شد، اما رهبری تاجيک چه کرد؟ آن معاهده را نقض کرد و با سياف يکجا شد و افشار و غرب کابل را به خاک و خود کشيد. سر انجام چه شد؟ طالب آمد و همه را بيرون راند و در آخر همان دشمنان خونين تاجيک و هزاره و ازبک از مجبوريت يکي شدند. احمد شاه مسعود برای نجات خليلي هلي کوبتر فرستاد و زنده ماندن همديگر را بر مرگ و نادی شان ترجيع دادند، چرا اين اشتباهات تکرار مي شود.

به هر صورت اگر رهبران تاجيک و هزاره و ازبک عاقل باشند با گذشت و ايثار در برابر هم بخاطر منافع مشترک خويش متحد مي شوند و در اين صورت حرف اول و آخر را مي زنند. در غير اينصورت هر سه قوم بازنده خواهند بود چنانکه نيز از انتخابات رياست جمهوری گذشته نام برديد.