"سيدجواد حجت" مجمع عمومي سازمان ملل جلسه سالانه خويش را تشكيل داد كه در آن نمايندگان عالي رتبه كشورها بشمول سران 80 كشور جهان دور هم جمع شدند تا هر كدام بيانيه هاي سالانه خويش را براي مجمع قرائت نمايند.
در حاشيه اين اجلاس، محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران به دانشگاه كولمبيا در نيويارك رفت و در جمع بيش از پنج هزار نفر از دانشجويان و اساتيد دانشگاه به ايراد سخن پرداخت و به سوالات آنان پاسخ گفت. هرچند كه بر حضور وي در اين دانشگاه از جانب مقامات امريكايي اعتراضاتي شده بود، ليكن مسؤولين دانشگاه با لجاجت و اصرار اين دعوت را ترتيب دادند تا از نزديك سخنان او را بشنوند. مطابق گزارش منابع خبري، بيش از 500 مليون نفر به شكل مستقيم اين مجلس را به تماشا نشستند.
مجري جلسه از ابتدا بر رئيس جمهور ايران تاخت و او را ديكتاتور ناميد. اما بيانيه احمدي نژاد همان طوري كه از شخصيت و سابقه وي پيدا بود، بيشتر موعظه و نصيحت و روي آوردن به معنويات و معرفي باور هاي اسلامي بود.
او از اهميت علم و دانش در اسلام گفت و از اينكه دانش انحصاري باشد انتقاد نمود. براي امريكايي ها اين بخش از سخنان احمدي نژاد كمي خسته كننده به نظر مي رسيد اما هنگامي كه به سوال و جواب ها رسيدند اين محفل، واكنش هاي متفاوت و اشتياق زيادي را در خود ديد.
حدود 700 نفر در داخل سالون و چندين هزار نفر در بيرون از سالون و از طريق تلويزيون بزرگ به صحبت هاي وي گوش فرا داده و به تناسب اين سخن ها ابراز احساسات مي نمودند. گاه، تشويق و گاه نيز هو... او با حوصله مندي سخن گفت و ابراز آمادگي نمود تا با امريكايي ها مذاكره نمايد، از حقوق فلسطيني ها دفاع كرد، از برنامه هاي هسته اي گفت و... سياستمداران امريكايي را به باد انتقاد گرفت. اما در گوشه اي از اطراف دانشگاه هم تعدادي از يهوديان و مخالفين نظام ايران به دور وزير خارجه اسرائيل جمع شده و برعليه احمدي نژاد شعار دادند. در آن گوشه؛ خانم يهودي، بر لب سرك، مايك را در مقابل دهان خويش گرفته بود.
موضوع و متن سخن احمدي نژاد هرآنچه بود، ليكن واكنش هاي متفاوتي را از جانب سياستمداران امريكايي و اسرائيلي به همراه داشت. برخي نمايندگان كنگره امريكا از مسؤولين دانشگاه كولمبيا انتقاد نمودند و برخي ديگر همچون جان بولتون، رئيس جمهور ايران را پيروز ميدان لقب دادند. مراجع اسرائيلي همچون شيمون پرز نيز نتوانستند خشم خويش را پنهان نمايند.
ايراني ها نيز در اعلام خبر فوق بسيار هيجان زده بودند و سخنراني رئيس جمهور خود را پيروزي بزرگي براي خود قلمداد مي كردند و مرتباً تشويق ها و كف زدن هاي دانشجويان امريكايي را به تصوير مي كشيدند. و البته بيانيه رئيس دانشگاه كولمبيا را سانسور نمودند كه درآن رئيس جمهور ايران را به حيث فردي مستبد و ديكتاتور و ضد آزادي بيان كرده بود. عده اي از روساي دانشگاه هاي ايران با انتقاد از رئيس دانشگاه كولمبياي امريكا از وي 10 سوال را مطرح كردند كه بيشتر به سياست هاي دوگانه امريكا برعليه ايران و كشورهاي اسلامي مربوط مي شد. در مجموع محفل فوق حتي سخنراني خود احمدي نژاد در مجمع عمومي را نيز تحت شعاع قرار داد. او در مجمع عمومي طي 35 دقيقه سخنراني، حرف تازه اي براي گفتن نداشت.
دراين اواخر، جمهوري اسلامي ايران مجدداً از جانب امريكا و برخي ديگر كشورهاي غربي تهديد به حمله نظامي شده بود تا روابط ايران وغرب همچنان در تاريكي بسر برد.