"جويان قاريزاده" "تلاش ها به منظور مهار ساختن مناطق قبايلي بي قانون جنوب وجود دارد." اين عنوان خبري بود، كه از سوي جنرال مايكل ميپلز رئيس آژانس اطلاعاتي دفاعي امريكا به نشر رسيد.
موصوف گفت: القاعده و طالبان در مناطق قبيله ‌يي جنوب شبه نظاميان را تسليح، تجهيز و آموزش مي دهند. اين اظهار نظر جنرال مايكل همزمان با آن صورت مي گيرد كه كارشناسان استخباراتي امريكا مي گويند، كه طالبان در بيش از ده درصد خاك افغانستان تسلط داشته و دولت تنها بر 30 درصد افغانستان كنترول دارد و باقي در كنترول افراد و گروه هايي كه به دولت مركزي پابندي ندارند مي باشد.
اگر احياناً به اين گزارش ها توجه كنيم، در اين صورت تصور اين چنين بدست مي آيد، كه دولت تنها به ولاياتي كنترول دارد، كه در حومه شهر كابل وشمالشرق كشور كنترول دارد وبس و باقي يا به طالبان است و ياهم افراد، گروه هاي غير مسؤول و خودسر.
با وجود اين دولت آقاي كرزي گزارش منابع استخباراتي امريكا را رد نموده مي گويد، كه به جز قسمت هاي جنوبي، باقي كشور تحت كنترول دولت مي باشد و گزارشات از سوي منابع نا موثق به خورد منابع استخباراتي داده شده است.
رئيس امنيت ملي امرالله صالح مي گويد در هفت ولسوالي دولت حاكميت ندارد، پنج ولسوالي درهلمند يك ولسوالي در دايكندي و يكي هم در نورستان كه مجموعاً 5 درصد خاك را تشكيل مي دهد.
در هر صورت آنچه، كه هويدا است، در اين نكته خلاصه مي گردد كه با وجود تلاش ها و كوشش هاي قواي ناتو و ائتلاف، نتوانسته اند در تباني با قواي دولتي كليد رمز پيروزي بر طالبان و القاعده را دريابند.
در راه مبارزه باتروريزم در نحوه كار ناتو و قواي ائتلاف دو دستگي وجود دارد، اكثريت كشور هاي عضو ناتو آماده نيستند، تا قواي خود را به مناطق نا آرام جنوب بفرستند، و كشور كانادا تهديد كرده است، اگر قواي ناتو به جنوب اعزام نشود آنها قواي خود را از جنوب بيرون خواهد كشيد. از جانب ديگر، يك تعداد كشور هاي عضو ناتو بين طالبان و القاعده تفكيك قايل شده و آنها را دو شاخه مجزا از هم مي دانند، كه عملكرد شان دراين رابطه با برخورد دوگانه، چالش هايي را بوجود آورد.
انگليس ها كوشش كردند، تا با طالبان در مذاكره شده و آنها را به سوي دولت بكشانند، كه اين كار سبب شد، تا شك و شبهاتي را بوجود آورد و درزي را بين انگليس و امريكا بوجود آورد، كه سرانجام منجر به اخراج دو كارمند انگليسي تبار يوناما و اتحاديه اروپا از افغانستان گرديد.
از جانبي، هنوز هم چشم داشت همكاري از سوي پاكستان چه از سوي امريكا و چه ناتو وجود دارد، كه اين امر سبب گرديد، تا راه برون رفت از معضله را دور از دسترس قرار دهد، چه تاكنون تجربه به وضوح نشان داده است، كه پاكستان يا نمي خواهد در محو القاعده و طالبان همكاري كند و يا توان مقابله با آنها را ندارد.
با وجود اينكه پاكستان تحت رهبري پرويز مشرف مليون ها دالر را به منظور همكاري در راه مبارزه با تروريزم و طالبان از سوي غرب بدست آورد، اما در اين راستا گام هاي عملي و موثر برنداشته است و اگر احياناً كاري را انجام داده باشد، مقطعي و اغفال كننده است. اگر به حكومت انتخابي پاكستان چشم اميد دوخته شود بازهم يك گام به عقب خواهد بود.
منابع ائتلاف و ناتو از عدم پيروزي تاكنون در مقابل طالبان و القاعده، حرف به ميان مي آورند و اذعان مي دارند، كه در راهكار هاي مبارزه خود تغيراتي را وارد خواهند آورد.
به عقيده ناظران اوضاع در افغانستان اگر تغيير استراتيژيك منابع نظامي، مستقر در افغانستان در شالوده اين استوار باشد، كه طالبان و القاعده را دو گروه مجزا ازهم تصور نموده و راهكارهاي جداگانه در مبارزه عليه آنها اتخاذ نمايند، راه مبارزه طولاني شده و منجر به نتيجه مطلوب نخواهد شد.
تجربه ثابت ساخته است كه اين دو گروه از هم مجزا نبوده، بلكه متمم همديگر و در تباني هم مشتركاً عليه دولت و قواي خارجي مستقر در افغانستان به جنگ مي پردازند و بقاي شان در تسلسل توأميت شان نهفته است.
موجوديت هردو گروه در جنوب افغانستان و شمال پاكستان كه بارها از سوي منابع غربي و منابع امنيتي داخلي خبر داده شده است. و مركز تربيوي آنها عمدتاً در مناطق قبايلي آنسوي سرحد چالش عمده اي است در اتخاذ استرات‍ژي همه گير وكارآ.
طالبان پاكستاني در وزيرستان سيطره خود را محكم كرده اند به طوريكه مجري قانون خود در آن مناطق اند. به گفته رسانه ها درپاكستان، كه به صورت متناوب از قول منابع امنيتي پاكستان گذارش ميدهند، طالبان را در آن مناطق درحال گسترش توصيف مي كنند، كه به قول آنها رهبر طالبان بيت الله محسود در وزيرستان جنوبي 35 هزار مرد مسلح دارد و در حدود 500 طفل كمتر از 20 سال را آماده حملات انتحاري نموده است و در جنب اينها، كمپ ها القاعده در مناطق تحت كنترول او در فعاليت مي باشند و در تباني هم عمليات را چه در افغانستان وچه در پاكستان وساير جاها به پيش مي برند.
به قول رئيس آژانس اطلاعاتي دفاعي امريكا، كه «تلاشها به منظور كنترول مناطق قبايلي «بي قانون» جنوب وجود دارد»‌ اگر، اين تلاش ها تنها دراين سوي ديورند متمركز باشد، ره آوردي درپي نخواهد داشت، ضرورت اساسي كنترول ومهار آنسوي ديورند عليه طالبان و القاعده، مهمتر ومتمركز است.

نظر شما (0)