مظفر دره صوفي
در آستانه ی انتخابات ریاست جمهوری با پدیده های شگفت انگیز و شگرفی بر می خوریم، شگفتی هایی که گرچه بی سابقه نیست ولی کم سابقه است، و در اوایل حکومت انتخابی مقوله ی به نام عدالت انتقالی از سوی نهاد های حقوق بشر مطرح شده بود که بسیاری بدان دل خوش کرده بودند که این جریان بتواند بسیاری ازجنایت کاران بدنام را سرمیز محاکمه بکشاند و مردم افغانستان عینیت عدالت را به چشم سرتماشا کنند، این پروژه بعد از چند ماهی خوابید، نه جنایت کاری محاکمه شد و دادمظلوم ستانده شد، ظالمان و جنایت کاران همچنان ماندند و مظلومان نیز عقده ها در سینه حبس کردند و دم فرونیاوردند.
اما این روزها که به دومین دور انتخابات ریاست جمهوری نزدیک می شویم، تحقیق و محاکمه جنایت کاران جنگی و ناقضین حقوق بشر بار دیگر مطرح شده است، باراک اوباما دستور داده است که راجع به کشتار اسیران طالب تحقیق صورت گیرد تا چه گونه آن اسیران به قتل رسیده اند و در گورهای دسته جمعی مدفون شده اند، نوک پیکان این تحقیق جنرال عبدالرشید دوستم است که در سال 2001 همراه با نیروهای امریکایی می جنگید و به با ور بسیاری ها بدون کمک و هم یاری آن نیروها شکست طالبان نامیسر بود، اما پرسشی که ایجاد می شود آنست که چرا بعد از هفت سال مقام های امریکایی بدین فکر افتاده اند و پرونده ی خاک گرفته دوستم را یک بار دیگر گردگیری کرده اند و بر روی میزهای خویش گشوده اند؟
اگر دوستم ناقض حقوق بشر بوده چرا در این چندسال پرونده ای اوباز نشد و دولت اوباما حالابدین کار دست زده است؟
کارشناسان انگیزه های گوناگونی را در بازگشایی این پرونده دخیل می دانند که به پاره ی از این انگیزه ها اشاره صورت می گیرد، قابل یاد آوری می دانم که همین کارشناسان بار سیاسی این پرونده را رنگین تر و سنگین تر می دانند تا بار حقوقی آن را.
1- برخی بدین باور اندکه اوبامای دموکرات می خواهد روشی جدیدی در پیش گیرد که حد اقل بار فیقان یا رقیبان جمهوری خواه او متفاوت باشد، همانگونه که با شعار تغییر بر قدرت تکیه زده است، وجهی از این تغییر را می خواهد در رویکرد حقوق بشری به نمایش بگذارد، بنا بر این پرونده ی حقوق بشر دوستم چیزی نیست جز بازی های سیاسی مقامات کاخ سفید با رقیبان جمهوری خواه خود،
2- اما گمان برخی ازکارشناسان بر این است که میان دولت کرزی و مقامات کاخ سفید شکافی عمیقی ایجاد گشته است به گونه ای که نمی توان آن را پرکرد، و لذا ازهر اهر می که بتوانند در بی اعتبار کردن حکومت کرزی استفاده خواهد برد و یکی از آن گزینه ها،پرونده ی آقای دوستم است که در این دور انتخابات در کنار کرزی قرار گفته است، همراهی اوبا کرزی شاید بتواند کمک مؤثری باشد برای رسیدن دوباره ی او به چوکی ریاست جمهوری، بنابر این برای بی اعتبار کردن کرزی از یکسو و ایجاد مانعی برای پیروزی کرزی سناریوی جدیدی روی دست گرفته اند تا از آن سود جویندومانع رسیدن دوباره ی کرزی به کرسی ریاست جمهوری شوند.
البته تحرکی هجومی در داخل افغانستان نیز صورت گرفته و صداهای فعالین حقوق بشر از هر گوشه سربلند کرده و خواهان برکناری ناقضین حقوق بشراز سمت های بالای دولتی می باشد، چنانچه تدویر سمیناری در وزارت خارجه سخن رانی های پرآب و رنگی حکایت از آن دارد که مقام های داخلی با چراغ سبز خارجی ها برای تحقق این سناریو تلاش می ورزند تا دولت کرزی راتحت فشار قرار دهند یا آن که از پیروزی مجدد او جلوگیری کنند، در این ارتباط رئیس کمیسیون حقوق بشر افغانستان به صراحت اعلام کرده که برخی ناقضان حقوق بشر درسمت های بالای دولتی قرار دارند یا نامزد ریاست جمهوری شده اند، این ها نشانگر آنست که ستاره ی اقبال آقای کرزی در آسمان قدرت رو به افول است.
3- اما برخی دیگر گمان بر آن دارند که مطرح کردن پرونده ی دوستم، چراغ سبز ی است برای طالبان و حامیان آنها زیرا همزمان با گشودن پرونده ی نقض حقوق بشر دوستم، راه مذاکره با طالبان در پیش گرفته شده است، گزارش ها می رساند که امریکایی ها به این نتیجه رسیده اند که برای پیروزی در جنگ نیازمند مذاکره مستقیم با طالبان هستند و برای جلب رضایت آنها باید تلاش هایی را صورت دهند، و گشودن پرونده ی دوستم می تواند یکی از موضوعاتی باشد که برای طالبان خوش آیند و مطلوب است. گفته می شود که سفر رحمان ملک نیز دراین رابطه صورت گرفته است اما این گونه رفتارهای گزینشی نه تنها درد مردم افغانستان را مداوا نخواهد که انزجار و نفرت همگانی را نیز بر خواهد انگیخت.
اگر دوستم جنایتی مرتکب گشته است باید محاکمه شود و طالبان نیز چندین برابر دوستم جنایت کرده اند، هنوز آثار و پی آمدهای جنایت طالبان از ذهن مردم زدوده نشده است هنوز فرزندان یتیم، منتظر پدران خود هستند، هنوز خانه های ویران مردم آباد نگردیده، هنوز تاک های سوخته تا کستان های شمالی به بار ننشسته است، هنوز مردم یکاولنگ، دره صوف، شمالی، مزار شریف کینه های عمیقی نسبت به آن سبک مغزان سنیگین ریش به دل دارند، چگونه است که حقوق بشر در نزدحاکمان ایالات متحده امریکا فقط یک برگ شده و در آن برگ هم پرونده ی دوستم دیده می شود هیچ فردی از دوستم و امثال اودفاع نمی کند اما نباید هم قدرت های جهانی بی شرمانه همه ارزش های حقوق بشری را در پای سیاست بریزند و حقوق مظلوم ترین مردم راپای مال کنند هنوز صدای انکر ملانیازی از گوش مردم بیرون نرفته است که خطاب به مردم هزاره گفته بود. یا مسلمان شوید، یا از کشورخارج شوید یا کشته شوید.
چه کسی حقوق مردم ستمدیده را از آن دژخیمان سیاه دل خواهدگرفت، اگر سازمان ملل و امریکایی هاخود را مدافع حقوق بشر می دانند و مدعی محاکمه ناقضین حقوق بشر هستند، همه ناقضان حقوق بشر را به یک چشم بنگرند، نه آن که به سوی یکی دست دوستی دراز کنند ودیگری را با خنجر بزنند.

نظر شما (0)