از ده صفحه سخنرانی محترم وزیر خارجه در معرفی سیاست خارجی افغانستان فقط دوصفحه اخیر از سیاست خارجی سخن میگفت، آنهم واضحا خندیدن به ریش مردم.  شاید منحیث استاد ( اسستانت) جناب وزیر مجبور به تشریح آنهمه درسهای کتابی و معنا های اصطلاحی و لغوی واژه های بکار برده بودند.  ایشان مجبورا طی هشت صفحه نظریات فیلسوف های معروف را به جای تحلیل ترجمه نموده و به گوش شنونده گان ناشنو حاضر در کنفرانس رسانیدند.  تا زمانیکه دوصفحه اصلی برسد، همتاهان و شنوندگان شان به خواب ناز رفته بودند.  گرچه فرق نمیکند و شاید آنها هم خاطر جمع بودند که گفتار وزیر خارجه نیز مثل گفتار انها با حقیقت اجراات و جریانات حکومت در تناقض است و بعد از نوشتن روی یخ درافتاب گذلشته خواهد شد و برای اجرای ان درد سری لازم نیست .

وقتی از استراتیژی صحبت نموده اند، لطفا بالای شان خرده نگیرید در این جا واقعا ( همکاری ستراتیژیک با امریکا) دارند:  چرا باید قبول نکنیم که با ستراتیژی نظامی و سیاسی امریکا در منطقه همکاری میکنند… ما مردم هم هفته فهم هستیم.