سرمقاله
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/index/
سرمقاله های نشر شدهfalutfira@payamemojahed.comCopyright 20102010-07-17T22:15:01+03:30افغانستان نيازمند و نشست دشوار كابل
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dash-wasrr/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dash-wasrr/#When:22:15:01Zقرار است، هفتهي جاري نشست بينالمللي كابل پيرامون قضيهي افغانستان برگزار گردد، هرچند آمادگيهاي فراواني براي موفقيت اين نشست اتخاذ گرديده؛ اما با چالشهاي متعددي روبرو است كه پيروزي آن را دشوار ساخته است.
افغانستان بيش از هر كشوري به مساعدت جامعهي جهاني نيازمند است و بايد اين مساعدتها ادامه يابد. وجود گروههاي افراطي در افغانستان تنها عاملي است، كه جامعهي جهاني را واداشته است تا در افغانستان حضور داشته باشند و اما اگر كمترين تغييري در اين مورد به وجود آيد، بهانهاي براي دوام كمكهاي جهاني در افغانستان باقي نميماند.
رشد زرع كوكنار در افغانستان اين كشور را سخت بدنام ساخته است، وجود يك ادارهي فاسد در افغانستان جهانيان را چنان به ستوه آورده، كه در آخرين اقدام كنگرهي امريكا كمك 4 مليارد دالري آن كشور را به افغانستان مسدود نمود، و اتحاديه اروپا مساعدتهاي خويش را تا ماه سپتامبر به تعويق انداخت.
از ديگر مواردي كه ميتواند توجه جهانيان را به افغانستان معطوف نمايد، دموكراسي و حقوق بشر است. تقلبهاي پياپي در انتخابات آبرويي براي دموكراسي و انتخابات در اين كشور باقي نگذاشته است، اين سخن بدان معني است، كه پروژههايي مانند دموكراسي و انتخابات نميتواند، بسيار جذاب باشد، و حمايت مالي جهان را بدست آورد.
استعفاي دو مقام ارشد حكومت آقاي حامدكرزي، و كنارهگيري آقايان حاجي محمد محقق و جنرال دوستم از دولت، ائتلاف كرزي را دچار آسيب شديدي نموده است. وقتي فرماندهي عمومي امريكا در افغانستان جاي خود را به خلف خويش –پترئوس- ميدهد سخن از عمق درماندگي ناتو در افغانستان ميدهد. كه اين همه دست به دست هم داده اسباب ناكامي كنفرانس كابل را فراهم آورده است.
وجود اين همه عوامل يأس آور، خبر خوشي براي مردم افغانستان نيست و هيچ كس از اين وضعيت نفع نميبرد. حق اين است كه تمام تقصير تيرگي اوضاع را نبايد به گردن دولت افغانستان انداخت؛ زيرا جامعهي جهاني نيز سهم كلاني در اين مورد بعهده دارد، و تا زماني كه جامعهي جهاني به تصحيح ديدگاه خويش نپردازد، نشستها و مساعدتها كاري را از پيش برده نميتواند.
اشتباه عمدهي جامعهي جهاني از ابتدا اين بود كه ميان پيروزي در جنگ عليه طالبان و القاعده و تاسيس يك دولت خوب در افغانستان فاصله انداختند از اين رو، توجه لازم را براي ايجاد دولت مناسب و با كفايت چارهاي نمودند و با روي صحنه آوردن اشخاص مورد نظر خويش بسنده كردند؛ از همين جا بود كه طالبان شكست خورده، دوباره جان گرفتند و جامعهي جهاني از پشت سر ضربه خورد.
فقدان يك نظام مطلوب و رهبر مردمي اساسي ترين مسألهاي است كه تلاشهاي جامعهي جهاني را در افغانستان بياثر ساخته است. بياعتنايي به فرهنگ و معتقدات مردم افغانستان از يكسو و بيتوجهي به حاكميت ملي در اين كشور از چند طرف باعث فشار شديد شد كه در نتيجه وضعيت را چنين به وخامت كشاند.شماره مسلسل 6922010-07-17T22:15:01+03:30بايسته هاي مذاكره با طالبان
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/cry-that/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/cry-that/#When:11:13:01Zرئيس دولت، مدتهاست كه در پي مذاكره با طالبان افتاده است. مذاكره باطالبان خواسته اي بود كه از طرف نهادهاي سياسي نظير شوراي متحدملي، جبهه ملي و برخي سران سياسي كشور پس از آن مطرح شد كه دولت و نيروهاي خارجي در تأمين امنيت به بن بست رسيدند. اما براي مذاكره با مخالفين مي بايستي اصول و چارچوب منطقي و روشني در نظر گرفته مي شد. دولت افغانستان از همان ابتدا از مذاكره با طالبان، هدف و روش مشخصي نداشت. آقاي كرزي غالباً از طريق التماس ازسران طالبان و حزب اسلامي تقاضا مي كرد كه جنگ شان را متوقف سازند. عملكرد ضعيف و نا هماهنگ در مقابل طالبان و ادبيات متواضعانه حامدكرزي در برابر آنان، طالبان را هميشه از لحاظ رواني در موضع بالا دست قرار داده و اين گروه را به باجگيري بيشتر تشويق كرده است.
جناب كرزي در يكي ازآخرين اقدامات خود با برگزاري جرگه مشورتي صلح، ضمن آنكه با ارتكاب يك عمل غير اصولي، بازهم شوراي ملي افغانستان را تحقير كرد؛ يكبار ديگر ناتواني دولت در مبارزه با طالبان را پررنگ تر فرياد كرد. اين اقدام نمادين آقاي كرزي، آنچنانكه بعد از اجلاس جرگه از جانب طالبان به مشاهده رسيد، نه طالبان را مجاب به مذاكره كرد و نه به دستور العمل مشخصي منتج شد.
بايد يكبار ديگر بر اين نكته تأكيد ورزيد كه مذاكره با مخالفان، يك ضرورت و نياز است اما اين مذاكره بايد در چارچوب نهادهاي تعريف شده و قوانين كشور باشد؛ بايد دولت افغانستان در موضعي قرار بگيرد كه ناتواني از چهره اش زدوده شود. آجندا و برنامه ها يا طرزلعمل مذاكره با مخالفان بايد مشخص باشد. اگر مشاوره اي انجام مي گيرد بايد با نهادهاي معتبر همچو شوراي ملي باشد و نه با جرگهاي فرمايشي و غير اصولي! و اگر مذاكره اي انجام مي شود بايد در بستري قانوني و با در نظرداشت مطالبات مردمي و منافع ملي صورت پذيرد.
طالبان اكنون يك گروهك كوچك كه در جغرافيايي كوچك سنگر گرفته باشند نيستند. اين گروه جنگجو حاميان قدرتمند خارجي دارند. جواب رجز خواني هاي آنان، عذر و التماس از جانب رئيس دولت نمي تواند باشد. بديهي است بسترهاي مناسبي براي مذاكره بايد فراهم آيد. گزارش هاي موجود بيانگر آن است كه كرزي با سراج الدين حقاني و فرزند مولوي يونس خالص با ميانجيگري پاكستان مذاكراتي داشته است.
اين گفتگوها تا حدي مؤثرند اما يقيناً نمي توانند تضمين كننده امنيت و صلح شوند. اگر دولت كرزي نمي تواند خود را در موضعي قدرتمند ببيند، بايد توفيق داشته باشد كه با ايجاد شكاف بين مخالفان، فرصت هاي تازه اي براي مذاكره و صلح ايجاد نمايد مذاكره يقيناً كاري بس نيكوست اما دولت نبايد از حاميان خارجي گروههاي جنگ طلب غافل بماند. تا زمانيكه جامعه جهاني در افغانستان حضور دارد و وانمود به دوستي با مردم افغانستان مي نمايد بايد ازاين حضور بهره گيري كرد.
نكته ي ديگر كه بايد بدان اشاره داشت، سياست برخي از منتقدان حاكميت است. پاره اي از منتقدين تا ديروز دولت را يكسره تشويق به مذاكره با طالبان مي داشتند اما اكنون كه حكومت تصميم جدي بر مذاكره گرفته، اين منتقدين، تغيير جهت داده اند و چيزي ديگر مي گويند.
حتي برخي از عناصر نزديك حكومتي نيز چنين ديدگاهي يافته اند. به باور ما بايد از روند كلي مذاكره با مخالفان حمايت كرد اما آنچنانكه گفته شد مي بايستي اين مذاكره با ملاحظه قانون اساسي و در چارچوب نهادهاي قانوني با در نظرداشت خواست مردم و منافع ملي انجام پذيرد.شماره مسلسل 6912010-07-10T11:13:01+03:30امريكا گيرمانده است
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/ma-what/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/ma-what/#When:08:51:00Zامريكا مانند هر قدرت خارجي ديگر در افغانستان به آساني وارد شد؛ اما با گذشت زمان پايش گير افتاد و به مشكلات عديده اي روبرو گرديد است.
آن هايي كه حافظه ي بهتري دارند، حتماً به خاطر خواهند داشت كه در ماه هاي نخست ورود نيروهاي امريكايي به افغانستان چنان به وجد آمده بودند و سر از پا نمي شناختند كه روي توانايي مردم افغانستان دچار شك و ترديد شدند؛ به گونه اي كه يكي از افسران بلند پايه ي امريكا با تبخر مصاحبه ي داشت كه در آن گفته بود، از شكار كساني كه حقوق زنان را برسميت نمي شناسند، لذت مي برد. به هر پيمانه يي كه زمان بيشتر مي گذرد، پهنا و ژرفهاي معضله ي افغانستان رونما مي گردد و غربي ها دچار وحشت بيشتر مي شوند.
امريكا با كمبود نيروي جنگي، مواد لوژستيكي و حمايت بين المللي مواجه نيست؛ زيرا آن كشور در افغانستان كه ده هزار سرباز در آن كافي است، حدود 150 هزار نيروي مجهز در دسترس دارد هنوز جهانيان از تروريسم وحشت دارند و طالبان را ناقض حقوق بشر مي دانند، و اراده هايي هم در درون و هم در بيرون از افغانستان در امر مقابله با آن گروه وجود دارد.
ليكن به تغيير استراتيژي مناسب نيازمند است؛ چيزي كه تا اكنون امريكا قادر به آن نشده است.
عمده ترين كمبود امريكا در فغانستان، تسلط يك گروه منفعت جو و قوم پرست برفكر آن كشور است و امريكا را نمي گذارد تا آزادانه بيانديشد و برحسب واقعيت ها تصميم بگيرد.
در همان روز هاي نخست امريكا هشدار داد، تا نيروهاي جبهه ي متحد ملي وارد شهر كابل نشوند، برعكس در صدد آن بود تا كابل از سمت جنوب و شرق به تصرف درآيد. آن كشور به هواپيماهاي پاكستاني اجازه داد تا طالبان پاكستاني را از كندز مصئون منتقل نمايد. طالبان عقب نشسته بودند و در مخفيگاه هاي شان خزيده بودند؛ فرصت آن بود تا تصفيه مي شدند، به هر دليلي امريكا از اين امر سرپيچي نمود و امروز همان طالبان زخم خورده، نيروهاي خارجي را به كاسه سر شان آب مي دهند.
روشن نيست، چه كسي با مهارت جنگ با تروريسم را به جنگ با «جنگسالاران» تغيير دادند و در واقع امريكا و دولت كابل را در عين زمان در دو جبهه مصروف ساختند.
اعلان جنگ با سران مجاهدين معضله ي افغانستان را چندين مرتبه پيچيده تر نمود. لويه جرگه ي تصويب قانون اساسي، فرصت خوبي بود تا امريكا از دموكراسي و خواست مردم افغانستان پشتيباني مي كرد؛ ولي بر خلاف خليلزاد بعنوان سفير آن كشور قانوني مطابق ميل و نظر خويش تراشيد و بالاي مردم افغانستان تحميل نمود، كه خود ضربه ي سختي در مناسبات ميان مردم افغانستان و ايالات متحده ي امريكا وارد آورد، به سخن ديگر همگان ديدند كه امريكا نه به قصد همكاري بل بمنظور تحميل اراده ي خويش به افغانستان وارد شده است.
بربنياد رأي و نظر زلمي خليلزاد اعلاميه ي زير عنوان همكاري استراتيژيك ميان افغانستان و امريكا به امضا رسيد و از آن زمان به بعد جبهه ي مبارزه با تروريسم چند پارچه شد و طالبان فرصت مناسبي براي جلب همكاري هاي نظامي و سياسي برخي از كشورها بدست آوردند و در يك كلام جنگ بر عليه امريكا در افغانستان شدت يافت.
بي اعتنايي امريكا به اصول دموكراسي و جانبداري از يك حلقه ي مافيايي در طول نه سال پسين، به گوشه، گوشه ي افغانستان اين پيام را داد كه آنچه از سوي غرب هم عنوان مي شود، با شعارهاي اتحاد شوروي چندان متفاوت نيست.
اگر اين بحث را فشرده نماييم، در ميدان افغانستان كمترين تقصير را افراد دارند اين استراتيژي ناقص امريكاست كه به اشخاص فاسد مجال حكمراني بخشيده و روزگار ما را بدين جا كشانيده است؛ بنابر اين توظيف پترئوس، هشدار آي كنبيري، ورود لوي سارنوال امريكا به افغانستان هيچ كدام به تنهايي حل كننده، مشكلات افغانستان نخواهد بود، بايد طور ديگر نگريست و استراتيژي را عوض نمودشماره مسلسل 6902010-07-03T08:51:00+03:30قانون شكني دامن ميگسترد
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/break-times/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/break-times/#When:13:12:00Zدر چند سال گذشته تنها اين آقاي حامدكرزي بود كه قانون ميشكست و جهانيان نظاره ميكردند؛ اما حالا دامنهي قانون شكني به مجلس نمايندگان نيز كشانيده شده است. جعل قانون اساسي افغانستان از موارد آشكار ايست كه به وسيلهي آقاي حامدكرزي صورت پذيرفت و بعيد نيست كه روزي آقاي كرزي از اين مسأله پاسخگو بوده باشد از آن به بعد مواردي همچون تاسيس ادارات موازي وزارت خانهها، برگزاري جرگه امن منطقوي در بيرون از چارچوب قانون اساسي صورت پذيرفت. حمايت از وزيراني كه از مجلس رأي اعتماد بدست نياوردند زور گويي هاي رئيس دولت افغانستان را بر همگان ثابت ساخت.
وقتي انتخابات رياست جمهوري در سال گذشته با تقلبهاي بينظير و رسوا رو برو شد، بازهم آقاي حامدكرزي با آراي زير پنجاه درصد كرسي رياست جمهوري را محكم گرفت و حاضر نشد به رأي و نظر مردم تن در دهد. نكته اين جاست كه انتخابات شكست خوردهي رياست جمهوري حامدكرزي را بدين باور ساخته است، تا ساير نهادهاي قانوني و معتبر را مانند خويش بگرداند تا از ميزان اعتراضات آنها بكاهد.
لويه جرگهي مشورتي صلح كه در هفتههاي پسين برگزار گرديد، از همين دست مسايل بود؛ ورنه ميتوانست با شوراي ملي به مشورت پرداخته و يا جرگه هاي قومي و محلي به راه اندازد. در حالي كه يكي از اهداف آقاي كرزي مشروعيت زدايي از نهادهاي مشروع و قانوني افغانستان است، و جرگهي مشورتي صلح به قصد تضعيف شوراي ملي افغانستان به راه انداخته شد.
در تازه ترين مورد دورهي كاري مجلس نمايندگان براي سه ماه ديگر تمديد گرديد و رئيس ولسي جرگه درست از استدلال حامدكرزي بهره گرفت زيرا او نيز در سال گذشته به چنين موردي تمسك جسته بود.
همه شاهد اند كه شمار كثيري از اعضاي مجلس نمايندگان از دوام كار حامدكرزي انتقاد به عمل آوردند، امروز رئيس مجلس راهي را ميرود كه ديروز ديگران را از آن منع داشته بود.
صاحب نظران به خوبي ميدانند، چنين كاري پيش از همه وجاهت و اعتبار اعضاي مجلس را لطمه ميزند و آنها را افرادي گوش به فرمان رئيس دولت وانمود ميسازد، چه بسا كه رئيس دولت افغانستان با رفتاري كه دارد بدين شيوه از منتقدين خويش انتقام بكشد. زيرا حضور اعضاي مجلس نمايندگان به دوام فعاليت رأي آن ها در ميان مردم پايين ميآورد و زمينهي ناكامي ايشان را فراهم ميآورد.
از همه اگر بگذريم از اين نكته نميتوان گذشت كه قانون شكني، قوه مقننه كاري است كه جبران آن بسيار دشوار است و در شرايطي كه قانون جديدي را به تصويب رسانيده نميتوانند، حضور اعضاي مجلس نمايندگان توجهي غير از دلبستگي به معاش ماهوار حساب شده نميتواند.شماره مسلسل 6892010-06-26T13:12:00+03:30گزارش وزارت داخله جعلي است
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dil-mas/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dil-mas/#When:10:40:00Zسرپرست وزارت داخله شمار ولسوالي هاي امن كشور را نه ولسوالي اعلام كرد، در حالي كه به گفته ي موصوف 155 ولسوالي ديگر در نا امني بسر مي برند.
اين مسأله پس از آن اعلام گرديد كه مجلس نمايندگان به منظور تصميم گيري در مورد برگزاري انتخابات مشورت هايي را آغاز نمود. بدون كمترين ترديدي مي توان گفت كه گزارش سرپرست وزارت داخله جعلي و عاري از حقيقت مي باشد؛ زيرا همه مي دانند كه در بسياري از حصص كشور فعاليت هاي لازم به روال عادي خويش جريان دارد و ساحات وسيعي هم در جنوب و جنوب غرب افغانستان هراز گاهي بوسيله ي حملات انتحاري فضاي امن خويش را از دست مي دهند كه براي برگزاري انتخابات خطر جديي شمرده نمي شود.
هنوز روشن نيست كه در پس اين گزارش بشدت حيرت آور چه طرحي نهفته است؟، اما اين قدر مي توان گفت، اگر اين گونه گزارشات براي لغو برگزاري انتخابات تهيه شده باشد؟ تدوين كنندگان آن متوجه نيستند كه با اين اقدام از يكسو دولت كنوني افغانستان را فوق العاده ناتوان و ضعيف ثابت مي سازند، از سوي ديگر حضور نيروهاي بين المللي را در افغانستان ناكام و بي اثر اعلام مي دارند كه بدين ترتيب آينده براي جامعه جهاني تاريك و خوفناك ترسيم مي شود.
وقتي يكي از بلند پايه ترين مقامات امنيتي، اوضاع كشور را بدين تفصيل نا امن جلوه مي دهد، افراد عادي اعتماد خويش را نسبت به ارگان هاي امنيتي از دست مي دهند، مامورين دولتي شكار يأس و سرخوردگي شده و كساني كه دست شان به جايي مي رسد، در پي خروج از كشور مي شوند و برعكس اين گزارش بي هيچ شك و شبه اي اعلان موفقيت طالبان و در مجموع مخالفين مسلح دولت مي باشد.
هنوز بيش از چند روزي از جرگه ي مشورتي صلح سپري نشده و دولت جرگه مشورتي صلح به اين اميد برپا داشت؛ كه شماري از سران مخالفان به دولت مي پيوندند و اقتدار حكومت گسترده تر مي شود. در حالي كه گزارش امنيتي طالبان و القاعده را از نظر رواني تقويت مي دارد تا به مبارزه شان ادامه دهند. همچنان اين گزارش، پيام پيروزي براي كشورهاي حامي طالبان را در خود دارد كه در آينده بايد در حمايت شان از طالبان تشويق شوند.
پيام مجاهد پس از دور دوم انتخابات رياست جمهوري نشانه هاي بارزي را مي بيند، كه بر اساس آن دموكراسي و قانونمداري بصورت جدي ضربت مي بيند و ريشه هاي آن يكي پي ديگري قطع مي گردد.
به تعويق افتادن زمان برگزاري انتخابات رياست جمهوري نخستين نشانه ي آن بود و سپس ابقاي حامدكرزي با آراي زير پنجا درصد ثابت گردانيد كه ديگر دموكراسي واقعيت خارجي در افغانستان ندارد، بل تنها لفظ آن را مي توان به كار بست.
در ادامه ي آن برگزاري جرگه ي مشورتي صلح را داريم كه بيرون از دايره قانون اساسي صورت پذيرفت، اكنون شاهد آن هستيم كه براي سه ماه ديگر دوره ي كاري مجلس اضافه شد و بيم آن مي رود كه زورمندان قانون نشناس انتخابات پارلماني را امري غير ضروري وانمود سازند و در فرجام فضا را بيشتر از گذشته به خود سري و خودرايي مهيا گردانند.شماره مسلسل 6882010-06-19T10:40:00+03:30جرگه ي مشورتي صلح؛ تقويت يا تضعيف دولت
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/che-ga/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/che-ga/#When:01:00:00Zجرگه ي مشورتي صلح بجاي آن كه زمينه ي صلح با مخالفان مسلح را مساعد سازد، به تفرق حكومت انجاميد.
علي الظاهر دو مقام بلند پايه ي در واكنش به حمله راكتي طالبان از مقام شان استعفا دادند، با توجه به وجهه و اعتبار اين دو مقام آقاي حامدكرزي دو همكار نزديك خويش را از دست داد و به انزواي بيشتر او انجاميد.
آقاي اتمر در گفتگو با رسانه ها استعفاي خويش را زاده ي عدم قناعت حامدكرزي وانمود ساخت و امرالله صالح به وجود اختلاف ميان او و رئيس دولت بر سر تعريف از دولت و دشمن قلمداد نمود. آقاي صالح در واكنش به قطعنامه ي پاياني جرگه ي مشورتي صلح كه به رئيس دولت اجازه مي دهد تا «آن عده از طالباني كه بر اساس راپورهاي نادرست زنداني شده اند» را رها سازند، اين پيامد را يك اقدام ذليلانه توصيف نمود، و از دلايل استعفاي خويش يكي هم اين مسأله را نام گرفت.
با وجود آن كه صالح خود به فشارهاي خارجي در مورد بركناري خويش چيزي نگفت، اما اكثريت تحليل گران كناره گيري امرالله را نه استعفا؛ زمينه سازي براي كنار زدن او وانمود كردند كه به پيشنهاد دولت پاكستان صورت پذيرفته است؛چه مسأله بر كناري او از زمان جنرال پرويز مشرف حاكم نظامي پاكستان مطرح بوده است.
به هر صورت عامل كناره گيري امرالله صالح و حنيف اتمر هر چه بوده باشد: طالبان و پاكستان از اين پيامد خوشحال خواهند بود و در مبارزه عليه دولت و نيروهاي خارجي مصمم تر از پيش خواهند شد. اعضاي حكومت بيشتر از قبل بي روحيه خواهند گرديد.
اگر ثابت گردد كه آقاي كرزي چنين امري را بنابر درخواست پاكستان انجام داده، كشورهايي هستند كه با اين گونه سياست ها مخالفت ورزند و از ميزان حمايت شان از كرزي كاسته خواهد شد. قبل از همه هند از اين رويداد مشوش مي گردد، و كشورهاي آسياي ميانه به بررسي مجدد اوضاع خواهند پرداخت.
از سوي ديگر بعيد است كه حامدكرزي شخصاً در چنين مورد حساس تصميم گرفته باشد، چه پيوندهايي كه ميان ادارات امنيتي و انتظامي افغانستان با امريكا و انگليس وجود دارد، مي رساند كه به گونه يي بايد غربي ها نيز در اين مسأله دست داشته باشند، و براي ترميم خطوط تازه اي در استراتيژي شان آماده باشند.
حدس ما زماني قوت مي گيرد، كه كشورهاي مختلف غربي از قطعنامه ي جرگه ي مشورتي صلح اعلان پشتيباني مي كنند، قطعنامه يي كه در آن از حذف نام سران طالبان از فهرست سياه سخن رفته است و هم چنان رهايي سران طالبان از زندان هاي دولتي در آن مطالبه شده است. بنابر اين غرب يكجا با حامدكرزي به استراتيژي جديدي دست يافته اند، كه مسؤولين امنيتي كشور تا هنوز از آن آگاهي ندارند و يا به آن موافق نيستند.
در گام نخست، نتايج جرگه ي مشورتي صلح
با باج دهي آغاز يافته، در حالي كه هر
جناح، آينده آن را به گونه يي متفاوت تفسير
مي دارند؛ رضايت و عدم رضايت شان را ابراز
مي كنند.شماره مسلسل 6872010-06-12T01:00:00+03:30جرگهيي كه مُرده به دنيا آمد
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dunya-amad/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dunya-amad/#When:11:30:00Zآقاي حامدكرزي با وجود اعتراضات و انتقادات قانوني، جرگهي مشورتي صلح را برگزار نمود؛ سخنراني ايشان با پرتاب راكت و حملهي مسلحانه از سوي مخالفان استقبال گرديد.
در پهلوي اين كه جرگهي مشورتي صلح به سرنوشت مراسم رسم و گذشت نظامي دو سال قبل رو برو گرديد، جبههي سياسي حامدكرزي كه در انتخابات رياست جمهوري سازمان داده بود، فروپاشيد و دو تن از چهرههاي سرشناس –محقق و دوستم- به عنوان اعتراض در اين جرگه شركت نجستند.
دولت و نيروهاي آيساف حدود پانزده هزار سرباز به منظور تامين امنيت جرگه مشورتي توظيف نموده بودند، با آغاز حملهي راكتي، آقاي كرزي ديپلوماتهاي خارجي و شمار كثيري از شخصيت هاي سرشناس دولت افغانستان خيمه ي لويه جرگه را ترك نمودند و در ميدان استاد رباني و اعضاي جرگه باقي ماندند و بس.
نهادهاي مختلف سياسي اين جرگه را گردهمايي هواداران دولت قلمداد كردند كه در انتخابات رياست جمهوري به جانبداري كرزي فعاليت ورزيده بودند، سخنگويان آقاي محقق و دوستم تندتر از سايرين به اين نكته انگشت مينهادند و از طريق رسانههاي همگاني كرزي را شخص غير قابل اعتماد وانمود ميداشتند.
آقاي كرزي بدين باور بود، كه با دست چين كردن عدهاي از چهرهها از ولايات مختلف توانايي خويش را بر رخ جهانيان بكشد و نواقص انتخابات رياست جمهوري را با اين ترفند جبران نمايد، ولي برهم خوردن جرگهي مشورتي اعتبار او را بيشتر از قبل كاهش بخشيد.
شايد حضور استاد رباني به عنوان رئيس جبههي ملي ميتوانست، يك دستاورد بزرگ به آقاي كرزي شمرده شود و به جهانيان چنان وانمود سازد كه يكي از مهرههاي درشت را از صف مخالف به جانب خويش كشانيده است، ليكن حملهي مسلحانه از يكسو و اعتراضات مدني مخالفان سياسي دولت هم كرزي را دست خالي نمود و هم از وجاهت استاد برهان الدين رباني كاست.
جالب اين جاست، كه همه گردانندگان به شمول رئيس، جرگهي مشورتي را اقدام فاقد پشتوانهي قانوني خواندند و نظريات جرگه را غير الزامي برشمردند كه در واقع جرگه پيش از تولد خويش مرده بدنيا آمد.
حملهي مسلحانه از سوي دو انتحاري بر محل جرگه رسوايي بزرگي است، كه دولت افغانستان و قوتهاي بينالمللي نميتوانند پاسخي در مورد آن داشته باشند.
واقعيت اين است كه تا زماني كه مردم از دولت حمايت ننمايند، هيچ نيرويي قادر به حفظ امنيت در كشور نميباشد و اين امري است كه دولت افغانستان از آن محروم ميباشد.
نا ديده گرفتن نظريات اصلاحي از سوي صاحب نظران و پشت پا زدن به قانون از سوي دولت، وضعيت را چنان آراسته است، تا مردم تنها به ضعف و ناتواني دولت بخندد و بس. به هيچ گرفتن قانون اساسي، توهين به اعضاي شوراي ملي، و حتي پشت پا زدن به رسوم و عنعنات قبيلوي زيان هايي است كه بر مردم افغانستان از سوي گردانندگان جرگه مشورتي صلح وارد آمده است. و شكستن صف بنديهاي سياسي قبلي از نتايج ديگر جرگه است، آسيب آن بر دوش آقاي كرزي سنگيني مينمايد.شماره مسلسل 6862010-06-06T11:30:00+03:30حادثه جويي دولت؛ پرده پوشي روي كاستي ها
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/mazal-eekoche/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/mazal-eekoche/#When:09:35:01Zسالهاست كه معضل كوچي و ده نشين در افغانستان وجود دارد و در ساليان پسين رنگ و رونق تازه اي يافته و تهديد جديدي براي كشور خلق نموده است.
تمام اقوام و نژادها در برهه اي از تاريخ زندگي عشايري داشته و خود را با گرم و سرد طبيعت عيار نموده است؛ اما با گذشت ايام شهرنشيني بر كوچي گري غلبه حاصل نمود. و در حال حاضر شمار محدودي از ابناي بشر همچنان با اين شيوه زيست مي نمايند.
كوچي گري بدون در نظرداشت، خون و زبان از دشواري خاصي برخوردار است و آن هايي كه بدين نمط زندگي مي نمايند، از تعليم و تحصيل بي بهره مانده، از خدمات بهداشت محروم گرديده بويژه زنان اين طائفه رنج و مصيبت فراواني را متحمل مي شوند. زندگي در حال سفر با نهاد و موسسات شهري آشتي نمي پذيرد و در نتيجه قادر به تمدن آفريني نيست، در عوض كوچي ها با رمه داري زندگي خويش را تأمين مي نمايند، لذا مناسب ترين جا براي عشاير جايي است، كه علفچرهاي خوب داشته باشد. رفت و آمد كوچي ها با دام هاي شان ده نشين ها را متضرر مي گرداند و دشمني ها و خصومت هاي ميان آن ها توليد مي نمايد.
در افغانستان از طوائف گوناگون كوچي وجود دارد، از ميان ازبيك ها، پشتون ها، هزاره ها، تركمن ها، جت ها، جوگي ها، شيخ محمدي ها، ... و همه ي آن ها محروم ترين بخش باشندگان اين سرزمين را تشكيل مي دهند و مستحق كمك و همدردي مي باشند.
قانون اساسي افغانستان در ماده ي چاردهم خويش دولت را مكلف نموده است، تا در مورد اسكان كوچي ها توجه ويژه اي مبذول دارد؛ ليكن دولت با ديد سياسي با اين مسأله عمده ي ملي بازي مي كند و به تفرق و اختلاف افگني بيشتر ميان مردم افغانستان سعي مي دارد. پيام مجاهد بدين باور است، آن چه كه هم اكنون در مربوطات ولايت ميدان وردك جريان دارد، ناشي از سياست هاي غير ملي دولت افغانستان مي باشد.
واقعيت اين است، كه كوچي گري، پيش از همه كوچي ها را زيانمند مي سازد ازتعليم و تحصيل دور شان نگهميدارد، كوچي ها را از زندگي آرام و مرفه محروم مي گرداند، در حالي كه دولت با نگاه ابزاري با اين پديده تلاش مي دارد؛ تا زندگي عشايري را حفظ كند و از بي باكي، جسارت كوچي ها و در يك كلام از مغز و استخوان با استعداد كوچي ها استفاده نمايد و بعنوان يك تازيانه از آن ها كار بگيرد.
آشكارا، آن هايي كه كوچي گري را تشويق مي دارند، خانواده هاي خود شان بيرون از كشور زندگي مي دارند، و هيچ گونه رحم و دلسوزي براي بهبود وضعيت هزاران خانواده اي كوچي ندارند.
طوري كه گفته آمد، زندگي سيار را هر قومي تجربه كرده است؛ ولي بايد روزي به آن پايان داده شود، چپيدن روي گذشته و تأييد روي فرامين و قوانيني كه هيچ كسي را تقويت نمي كند، بايد جايش را به يك ديد تازه در زندگي عوض كند.
كساني مي خواهند، مسأله را قومي وانمود سازند، كه با واقعيت دمساز نيست؛ كوچي فلان و بهمان قوم نيست، شيوه ي زندگي است و بايد شيوه ي زندگي تغيير نمايد، بدون اينكه كسي متضرر شود و يا به حيثيت و شأن او لطمه ي وارد گردد.
در كشوري مانند افغانستان مليون ها هكتار زمين قابل زرع وجود دارد، بحث و جدال روي چراگاه ها جز غفلت و ناتواني دولت نمي تواند معني ديگري را ارائه بدهد. بنابر اين پيام مجاهد فكر مي كند، بدون اين كه جناحي را در كشمكش هاي بهسود ملامت نمايد، دولت افغانستان را مقصر مي شمارد، كه با حادثه جويي، ضعف و كمبودهاي خويش را پرده پوشي مي نمايد.شماره مسلسل 6852010-05-29T09:35:01+03:30اهانت هاي رسانه اي كه بايد پيگيري شوند
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dfh-fghdf/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/dfh-fghdf/#When:09:25:01Zنشر كاريكاتور موهن كارتونيست سويدني از تلويزيون بي بي سي و متعاقب آن توضيح و تشريح اين كاريكاتور اهانت آميز به ساحت مقدس پيامبر گرامي اسلام در سايت بي بي سي؛ ظرف هفته گذشته، اعتراضات زيادي را بين محافل رسانه اي و علماي ديني در افغانستان برانگيخت. انتقادات مذكور باعث شد تا بي بي سي اصطلاح اهانت آميز خود در باره حضرت ختمي مرتبت را از سايت اينترنتي خود، حذف كند.
به نظر مي رسد كه بي بي سي عمداً چنين توهيني را مرتكب شده باشد. سران و گردانندگان اين شبكه انگليسي با توجه به شناخت و تجاربي كه دارند و با توجه به برنامه هايي كه دارند نمي توانند كه سهواً مرتكب چنين خطايي شده باشند، خصوصاً آنكه تصاوير اهانت آميز به رسول الله(ص) را از صفحه تلويزيون خود براي دهها هزار بيننده خود به نمايش كشيده اند.
ساليان بي شماري است كه رسانه هاي غربي با قدرت و امكاناتي كه دارند و با حمايتي كه از جانب دولتمردان خود مي شوند، فضاي سياسي، اطلاعات و خبررساني و حتي فرهنگ سازي را در اختيار خود گرفته اند. اين رسانه ها كه غالباً همسو و هماهنگ بايكديگر عمل ميكنند، بر اساس تئوري نظريه پردازان غربي و امريكايي، كمرنگ ساختن اعتقادات و باورهاي ديني را سرلوحه كار خود قرار داده اند. آنان كوشش هماهنگ دارند تا ارزش ها و هنجارهاي اخلاقي و فرهنگي جوامع مسلمان را از طرق مختلف تغيير دهند و افكار عمومي و نگرش هاي ديني را در كنترل خود آورند.
عده اي از اين رسانه ها كه به شكل شبكهاي و با عناوين و نامهاي مختلف به هم متصل هستند در كشورهاي مختلف فعاليت هاي هماهنگي را آغاز كرده اند.
در رأس عده اي از اين شبكه ها، صهيونيست هاي معروفي هستند كه با امكانات فراوان و باشناسايي جذابيت ها؛ افكار و انديشه هاي سنتي، ديني و اعتقادي را نشانه گرفته اند. اسلام ستيزي در بين كشورها و دولتهاي غربي مسأله اي انكار ناپذير است. رسانه هاي غربي نيز، اين مسأله را سرلوحه كار خود قرار داده اند.
عمل بي بي سي در نشر يك توهين و نيز توهين صريح بي بي سي به پيامبر اسلام، يقيناً خلاف موازين حقوقي و برخلاف اصول كار رسانهاي بوده و توهين به مردم است. انتشار توهين، تشريح و تفسير و اشاعه اهانت به مقدسات ديني كه از جانب اين شبكه انگليسي انجام شده است، مسأله اي نيست كه بتوان بي تفاوت از كنار آن، گذشت.
در اين راستا بعد از اهانت بي بي سي، متأسفانه بسياري از مراجع و نهادهاي ديني و عده زيادي از رسانه ها، سكوت اختيار كردند و عده اي هم متأسفانه به توجيه اين خطاي بي بي سي پرداختند.
حمايت هاي پردامنه رسانه ها و دولتهاي غرب از امثال سلمان رشدي و كارتونيست هاي دانماركي و سوئدني، باعث جسورتر شدن هتاكان به دين و مقدسات مي شود.
اهانت به دين و شعاير ديني، مسأله اي نيست كه باگذشت زمان فراموش شود و مسلمين، بي تفاوت شوند. اگر امروز در مقابل چنين توهيني سكوت اختيار شود فردا يقيناً رسانه ها و عوامل غربي بي پرواتر و جسورتر به دين و اعتقادات اسلامي، توهين روا خواهند داشت. تا به حال، تفرقه افكني بين مسلمانان از سياستهاي عمده غرب بوده و حال توهين مستقيم به دين. وظيفه ما اطلاع رساني است و به عنوان عضوي از جامعه اسلامي دفاع از ارزش هاي ديني. مردم و علماي ديني، خود بهتر ميدانند.شماره مسلسل 6842010-05-22T09:25:01+03:30جبهي مبارزه با تروريسم را تضعيف نكنيد!
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/mula-omar/
http://www.payamemojahed.com/index.php/site/mula-omar/#When:04:27:00Zكشورهاي رقيب سعي مي دارند تا بر يكديگر در هر جاي دنيا حمله كنند، اما بر مردم افغانستان است تانگذارند، كشورشان به ميدان زورآزمايي ميان كشورهاي رقيب تبديل شود.
جامعه جهاني زير عنوان مبارزه با تروريسم از نه سال بدينسو در افغانستان حضور نظامي پيداكرده است. در اين راستا تقريباً همه ي كشورها دست بدست هم داده و يك صف طويلي را در مقابله با تروريسم تشكيل دادند، ليكن با گذشت زمان اين جبهه درز برداشت و روز تا روز شگاف ميان اعضاي آن بيشتر شده مي رود. جالب اين جاست كه زمامداران افغانستان و شماري از سياستمداران كشور تلاش مي ورزند تا بجاي استحكام اين جبهه، به تفرق آن بكوشند و عملاً افغانستان را به ميدان رقابت قدرت هاي جهاني مبدل مي سازند.
در اين ميان اختلاف ميان امريكا و ايران بركسي پوشيده نيست، ولي اين دو كشور درامر سركوب طالبان و سپس تاسيس اداره ي موقت در افغانستان همكاري خوبي نشان دادند تا حدي كه تعجب شمار زيادي از ناظرين سياسي منطقه را برانگيخت.
نخستين اشتباه دولت افغانستان زماني سربر آورد، كه در دوستي با امريكا راه افراط پيمود و اعلاميه ي مشاركت استراتيژيك را با امريكا صادر نمود، اين اقدام به شدت كشورهاي مختلف از جمله همسايه هاي افغانستان را تكان داد؛ زيرا تا آن زمان سخن از مبارزه با تروريسم بود، و نه همكاري استراتيژيك ميان افغانستان و امريكا.
ايران ميزباني بيش از دو مليون آوارهي افغانستاني را به دوش دارد، افغانستان در بخشي از نيازمنديهاي خويش به آن كشور متكي ميباشد، وايران در موقعيتي قرار دارد كه در هر زماني كه خواسته باشد، دولت افغانستان وامريكا را متوجه رفتار شان نمايد، به گونهي مثال درهرباري كه آنكشور تصميم به اخراج مهاجران افغانستان گرفت، دولت افغانستان را به عذر و زاري وادار نمود و زمامداران را به موضعگيري هاي واقعبينانه تري وا داشت.
مبارزه با تروريسم، وضعيت افغانستان را در وضعيت حساس و دشواري قرار داده است و اين كشور نياز به آن دارد تا جبهه ي مبارزه با تروريسم را استوار نگهدارد، يكي از راه هاي نيل بدين مقصد آن است، كه دولتمردان افغانستان سعي ندارند، تا به حساسيت هاي كشورهاي مختلف دامن بزنند و جبهه هاي تازه يي از رويارويي در درون افغانستان ايجاد نمايند.
امريكا و ايران - و هر كشور ديگري- مي توانند، اهداف خويش را داشته باشند و در پهنه ي گيتي به رقابت بپردازند. شرط دوستي صادقانه از نظر مردم افغانستان آن است، كه كشمكش هاي خود را دور از جغرافياي اين كشور انجام دهند؛ زيرا به حدي اين سرزمين ويران شده و به پيمانه اي رنج و عذاب كشيده كه ديگر جاي بيشتر از آن را ندارد.
آواره ها بدور از تعلقات ملي و نژادي شان در هيچ جاي دنيا، آرامش ندارند و اين لازمه ي آوارگي و غربت است، اگر اين نبود، مفهوم و معني غربت و آوار گي شكل نمي گرفت. افغانستاني ها بيشترين آواره ي جهان اند، هيچ جا نيست، كه در آن مرغ پرشكسته اي از افغانستان نبوده باشد، در كشورهاي همسايه بيشتر، در كشورهاي دوركمتر.
نه دولت و نه مردم افغانستان هيچ كدام نمي توانند ديگران را ملزم بر اين مسأله سازند، كه مقدم آواره ها را گرامي دارند و به تقصيرات ايشان قلم عفو كشند، و اين خواست نه اسلامي مي تواند باشد و نه انساني؛ اما وقتي مهاجرين افغانستان از كشورهاي غربي و عربي اخراج مي گردند، اين مسأله برخورد قانوني تلقي مي شود، ولي زماني از ايران اخراج مي گردند، انتقادات لحن، تندتري به خود پيدا مي كند و تفاوت رفتار به مشاهده مي رسد.
در حالي كه ايران مانند هر كشور ديگري بايد در چارچوب قوانين شناخته شده مي بايد، رفتار خويش را تنظيم نمايد و دولت افغانستان مسؤوليت دارد تا از حقوق قانوني اتباع خويش حراست بدارد، عمده مسؤوليت آن زمينه سازي براي عودت آبرومندانه ي آواره هاي افغانستان است. سرانجام بايد شهروندان افغانستان به كشور برگردند، به جاي انتظارات بيهوده از همسايه ها، خود دست به كار شوند و زمينه ي كار و زندگي سالم را فراهم آورند.
ايران به خود حق مي دهد تا از امنيت خويش دفاع نمايد، با توجه به فعاليت گروه جندالله در افغانستان، آن كشور هراس از آن دارد كه از مهاجرين افغانستاني در برهم زدن آن كشور استفاده نشود؛ لذا با هر حركتي با جديت مقابله مي نمايد. قدرت هاي رقيب ايران با راه اندازي تظاهرات در برابر سفارت ايران در كابل خشم خود را به نمايش مي گذارند، در اين ميان ماييم و مردم ما اند كه مي سوزيم و مصائب بيشتري را به استقبال مي نشنيم.
تظاهركننده ها آيا درك كرده اند، كه چه كاري را انجام داده اند؟ و چه گره اي را گشوده اند؟ با اين گونه تظاهرات وضعيت دو مليون آواره در ايران بهتر مي شود يا بدتر؟ برهم زدن مناسبات افغانستان و ايران به صلاح كيست و چه كسي از آن سود مي برد؟ رفتارهاي خشن و توهين آميز چه كمكي به بازگشت آبرومندانه ي هزاران كودك آواره مي نمايد؟
بياييد، پيش از همه دولت افغانستان را متوجه مسؤوليت آن نماييم، جامعه ي جهاني را به تعهداتش در قبال مردم افغانستان ملتفت گردانيم و بالآخره به آن عده هموطنان مان كه در زندان هاي كشورهاي مختلف بسر مي برند خدمات حقوقي فراهم بداريم، تا حقوق شان پامال نگردد.شماره مسلسل 6832010-05-15T04:27:00+03:30