"حسيني مدني" اولين جرقه هاي تشكيل حزب كارگران كردستان يا پ.ك.ك را درتركيه، عبدالله اوجالان نهاد. او به سال 1978 تعدادي از همفكران خويش را در منطقهاي واقع درجنوب شرقي تركيه گردهم آورد تا آنان را با خود متعهد سازد تا براي شكل گيري كشوري خودمختار درمنطقه خاورميانه دست به مبارزه بزنند.
آنان تا سال 1984 به گونه سياسي وبا افكار ماركسيستي فعاليت داشتند اما از آن تاريخ به بعد به حمايت برخي حلقات خارجي دست به اقدام مسلحانه زدند، نزديك به پنج هزار نفر از آنان از تركيه به نواحي كردنشين عراق رفتند وجنبش هاي استقلال طلبانه خويش را درخاك عراق برعليه دولت تركيه استمرار بخشيدند. از آن زمان تاكنون بيشتر از 30 هزار نفر تلفات طرفين ذكر گرديده است. حزب كارگران كردستان تاحدي توانسته است تا افكار عمومي كردهاي منطقه را با خود همراه سازد. درچهار كشور تركيه- عراق- ايران وسوريه، جمعيتي فراتر از 15 مليون كُرد وجود دارند كه غالباً خواهان داشتن كشوري مستقل مي باشند. عبدالله اوجالان به مرور زمان به قهرماني براي كردها مبدل گشت وچهره اي كاريزماتيك بين آنان يافت. هنگاميكه نيروهاي اطلاعاتي تركيه در سال 1999 او را درنايروبي كنيا دستگير نموده وبه تركيه انتقال دادند، شايع شد كه دردستگيري وي سازمان استخباراتي اسرائيل دست داشته است. اما به هرحال خبر دستگيري اوجالان آنقدر بربعضي كردها گران آمد كه برخي حاضر شدند تاخود را درانظار عمومي به آتش بكشند. با فشارحقوق بشر اروپايي وهمچنين به دليل تقاضاي عضويت از جانب تركيه به اتحاديه اروپا وسازمان ناتو، اين كشور حكم اعدام اوجالان را به حبس ابد تقليل داد.
كردهاي منطقه غالباً درنوار مرزي كشورهاي فوق الذكر سكونت دارند. حزب پ ك ك يا همان كارگران كردستان توانسته است تا ازطريق ترويج مفكوره هاي جدايي طلبانه خود نظر درصد فراواني از كردها را جلب نمايد. روش خشونت آميزي كه آنان با حمايت دست هاي پنهاني درپيش گرفته اند خشم برخي كشورها خصوصاً تركيه وايران را برانگيخته است.
يورش وقتل 15 نظامي ترك، آنچنان احساسات تند تركها را در پي داشت كه مردم تركيه با اجماع عمومي خواهان حمله وسيع برپايگاههاي پ ك ك درخاك عراق شدند وپارلمان اين كشور نيز با رأي قاطع، حمله بر اين گروه درخاك عراق را تصويب نمود. رجب طيب اردوغان هم به آمريكائيهايي كه تركيه را از حمله باز مي داشتند هشدار داد كه تركيه به مانند عراق وافغانستان نيست كه آمريكائيها هرآنچه مي خواهند انجام دهند.
ازجانب ديگر، پ ك ك با يورش به نيروهاي امنيتي ايران درسلماس چهار نفر نظامي ايران را كشته و هفت نفر ديگر را زخمي ساختند. اين گروه به شمول ناراضيان كُرد ايراني همواره دردسرهاي زيادي را براي حكومت مركزي ايران نيز به وجود آورده اند. به همين دليل وزير خارجه ايران درروزهاي اخير باارسال پيامي به مقامات تركيه، حمايت ايران را از اقدام نظامي تركيه برعليه پايگاههاي پ ك ك اعلام نمود.
دراين گيرودار يكي از جنرالان عاليرتبه آمريكايي درعراق به تركيه هشدار داد كه آمريكا از تماميت ارضي عراق دفاع خواهد كرد. به نظر مي رسد كه درصورت تداوم اين جنجالها، منطقه خاورميانه آبستن حوادث ديگري گردد كه پيامدهاي آن قابل پيشبيني نيست.
از هم اكنون روابط كشورهاي منطقه رويه جديدي به خود گرفته است. چندي قبل وزراي داخله 8 كشور ايران، عربستان، كويت، مصر، اردن، عراق، سوريه وتركيه دركويت گردهم آمدند و در بيانيه پاياني خويش شورشيان پ ك ك را مقصر آغاز بحران دانستند.
كشور تركيه اكنون به جديت يكي از شروط عدم حمله به عراق را تحويل دهي سران اين گروه خصوصاً مراد كاراييلان به تركيه ذكر نموده است كه باتوجه به حمايت هاي كرداي عراق درمنطقه اي خودمختار اين امر غير عملي به نظر مي آيد.
نكته قابل توجه دراين جا آنست كه ايالات متحده آمريكا بي ميل نخواهد بود كه دراين نطقه ازخاورميانه كشوري جديد به نام كردستان سر برآورد كه بر آن اساس، قسمتي ازخاك چهار كشور ازپيكره آن جدا خواهد شد. خصوصاً ايران دراين بين فشارهاي زيادي متحمل خواهد شد، ايالات متحده برمنابع انرژي دسترسي وكنترل بيشتري خواهد يافت.
درواقع هيچ يك ازكشورهاي سوريه- ايران- تركيه وعراق دوستان آمريكا نيستند. هرچند كه ايالات متحده درپايگاه اينجرليك تركيه، ادوات ونيروهاي نظامي خويش را مستقر ساخته بود، ليكن دراين اواخر روابط آمريكا وتركيه هم رو به سردي نهاده است.
شورشيان كارگران كردستان باتوجه به اوضاع جديد منطقوي ابزار خوبي براي آمريكا وغرب جهت امتيازگيري از كشورهايي مثل تركيه، ايران وحتي سوريه است. بناءً ازجانب آمريكا براي تداوم درگيري هاي ذهني وسياسي اين كشورها لازم است تا اين گروه جدايي طلب، همچنان بحيث يك آلت فشار درمنطقه باقي بمانند.