من به آقای اکبری موافقم که میگویند با وجودامنیت کامل در ولایات مرکزی چون بامیان،دایکندی و غوروغیره برنامه های باز سازی در آنجاهایاوجود ندارد و یاهم بسیار کم است.این را هم آقای اکبری درست میگویند که اطرافیان آقای کرزی روحیه قوم گرای را در وجود شان تزریق میکنند، دلیل بی توجهی دولت به این مناطق هم شایدهمین باشد.

البته با احترام که برای ایشان قایلیم، امنیت در هزاره جات تنها در گرو ایشان و همفکران وی نیست بلکه مردم هزاره جات از تنشها و خصومت ها خسته شده اند و امیدوار به وعده های داده شده هستند و الا مردم هزاره جات به هیچکدام از رهبران که هیچگاه دلسوزانه برای آنها کار نکردند، نیستند.

طوریکه نویسنده گرامی آقای توسلی فرمودند؛امنیت هزارجات حسن نظر آقای اکبری و امثالهم نیست حرف واقعی اینست که مردم تمدن پرور و صلحدوست هزاره جات دیگر گوش شنوایی به آتش افروزان داخلی و خارجی ندارند و خوب دیدند که جنگهای چندین دهه چه مصایب را به دوش این مردم عزیز گذاشته وامروز مناطق هزاره نشین ؛امن ترین نقطه کشور به حساب میاید؛در حالیکه مثلث نا میمون کرزی؛ افغان ملت و آمریکا کوچکترین نقش در باز سازسی شعبات رفاه اجتماعی هزاره جات ندارند ولی مردم هنر پرور هزاره صدها مکاتب و مراکز صحی را با کمک های مردمی ایجاد و حفاظت مینمایند.ولی بر عکس در هلمند و نیمروز مکاتب و شفاخانه های دولتی توسط افتخار انگیزان افغان ملت به آتش کشیده میشود.درین که آقای اکبری اشاره به قبیله گرایی آقای کرزی میکند که در ان هرگز شکی و جود ندارد.