"گزارشي از ميز گرد تلويزيون طلوع " تلويزيون طلوع شب هشتم جدي ميزبان دوتن از شخصيت هاي سياسي كشور بود كه در برنامه «صد روز نخست» با آنها به گفت و گو پرداخت.
آقايان عبدالحفيظ منصور رئيس دوره اي شوراي متحد ملي و يكي از چهره هاي شناخته شده اپوزيسيون دولت و ديگري اسماعيل يون استاد در دانشگاه كابل و يكي از نخبه هاي قوم گرا و حامي دولت.
گفت و گو روي محور اين مسأله مي چرخيد، كه چرا مجاهدين از متن به حاشيه رانده مي شوند و يا دولت حامدكرزي در تلاش حذف مجاهدين مي باشد. بهانه ي اين گفت و گو سخنان استاد رباني بود، كه در سالروز شهادت استاد ذبيح الله خان يكي از فرماندهان مجاهدين در سمت شمال در شهر مزار شريف ابراز نموده بود.
استاد رباني در اين سخنراني تأكيد نمود؛ كه حكومت در تلاش است تا نه تنها مجاهدين از ساختار نظام و تشكيل نظام دور نگه داشته شوند، بل كوشش به عمل مي آيد، تا مجاهدين به كلي كنار زده شوند.
به پاسخ اين سوال كه ديدگاه استاد چقدر مي تواند مصداق عملي داشته باشد، منصور اظهار نمودند؛ كه ديدگاه استاد رباني را مي تواند، سخنگويان جبهه ملي و جمعيت اسلامي افغانستان از همه بهتر تفسير نمايند، اما نظر شوراي متحد ملي در رابطه حذف مجاهدين از صحنه سياسي و ساختاري نظام اين است؛ كه نه تنها امروز؛ بل از همان آغاز كنفرانس بن تا كنون،‌كوشش شده است، تا آرام آرام مجاهدين كنار زده شوند. در توضيح اين كه مجاهدين به كي و جهاد به چي عنوان مي شود گفتند: در مورد جهاد زماني كه صحبت مي شود، صحبت اين شخص و يا آن شخص مطرح نيست؛ بلكه جهاد يك مكتب است، يك ارزش است و تلاش بر ناديده گرفتن ارزش هاي جهاد ادامه دارد.
از وي سوال شد، كه چهره هاي معروف و سابقه دار مجاهدين هم در گذشته و هم در حال حاضر در دولت وجود دارند، منصور گفتند: در پست هاي كليدي و تصميم گيرنده وجود آنها محسوس نيست و احياناً در پست هاي بلندي هم كه حضور دارند، حضور شان سمبوليك بوده و قدرت تصميم گيري را ندارند، منصور در باره از احمد ضياء مسعود نام برد، كه قبلاً در سمت معاون اول رياست جمهوري توظيف بودند، اما بنا به گفته خود مسعود، هيچ صلاحيت كاري نداشت. و مثال تازه ي آن مرموز بوده تعيين نامزدهاي وزارت خانه هاي كليدي است.
اسماعيل يون با تأكيد بر اينكه نقش مجاهدين در دولت برجسته است و از رئيس جمهور گرفته، تا وزراي مجاهد در حكومت وجود دارد و به عقيده يون استاد رباني زماني لب به شكايت مي گشايد كه جمعيت اسلامي كمتر مي شود.
در مورد نقش جمعيت اسلامي در حكومت، رئيس شوراي متحد ملي بر اين باور بودند؛ كه اگر منظور از جهاد يكدوره تاريخي است و براي حضور آن در آن مقطع تاريخي جهاد گفته شود بلي، اعضاي جمعيت اسلامي مانند اسماعيل خان، مارشال فهيم، بسم الله خان، امرالله صالح تعدادي از والي ها در حكومت وجود دارند اما- همين ها از صلاحيت آنچناني كه ايجاب مي نمايد برخوردار نيستند و شامل در اتخاذ تصاميم عمده دولتي نمي باشند. و چه بسا كه از بيم برنامه ي « عدالت انتقالي» به دولت چسپيده اند.
منصور جهاد را يك ارزش مي دانستند و به پاسخ سوالي در اين مورد گفت:
جهاد يك مكتب است، و مولفه هاي آن وحدت ملي، استقلال طلبي، وطندوستي مبارزه با فساد تلاش براي برابري و تساوي حقوق همه مي باشد از مؤلفه هاي آن مي باشد، به عقيده ي منصور؛ كساني كه از عدالت و مساوات فاصله گرفته و در مورد استقلال كشور دغدغه ندارند و لو ديروز مجاهد هم باشند، آنها با گذشته ي خود وداع گفته اند.
اسماعيل يون طالبان را مجاهد عنوان نمود و گفت، كه اگر ديروز در مقابل روس جنگ- جهاد عنوان مي شد پس امروز هم كساني كه در مقابل امريكا مي جنگند مجاهد اند. و نكته اي كه آقاي يون بار بار تأكيد مي نمودند و انگشت انتقاد روي حكومت مجاهدين مي گذاشتند، جنگ هاي دوران دولت مجاهدين بود كه به عقيده ايشان جنگ داخلي بود، كه به خاطر قدرت طلبي براه انداخته شده بود و مجاهد به جان مجاد افتاده بود.
اما منصور در مورد نظر ديگري با شواهد تاريخي و تفاوت آن زمان تا موجوديت امريكا در افغانستان ارائه نمود.
منصور در مورد گفت: اولاً بحث جنگ هاي داخلي مطرح نيست، همان طوري كه امروزاز مشروعيت جنگ در برابر طالبان صحبت مي شود ديروز هم عليه حكومت مجاهدين جنگ ها از بيرون سازماندهي و تحميل گرديد، منتهي تفاوت در اين است، كه امروز كشور هاي متعدد از حكومت افغانستان حمايت مي كند اما از حكومت مجاهدين هيچ كس حمايت نمي كرد.
نكته دوم در زمان مجاهدين با فساد اداري بدين پيمانه نبود و افغانستان در فهرست كشور هاي فاسد جهان در مقام دوم قرار نداشت، هيچ يك از سران مجاهدين به فساد مالي متهم نبوده است، آنچنان كه امروز يكي از بستگان يك مقام كليدي با دو مليارد دالر فساد مالي متهم است. و در دولت مجاهدين برادر رئيس جمهور سردسته قاچاقچيان نبود.
هيچ يك از سران مجاهدين متهم به قاچاق مواد مخدر مافياي تيل و ادويه ي بي كيفيت نبود، كه امروز كه دولت حامدكرزي آنرا روا مي دارد.
منصور در باره موجوديت قواي خارجي در افغانستان به اين نظر بودند كه ضرورت اين قوا در وضعيت كنوني مبرم است، اما ايشان با تأكيد مي گفتند، كه حضور آنها بايد قانونمند باشند.
آقاي يون به زماني اشاره نمودند، كه ديروز كه قواي خارجي وارد افغانستان شد، كسي خواهان قانونمند شدن آن نشد، اما حالا سرو صدا در اين باره انداخته شده است.
منصور در مورد گفتند، كه اين موضوع را من شخصاً در زماني كه رئيس راديوتلويزيون بودم، عنوان كردم، كه سبب كنار زندنم از وظيفه شد، و از پنج سال قبل بدين سو اين مسأله جزء اهداف اساسي شوراي متحد ملي است.
در مورد استقلاليت مجاهدين منصور گفتند: استقلال مجاهدين در آمدن امريكاييان مشهور است، با وجود اين كه به كرات از سوي امريكا با تهديد گفته شد، كه مجاهدين نمي توانند وارد كابل شوند، اما ما ديديم كه مجاهدين با حفظ استقلال خود وارد كابل شده و كابل را آزاد ساختند، بر خلاف اين رئيس جمهور كرزي بودند، كه توسط هليكوپتر امريكايي وارد كابل گرديدند.
منصور در پاسخ اين سوال كه آيا در مورد مذاكره با طالبان كه دولت عنوان مي دارد نظر مجاهدان چه خواهد بود گفت:
ما بارها پيشنهاد كرده ايم كه براي تأمين امينت و صلح مي ارزد كه تغييرات و تعديلاتي در قانون وارد آيد. و با نفس درخواست مذاكره نمي شود، طالبان را به ميز مذاكره كشاند.
منصور در اين كه آيا طالبان مستقل اند. به اين باور بود. طالباني وجود دارد، كه وابستگي چنداني به خارج ندارد، آناني كه نظر به فقر، فساد اداري دولت برنامه هاي ضد ديني دولت به طالبان پيوسته اند، به گفته ايشان طالبان يك جريان هستند در مورد مذاكره با طالبان منصور گفتند: ما بارها خواهان مذاكره با طالبان بوده ايم، براي مجاهدين صلح و تأمين امنيت بسيار مهم است در زمان حكومت مجاهدين ارگ از آنها استقبال شد، پيشنهاد حكومت مشترك داده شد.
آقاي يون تلاش شان در اين بود، تابا كشانيدن بحث به دوران حكومت مجاهدين و جنگ هاي آنزمان منصور جنگهاي دوران دولتداري مجاهدين را جنگ استقلال طلبانه ميخواند، يون مي خواست استاد رباني را بر خلاف آنچه مطرح است، عامل كشمكش هاي ديروزي و حتي امروزي قلمداد كند.
دراين مورد رئيس شوراي متحد ملي توضيحات ارائه نمود و گفتند؛ كه خشم برادران (يون) از اين رهگذر است كه چرا تنظيم زير فرمان استاد رباني حكومت كمونيستي را سقوط داد، چرا هسته مقاومت را در برابر طالبان تشكيل داد؟
آقاي اسماعيل يون تأكيد بر اين مسأله داشت كه جناح جمعيت اسلامي هم بيشترين سهم را در دولت مي گيرد، و هم اعتراض مي نمايد. در مقابل منصور گفت، جمعيت يك جنبش مردمي از هرات تا ننگرهار است كه خواست هاي معين دارد. و اين خواست ها پيش از آن كه به تقسيم كرسي ها تأكيد بدارد، به مشاركت برنامه ها پا مي فشارد.

نظر شما (0)