"مظفر دره صوفي" هفته ي گذشته براي مردم افغانستان ونيروهاي خارجي مستقر در افغانستان روزهاي سختي بود. نفوذ نيروهاي طالبان به پايگاه نيروهاي آمريكايي درشمال شرق كشور وكشته شدن 9 نفر از نيروهاي آمريكايي، كشته شدن بيش از بيست نفر در اثر حمله‌ي انتحاري در ولايت ارزگان، حملات مكرر بركاروان هاي مربوط به نيروهاي ائتلاف در ولايت ميدان وردك، خبر از موج جديد وجدي حملات تروريستي طالبان دارد، اين درحالي است كه هنوز جراحت وپريشاني ناشي كشته شدن بيش از چهل نفر از مردم بي گناه كشور در حادثه ي تروريستي سفارت هند التيام نيافته است، اين حملات چگونه تحليل مي شود؟ آيا طالبان به مهمات واسلحه هاي جديدي دست يافته اند كه اكنون به تدريج ثقل حملات خود را از جنوب به شرق تغيير مي دهند، يا آن كه استراتژي طالبان مبني بر آنست كه به تدريج جنوب وشرق كشور را به آتش تروريستي مشتعل كنند وكم كم تمام افغانستان را به آتش بكشند؟
تحليل گران پيش بيني مي كردند و باور داشتند كه شعار صلح با طالبان در پاكستان باعث خواهد شد كه امنيت رواني بيشتري براي آن گروه ايجاد شود، آنان بيشتر به سازمان دهي خود بپردازند وحملات بيشتري به افغانستان سازمان دهند اما حملات ارتش پاكستان برگروه لشكر طالبان، اين باور را براي برخي به وجود آورده بود كه گويا ارتش پاكستان از موضع انفعالي خارج شده و به تدريج در موضع تهاجم قرار خواهد گرفت و عمليات آن كشور خبر از استراتژي جديد آن كشور در قبال طالبان دارد، اما ديري نگذشت كه ارتش پاكستان از مواضع خود عقب نشست و قراردادي با ارتش اسلام امضا كرد و توافق هايي صورت گرفت كه ارتش آن كشور از مواضع خود بنشيند، نيروهاي بازداشت شده‌ي گروه تروريستي را رها كند و آنان هم به حكومت كاري نداشته باشند وحكومت نيز آنان را مورد تعرض قرار ندهند، اين قرارداد مي رساندكه ارتش پاكستان چندان جدي عمل نمي كند و هيچ عزمي جدي وجود ندارد كه ارتش پاكستان را درگير مبارزه با طالبان كند و سران آن كشور رغبتي نشان نداده اند تا به تعقيب نيروهاي تروريستي بپردازند، ارتش اسلام نيز تعهد كرده‌اند كه با نيروهاي حكومتي كاري نداشته باشند، اين گفت وشنودها وعقد قراردادها مبين آنست كه مقام هاي پاكستاني بر رغم شعارهايي كه سر مي دهند وهم نوايي هايي كه مي كنند در مبارزه برضد تروريزم چندان جدي نيستند، درهفته هاي گذشته، سالگرد حمله ارتش پاكستان به مسجد لعل در اسلام آباد برگزار شد، يكي از سران گروه افراطي كه قبلاً درمجلس ملي پاكستان نيز عضو بوده است به صراحت اعلام كرد كه ما به جهاد خود در افغانستان ادامه مي دهيم؛ چنانچه برضد تجاوز شوروي جنگيديم، برضد خارجي ها نيز مي جنگيم، اما اين اظهارات مداخله جويانه ي تروريستي از جانب دولت پاكستان تعقيب و پيگري نشده است وخبري كه جديت مقام هاي پاكستاني را در دست گيري آن فرد تروريست انتشار يافته باشد اعلام نشده است.
اين ها هم بيانگر بي تفاوتي حكومت پاكستان در قبال تروريستان آن كشور است، از سوي ديگر يوسف رضا گيلاني صدراعظم آن كشور براي چندمين بار اعلام كرده است كه ما خواهان افغانستان با ثبات و آرام هستيم و افغانستان با ثبات به نفع ماست، اين حركت هاي پارادوكسيكال، افغان ها ونيروهاي مستقر در افغانستان را با چالش عمده مواجه ساخته است.
اين كه طالبان از آن سوي ديورند تسليح وتجهيز مي شوند و حملات تروريستي، خارج از افغانستان طراحي مي شود هيچ كس ترديد ندارد، اما اين ترديد توام با فشار برپاكستان نبوده است، آمريكائي ها بر اساس استراتژي كه دارند از يكسو مي خواهند با تروريزم مبارزه كنند، از سوي ديگر نمي خواهند شريك استراتژيك خود يعني پاكستان را از دست دهند.
اين تناقض هاي آشكار سبب شده است كه حملات تروريستي هر روز افزايش يابــد و مردم بي دفــاع هر روز بيش از روز ديگر كشته شوند؛ البته آنچه برمشكلات مبارزه با تروريزم مي افزايد، عدم قاطعيت نيروهاي خارجي در برابر تروريستان از يكسو وجلوگيري از عمليات مستقل ارتش افغانستان از سوي ديگر است.
گزارش هايي كه از گوشه و كنار مي رسد حاكي از آنست كه ارتش افغانستان در مبارزه با تروريزم از انگيزه هاي نيرومندي نسبت به نيروهاي خارجي برخوردار است، آنها مي دانند كه حملات تروريستي، پدر، مادر و فرزندان آنها را آماج حمله قرار خواهند داد، لذا از شدت عمل بيشتر استفاده مي كنند و با انگيزه هاي نيرومندتري مي جنگند، اما بررغم اين انگيزه، برخي مقام هاي افغاني در هفته ي گذشته اظهار داشته اند كه ارتش افغانستان اجازه ي عمليات را ندارد، هميشه بايد تحت نظر ونظارت نيروهاي خارجي بجنگد!
در چنين شرايطي، وضعيت، روز تا روز آشفته تر خواهد شد، كشتارها افزايش خواهد يافت، ناامني فراگيرتر خواهد شد اما اين ناامني فزاينده وگسترده، جز آن كه پايه هاي نظام را سست تر خواهد كرد، جو بي اعتمادي برنيروهاي خارجي را افزايش خواهد داد، چه دست آورد ديگري مي تواند داشته باشد؟ آيا گرهي از ريسمان فرو پيچيده سياست خواهد گشود؟ برخي تحليگران عقيده دارند كه نا امني بيشتر، انتخابات سال آينده رياست جمهوري را به تعويق خواهد انداخت.
لذا نتيجه مي گيرند كه برخي حلقات شايد در ايجاد وتشديد ناامني دست داشته باشند، از آنجايي كه قدرت طلبان و سوارشدگان بر مركب قدرت از هروسيله‌اي براي رسيدن به قدرت و ماندن بر چوكي سود مي جويند، اما ايجاد و تشديد نا امني‌ها آب زهرآگيني خواهد بود كه هركه از آن بنوشد به جاي حيات جاوداني، او را از پاي در خواهد آورد.

نظر شما (0)