من در اینکه جناب وزیر دید یکسان در برابر تمام زبانهای رسمی و رایج افغانستان دارند شک دارم. از اقداماتشان چنین پیداست که صحبت در زبان فارسی یا ازبیکی را خطری برای پشتو می بینند و این ریشه در سیاست های دارد که دول گذشته افغانستان از دوران محمد ظاهر شاه الی کودتای ثور از آن پیروی میکردند، که در نهایت هیچ نتیجه محسوس در رشد زبان پشتو نداشت.  تقویه زبان پشتو به معنی سرکوب سایر زبان ها نباید تعبیر گردد. هویت افغانی را که جناب وزیر از آن صحبت میکند بدون در نظر داشت حوزه تمدنی فارسی و دست آورد های علمی-فرهنگی تمام اقوام ساکن در آن موضوع میان خالی بی مفهوم است. جناب وزیر و دستیاران ایشان باید در نظر داشته باشند که هیچ فرهنگ در دنیا بدون تاثیر از سایر فرهنگ های رایج نبوده است.ایشان به عوض سرکوب سایر زبان ها و بی اهمیت پنداشتن سایر فرهنگ های رایج در کشور، باید با حمایت از ابتکارات فرهنگی اقوام مختلف افغانستان در غنای فرهنگی کشور ما بیافزاید. زیبائی افغانستان در تنوع فرهنگی آن است نه در انحصار گرائی و سرکوب.