برادران من! شورا و مشورت چیز خوبیست ولی نه با این همه اگر و مگر . خداوند داناتر است که اگر و مگر ها نتیجه عملی ندارند. در جهان امروز نه شخصیتی مثل عمر وجود دارد نه علی! بهتر است قانون حکم کند تا شخصیت ها! همه چیز های این نویسنده محترم گفته است فرضیه ها اند که تعداد زیاد آن نه در آن زمان و نه هم در این زمان قابل تطبیق اند. بسیاری از این ها فقط گفته ها اند نه وقایع اتفاق افتاده و تعمیل شده و صحت و سقم آن با نبشته من و تو و چند کاتب درباری ثابت نمیشود. اگر خفه نشوید میخواهم یک چیزرا به شما بگویم ضرور نیست هم چیز را در عصر حاضر در دین جستجو کرد شاید بهترین انسان تنها قادر باشد مسئولیت دینی خودراادا کند. دین همه چیز نیست بلکه عصاره ایست که مخلوط ساختن آن در زنده گی بستگی به ذائقه فردی دارد و بیشک که ذائقه های فردی معیاری کلی برای یک ذائقه اجتماعی ایجاد میکند ولی بگذارید این روند پروسه طبعی خود را بپیماید. نبشته ها و تفاسیر از دین در کشور ما و در مقیاس کلی تاریخ و فرهنگ اسلامی(که با ادیان دیگر نیز چین شده است) نه برای برملا ساختن ارزش دین که برای توجیه مقاصد سیاسی جوانب مختلف صورت گرفته اند. با احترام سهراب سرکش