سوال بر سر همين مساله است، كه آيا پيامي مي تواند جاودان بوده، و از قيد زمان ومكان رسته باشد؟
ما بدين باوريم كه بلي! سِر خاتميت حضرت محمد«ص» در آن است، كه پيامي جاويدان (قرآن) باخود آورد وهمه عصر ها ونسل هاي پس از خود رامخاطب ساخت.
چرا قرآن ؟
• از امتيازات قرآن بعنوان بزرگترين معجزة حضرت پيامبر آن است، كه اين معجزه از اين رهگذر كه «متن» است، براي هرزمانه‌اي تازگي دارد.
• معجزات پيامبران پيشين مخالفان را به حيرت وامي داشت و در ميدان مبارزه مغلوب مي گردانيد، معجزة قرآن، عقل وخرد انسان را نهيب مي زند و به تكاپو وامي داردو بدين شيوه چرخ زندگي را به پيش مي راند.
• معجزه هاي قبلي مخاطبان حاضر را قانع مي ساخت، درحاليكه قرآن به پرسش هاي هرعصري پاسخ مي دهد، و راهي بهتر از اين كه اين معجزه بصورت متن بوده باشد، سراغ نمي شود. بگونه‌اي كه با مراجعه به قرآن مي توان، گره هاي زمانه را باز نمود ودشواري هاي فراراه را هموار كرد.
• معجزه قرآن بگونه اي است، كه انتقال آن آسان است، حفاظ با حافظه خويش وكاتبان با قلم خويش آن را به گوشه وكنار جهان پخش نمودند، كه سندي محكم برجاودانگي اين پيام مي باشد.
• تلفيق روح اين پيام با فرهنگ هاي گوناگون بشري عاري از زحمت است. راز گسترش اسلام درهمين امر نهفته است، كه ملت ها وجوامع گوناگون به آساني توانستند باحفظ فرهنگ وعنعنات پسنديدة شان به اسلام بگرايند؛ بدون اين كه درحرجي واقع شوند. اختلافاتي كه درتفسير وتاويل قرآن ميان مسلمان ها وجود دارد، از سوي برخي مخالفان رسالت اين گونه مطرح مي شود كه مگر نمي شد اين معجزه به گونه اي مي بودكه مجال اختلاف وچند دستگي در آن وجود نمي داشت وهمگان يك مفهوم را از آن فهم مي كردند؟ درحاليكه به باورما چنين ويژه گي، خود رحمتي از سوي پروردگار است كه به مسلمان ها رخصت داده شده است تا مطابق فهم وبرداشت خود از قرآن عمل نمايند. بدون اين كه يكديگر خود را بباد ملامت وسرزنش گيرند. از سوي ديگر جاودانگي پيام قرآن از همين جا فهم مي شود، كه متن قرآن استعدادو ظرفيت تفسير ها و تاويل هاي مختلف را دارا مي باشد.
آن هايي كه بدين انديشه اند، كه هيچ متني نمي تواند مراد گوينده را كماحقه منتقل سازد، و اين مخاطبان اند كه برداشت هاي مختلف از آن مي كنند، سوفسطائي هايي اند كه خيالات شان با عالم واقع در تضاداست و براي رد اين باور همين بس كه به صداي ما پاسخ مي دهند واز گفتة ما رنجديده وملول مي شوند.
زمانة ما بيش از هر عصر ديگر به فهم پيام الهي نيازمند است، چرا كه اتكاي يكجانبه به عقل وخرد، انسان قرن ما را به مصائبي دچار گردانيد، كه انسان در هيچ وقتي به اين پيمانه مصيبت زده و درمانده نشده است. جنگ هاي خانمانسوز، لشكر كشي قدرت هاي بزرگ، استعمال سلاح هاي شيميائي وهستوي، تخريب محيط زيست وشيوع امراض مهلك جديد بيماري هاي رواني محصول عقل گرائي محض وبي اعتنائي نسبت به وحي است. بايد تجارب سدة بيست براي بشر امروز آموزنده باشد وخودسري ها را از سر او بيرون نمايد و انسان تشنه لب امروز را به چشمة گواراي وحي رهنمون سازد.
بنابراين تجليل از ميلاد آن حضرت، براي ما يك حادثة تاريخي نيست، بلكه تجليل از پيامي جاويد است، كه بشر هميشه به آن نيازمند مي باشد.

نظر شما (0)