سومین دور تقنینی مجلسین کشور در نخستین روز برج دلو آغاز گردید.
با آغاز این دور تقنینی مردم انتظار دارند، تا پارلمان و سنا از خود کارایی بیشتر و بهتر نشان داده و ره گشا باشند به سوی تأمین امنیت و در پهلوی آن توسعه کشور این در حالی می تواند میسر گردد، که جلو یکه تازی ها و تمامیت خواهی های دولت گرفته شود.
آغاز کار شورای ملی نشان داد، که آقای حامدکرزی رئیس دولت افغانستان، نه تنها از گذشته چیزی نیاموخته؛ بلکه بیشتر از بیش متمایل به انحصار طلبی و تمامیت خواهی می باشد.
به اساس گزارش هایی که به پیام مجاهد رسیده است؛ در آغاز کار شورای ملی برخلاف سال های قبل به رؤسای مجلسین اجازة سخنرانی داده نشد، و به دستور اکید رئیس دولت آقایان قانونی و مجددی از سخنرانی بازمانده و یکی اجازه خوش آمد گویی و دومی اجازه دعا را یافتند و بس.
ناظرین دو دلیل را براین عملکرد رئیس دولت ارائه می دارند:
1- سخنرانی آقای قانونی رئیس پارلمان در سال قبل نسبت به رئیس دولت خوبتر و عالمانه بود، بطوری که این موضوع را آقای کرزی درک نموده و دستیاران خود را سرزنش نمود که برایش بیانیة خوب ترتیب نکرده بودند. برای اینکه امسال هم به آن حالت دچار نشود، از سخنرانی رئیس پارلمان جلوگیری بعمل آمد.
2- با گذشت زمان آقای کرزی، گام به گام به سوی انحصار طلبی، تکتازی و تمامیت خواهی به پیش می رود و طوری که به مشاهده می رسد. ایشان می خواهند در همه جا و در همه مورد تنها و تنها سخن ایشان، سخن آخر باشد.
حرف قابل توجه و مهم اینست؛ که برعلاوه حلقات داخلی و مردم افغانستان اکنون حلقات خارجی وبین المللی از ناکامی های دولت کرزی صحبت می دارند و ایشان را در تصدی کارشان ضعیف وناکارا توصیف می دارند. در چنین حالتی که لازم رئیس دولت است؛ تا فضای اعتماد را ببار آورد، برعکس دست به اقداماتی می زند که اگر احیاناً، نیمه اعتمادی هم موجود باشد از میان برداشته می شود.
عدم اذن سخنرانی به رؤسای مجلسین از سوی رئیس دولت در آغاز سال سوم دور تقنینی خود مؤید این بی اعتماد سازی است.

نظر شما (0)